Γιατί είναι τόσο δύσκολο ότι υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν κάποιες κόκκινες γραμμές;
Την στιγμή λοιπόν που χύνεται αίμα, σταματάει η πολιτική. Την στιγμή αυτή, κάθε πολίτης, κάθε πολιτικός πρέπει να σταματάει την συζήτηση. Εκείνη ακριβώς την στιγμή πρέπει ο καθένας μας πρέπει να προστατεύει ότι μπορεί να προστατεύσει. Τον εαυτό του, την οικογένεια του και την χώρα του.
Η πολιτική πρέπει να αρχίζει και να σταματάει στον διάλογο.
Η ΧΑ στην βουλή δεν ήταν τίποτα περισσότερο, από το να συμμετέχεις σε καβγά μαχαιριών με πιστόλι!
Η Δημοκρατία δεν είναι διαδικασία για την εύρεση του ισχυρότερου, είναι μια διαδικασία όπου συνθέτει διαφορετικές φωνές. Και η ΧΑ δεν ήταν φωνή, ήταν ουρλιαχτό!
Είναι εντελώς ξεκάθαρο και απλό!
Και είναι τεράστιο λάθος που η ΧΑ ήταν ζωντανή τόσα χρόνια, επιτέλους όμως λύθηκε.
Αυτό και μόνο αυτό έχει σημασία.
Υ.γ.: Αναρωτιέμαι αν αντί να ψηφίζαμε ποίο κόμμα θέλουμε, ψηφίζαμε ποίο κόμμα δεν θέλουμε τότε ποία θα ήταν τα ποσοστά και η θέση της ΧΑ. Και αυτό Δημοκρατία είναι
Σαφώς και δεν επισκιαζόσουν τίποτα απολύτως τα εγκλήματα της ΧΑ.
Είναι εντελώς ανόμοια!
Να το θέσω ακόμη πιο απλά;
Σε κυνηγάει κάποιος να σε σκοτώσει. Όμως έχεις να φας 2 ημέρες. Πεινάς. Τρέχεις, προφανώς, να ξεφύγεις. Βλέπεις μπροστά σου να μοιράζουν φαγητό, πιθανών κάποιο συσσίτιο. Τι κάνεις; Σταματάς και τρως ένα γεύμα;
Και τελοσπάντων, δεν λέω ότι με την ΧΑ στην φυλακή λύθηκαν τα προβλήματα της χώρας.
Λέω ότι σαφώς και πρέπει να λύσουμε τα προβλήματα μας ως χώρα, αλλά η ΧΑ πρέπει να είναι στην φυλακή. Ισόβια.