Μα το Χριστό, γεμίσαμε επιστήμονες!
Παιδάκια ξέρετε πόσοι άντρες κυκλοφορούν; Κάτι δις! Είναι λογικό ο ένας να κλαίει σα τον Πλούταρχο και ο άλλος να είναι ψυχρός εκτελεστής συναισθηματικά, μη μιλήσω για τις άπειρες αποχρώσεις του γκρίζου. Επιπλέον δεν έχει νόημα κάποιος να παίζει τον άντρα αν δεν το λέει η καρδούλα του.
Γίνε όσο σφίχτης θες, ούρλιαξε σαν τον Κινγκ Κονγκ, δες όσο WWF θέλεις, πήδα και δέκα μάντρες με πύραυλο. Αν δε σε γουστάρει η γυναίκα, δεν το λέει η ορμονούλα σου. Την είχες για ξέχειλη μα έχεις μια σταγόνα.
Επίσης, κλάψε όσο θες, πες όσα κλισε θες, χάρισέ της και γλάρο της γκόμενας, τραγούδα και όσο Τριαντάφυλλο θες... Αν δε σε γουστάρει η γυναίκα δεν το λέει η ορμονούλα σου... Έψαχνε για σταγόνα έστω η άλλη, μα εσύ ξηρασία!
Τι θέλω να πω με όλα αυτά... Όλα είναι θέμα ορμονών. Έτσι σε μυρίζεται ο άλλος, η άλλη, το άλλο (σε περίπτωση που δεν ξέρετε τι πηδάτε

). Αλίμονο αν κάτσουμε να αναλύσουμε τη μούρλια του καθενός και πως την εκφράζει! Ναι υπάρχουν στερεότυπα, παλιά περί σκληράδας και νεα περι φλωράδας. Μια χαρά τα τηρούν οι περισσότεροι. Γι αυτό ψάχνουν τη γκόμενα με το δίκανο.
Να είστε ο εαυτός σας ρε και να μη ντρέπεστε γι αυτό! Θέλετε να την βάλετε κάτω και να την λούσετε με τεστοστερόνη; Κάντε το! Θα γουστάρει! Θέλετε να της πείτε πόσο την αγαπάτε; Πείτε το! Θα γουστάρει! Θέλετε να κλάψετε για εκείνη; Κλάψτε! Θα γουστάρει!
Όχι για τις πράξεις σας, αλλά γιατί το κάνετε εσείς... Γιατί είστε ο εαυτός σας και δεν της κρύβεστε πίσω από "τακτικές". Άλλωστε ευθύτητα, αλήθεια και ειλικρίνεια δεν ζητάμε όλοι; (άσχετα αν δεν υπάρχει εν αφθονία)
Μην πείτε όχι, θα είστε υποκριτές απέναντι στον εαυτό σας πρώτα.
