Φίλε Chaos σε καταλαβαίνω απόλυτα.
Βέβαια, στο χώρο όπου εργάζομαι δεν υπάρχει τέτοια αστυνόμευση (έχουμε άλλες) αλλά ξέρω από άλλους χώρους δουλειάς που όταν μπήκαν κάμερες παρακολούθησης, και με δικαιολογημένο το θέμα της ασφάλειας γιατί όντως καλύπτουν κάθε σημείο εισόδου ή πιθανής φθοράς στο εξωτερικό του κτιρίου και υπάρχουν κίνδυνοι κλοπών, και πάλι οι εργαζόμενοι αισθάνθηκαν θιγμένοι, προσβεβλημένοι θα έλεγα.
Το φαινόμενο αυτό είναι πιο έντονο σε χώρους με λίγους εργαζόμενους που κάνουν καλά τη δουλειά τους γιατί δείχνει έλλειψη εμπιστοσύνης από τον εργοδότη, και σαφώς όταν αφαιρείς από τον εργαζόμενο τη δυνατότητα ακόμα και για μια κίνηση "εκτός προγράμματος" του αφαιρείς την προσωπική του στιγμή στον εργασιακό χρόνο, τον κάνεις αδιάφορο, πρόθυμο μόνο για να τελειώνει με το ωράριο του και να φύγει.
Σε μεγαλύτερους χώρους με περισσότερους εργαζόμενους ίσως να βοηθά στον εντοπισμό των όντως αδιάφορων και φυγόπονων, ωστόσο η ζημιά που προκαλεί στην ψυχολογία όλων και κυρίως των φιλότιμων που σέβονται τη δουλειά τους είναι μη αναστρέψιμη.
Δεν ξέρω, ίσως αυτά είναι συναισθήματα που νιώθουμε εντονότερα ως Έλληνες, λόγω φιλότιμου ίσως, επειδή έχουμε "λόγο" και πολλοί από εμάς όταν δουλεύουμε, δουλεύουμε δεν κοροϊδεύουμε ούτε τους άλλους ούτε τον εαυτό μας, παρά τις όποιες αντιξοότητες.
Ειλικρινά δεν ξέρω αν θα μπορούσα να δουλέψω "υπό τα φώτα της δημοσιότητας", ίσως αν δεν είχα άλλη επιλογή να το έκανα, ξέρω όμως ότι θα ήταν πολλαπλάσια ψυχοφθόρο από οποιαδήποτε ανιαρή, άδικη ή άσχετη δουλειά έχω κληθεί ποτέ να διεκπεραιώσω.
Όσο για το νομικό θέμα, έχω την εντύπωση ότι είναι παράνομη μόνο η λήψη ήχου δηλ η καταγραφή των συνομιλιών ουσιαστικά, όχι η λήψη εικόνας, ειδικά όταν υπάρχει και προειδοποιητική σήμανση.
Σου εύχομαι κουράγιο, καλή δύναμη στην προσπάθεια να ανταπεξέλθεις στο στρες που πιθανώς έχει ήδη προκληθεί, καλή τύχη στην αναζήτηση καλύτερης εργασίας και προπαντός,
ψυ-χραι-μί-α.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
