Πιο πάνω έγραψα "ο καθένας είναι υπεύθυνος για το πως και με ποιο τρόπο θα σπαταλήσει τη ζωή και το χρόνο του" αλλά μάλλον σου ξέφυγε!
Δεν έκρινα αν για κάποιον κάτι τέτοιο είναι "σωστό" ή "λάθος",έκανα απλώς μια διαπίστωση,η οποία με τη σειρά της με οδήγησε και σε κάποια συμπεράσματα...
Εν κατακλείδι,η απόσταση "δημιουργείται" όταν η σχέση ΔΕΝ είναι ανιδιοτελής και ένας απ'τους δύο απομακρύνεται!
Άρα το ότι ένας απ'τους δύο απουσιάζει,σημαίνει ότι ένας απ'τους δύο έβαλε καριέρα/σπουδές/whatever ΠΑΝΩ απ'τη σχέση!
Λέω τίποτα παράλογο;
Μου φαίνεται ότι σας καπνίσει καταλαβαίνετε και τζάμπα γράφω...
Όταν πατάς τα 30 βγαίνεις ίσως και περισσότερο και πιο οργανωμένα απ'ότι παλιότερα ΑΛΛΑ δεν περιμένεις να γνωρίσεις σοβαρά άτομα περιωπής,πόσο μάλλον τον άνδρα/γυναίκα που θα θες να ζήσεις την υπόλοιπη ζωή σου!
Θα πας με την παρέα σου,θα διασκεδάσεις και μέχρι εκεί!
Όταν λέω "συνοικέσιο",προφανώς δεν μιλάω κυριολεκτικά (μια που τέτοια "συνοικέσια" γίνονταν παλιά και σπανίως στις μέρες μας) αλλά περιλαμβάνω στον όρο αυτό όλες τις γνωριμίες που γίνονται "εμμέσως",ωθούμενες από άτομα του στενού κοινωνικού του κύκλου...συγνώμη που σ'το χαλάω αλλά οι περισσότεροι από αυτούς τους 30άρηδες που ξέρεις έτσι νοικοκυρεύτηκαν,δηλαδή από φίλους φίλων,κουμπάρων,συγγενών κ.α.
Κι εσύ αν φτάσεις τα 30 ελεύθερη κατά πάσα πιθανότητα έτσι θα νοικοκυρευτείς,ΑΝ νοικοκυρευτείς...και μακάρι να νοικοκυρευτείς έτσι παρά με κάποιον που γνώρισες μια νύχτα και ήρθε στη ζωή σου ουρανοκατέβατος,με κίνδυνο να κρύβει ένα σωρό κουσούρια και στραβά που ούτε καν υποψιάζεσαι!