Οι άνθρωποι ανέκαθεν πίστευαν σε θεούς. Μερικοί από τους λόγους είναι οι εξής.
* Άγνοια για τον τρόπο που δουλεύει η φύση γύρω τους. Δίχως την επιστήμη να μπορεί να εξηγήσει τα φυσικά φαινόμενα, η θρησκεία και η μυθοπλασία ήταν ο μόνος δρόμος.
* Φόβος για το άγνωστο. Καθώς οι άνθρωποι δεν γνωρίζανε τι γίνεται μετά το θάνατο, ή γιατί πέφτουν οι κεραυνοί, επινόησαν την μεταθανάτια ζωή και το Δία, ώστε να εκλογικεύσουν τους φόβους τους και να τους αντιμετωπίσουν. Ήταν μια σωστή κίνηση 2500 χρόνια πριν, που δυστυχώς συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, ενώ έχουμε πλέον διαφορετικούς δρόμους εκλογίκευσης.
* Κοινωνικές επιρροές. Οι άνθρωποι σε μία κοινωνία επηρεάζουν ο ένας τον άλλο. Όταν μια θρησκεία εδραιωθεί είναι δύσκολο κάποιος να μην πιστεύει, όταν μεγαλώνει και διδάσκεται αυτά τα πράγματα, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν διαφορετικές απόψεις.
* Χαμηλή/ανύπαρκτη μόρφωση. Ο αμόρφωτος άνθρωπος, δεν έχει ανεπτυγμένη λογική σκέψη, με αποτέλεσμα να είναι έρμαιο προκαταλήψεων και δυσιδαιμονιών. Έτσι ακόμη και σήμερα ένας τέτοιος άνθρωπος θα βρει τις εξηγήσεις της βίβλου π.χ. πολύ λογικές και θα τις ασπαστεί πολλές φορές φανατικά.
*Κοσμική εξουσία. Ανέκαθεν η θρησκείες και ιδιαίτερα οι τρεις μονοθειστικές, αποτελούσαν ένα ισχυρό εργαλείο άσκησης εξουσίας και καταστολής αντιδράσεων σε μια κοινωνία, το οποίο οι εκάστοτε άρχοντες χρησιμοποιούσαν ανεξαιρέτως.
*Εγωισμός. Οι άνθρωποι είναι εγωιστικά όντα και τους αρέσει να πιστεύουν πως υπάρχει ένα υπέρτατο ον που τους αγαπάει και δεν έχει με τίποτα άλλο να ασχοληθεί παρά να προσέχει τι κάνουν αυτοί κάθε στιγμή. Επίσης τους αρέσει να πιστεύουν πως μετά θάνατον δεν θα περάσουν στην ανυπαρξία αλλά το εγώ τους, θα συνεχίσει να ζει αιώνια.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.