Γενικά ναι, έχεις άδικο. Και ήταν αναμενόμενο γιατί απάντησες αποσπασματικά και βιαστικά, παραλείποντας κομμάτια του κειμένου που ήταν βασικά για την κατανόηση της άποψης που εξέφρασα. Δεν έγραψα για να κάνω εσένα ή κάποιον άλλο να συμμεριστεί αυτή την άποψη (γιατί εμπεριέχεται το ζήτημα της απόρριψης του κράτους και των δομών του που από μόνο του είναι τεράστιο για να αναλυθεί εδώ) αλλά για να εξηγήσω και μόνον την πολιτική διάσταση του συνθήματος.
Εσύ έχεις κολλήσει στο ότι κάποιοι φωνάζουν το σύνθημα από μόδα ή μαγκιά, το άνοιξες και θρεντ και θες να σταθείς μόνο σε αυτό. Ε τι θες να σου πούμε ακριβώς; ναι προφανώς κάποιοι το λένε και από μόδα και από μαγκιά. Μαλακία; Μαλακία! Οταν φωνάζεις ένα σύνθημα πρέπει να ξέρεις γιατί το φωνάζεις, δεν διαφωνώ σε αυτό. Εγώ πχ. δεν φωνάζω ποτέ και για κανένα λόγο το εμετικό "ΕΑΜ ΕΛΑΣ Μελιγαλάς" και έχω τους λόγους μου.
Πέραν όμως αυτής της προβληματικής πλευράς που δεν είναι η βασικότερη, υπάρχει η πολιτική διάσταση την οποία εξήγησα στο προηγούμενο μήνυμα. Ο μπάτσος είναι ένστολος, φοράει στολή και αυτό σημαίνει ότι υπακούει σε εντολές. Οι εντολές αυτές είναι να επιβάλει την εξουσία του νόμου με κάθε τρόπο. Οταν φτάσει η στιγμή να το κάνει αυτό, καλός ή κακός άνθρωπος, θα το κάνει γιατί οφείλει να το κάνει, είναι η δουλειά του. Οπότε αυτό που κρίνει κανείς δεν είναι ο χαρακτήρας του (γιατί εκείνη την στιγμή δεν πράττει βάσει της βούλησής του άλλα βάσει των εντολών που πρέπει να εκτελέσει) αλλά η φύση της δουλειάς του. Ποια είναι αυτή; Η προστασία των συμφερόντων των ολίγων, της άρχουσας τάξης (δεν μπορώ να επεκταθώ επ' αυτού εδώ, μελέτησε αν θέλεις την ιστορία των κοινωνικών και πολιτικών κινημάτων). Συνεπώς, όπως είπα και πριν και βιάστηκες να απαντήσεις για τον εαυτό σου, το "βλέπω στην αστυνομία έναν εχθρό ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ" , δεν προέκυψε αυθαίρετα, προέκυψε λογικά από μια πολιτική θέαση.
Απο κει και πέρα, οι προσωπικές ευθύνες δεν αναιρούνται, όταν επιλέγεις το επάγγελμά σου οφείλεις να γνωρίζεις τι είναι αυτός ο θεσμός τον οποίο θα υπηρετήσεις, πώς κινείται, πώς δρα, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι θα υπακούς σε εντολές που στρέφονται κατά της κοινωνίας, να τα ζυγίσεις και να πάρεις τις αποφάσεις σου. Οπως επίσης οι προσωπικές ευθύνες δεν αναιρούνται όταν γίνονται βασανιστήρια, εξευτελισμοί, ξυλοδαρμοί και ό,τι άλλο εν γνώσει σου ή μπροστά σου και το συγκαλύπτεις βουλώνοντας το στόμα σου. Γι αυτό μετά να μην κλαίγεσαι άμα σε βρίζει όλη η κοινωνία. Και για να μην ξεχνιόμαστε, ένας στους δύο μπάτσους
ψηφίζει Χρυσή Αυγή, για να μιλάμε και με πραγματικά δεδομένα. Αυτό λέει πολλά από μόνο του.