Αγόρια ψυχραιμία!
Καταρχήν πρέπει να σας πω, πως και η μαία που μου έκανε Lamaz ήταν της άποψης πως
αν ο πατέρας δεν αισθάνεται να έχει την απαιτούμενη ψυχραιμία καλύτερα να περιμένει απ' έξω.
Δε χάλασε και ο κόσμος αν δε μπορείς να είσαι μέσα (αν και κάποιες από μας, το θέλουμε πολύ, άλλες πάλι όχι...)
dude....damn εχεις δει ποτε πραγματικο video τοκετου? Ειναι χαλαρα απο τα χειροτερα πραγματα που μπορεις να δεις.
σου μιλαω για τρελη φρικη, δεν περιγραφεται, ασε που πολλες φορες πατανε και ψαλιδιες.
Ε δε θα είναι και ό,τι πιο ύπιο για κάποιον που παρακολουθεί, αλλά ρε 'σεις, μην το κάνετε τόοοοσο τραγικό! Η γυναίκα δηλαδή που θα το βιώσει (δεν θα το "δει" απλά), τι πρέπει να πει;
1. Το ότι θα είσαι μέσα στην αίθουσα, δε σημαίνει πως θα κολλήσεις τη μούρη σου εκεί που θα βγαίνει το μωρό. Μπορείς να σταθείς στο προσκέφαλο της γυναίκας σου και να τη βοηθήσεις με τις αναπνοές της, χωρίς να κοιτάζεις απευθείας τη διαδικασία.
Η γυναίκα σε χρειάζεται και πρακτικά (Lamaz) αλλά και ψυχολογικά (άλλιώς είναι να έχεις τον άνθρωπό σου, κοντά σου). Και μόνο η θέα του προσώπου του συζύγου μου, με γαλήνευε, παρόλο που λίγο πριν το τέλος χρειάστηκε να τον βγάλουν έξω για να μου κάνουν καισαρική.
Ήταν πολύ χαριτωμένος με τη ρόμπα και το "καπελάκι" σαν να είχε βγει από επεισόδιο του ER, και είχε γίνει κατακόκκινος προσπαθώντας να αναπνέει ρυθμικά! χε χε..!
2. Το γυναικείο σώμα είναι κατασκευασμένο με τρόπο που να είναι σε θέση να αντέξει και να φέρει εις πέρας έναν τοκετό. Μπορεί να μην είναι εύκολη διαδικασία αλλά είμαστε φτιαγμένες γι΄αυτό.
(κορίτσια που διαβάζετε το τόπικ, μην τους ακούτε δεν είναι φριχτό. Είναι δύσκολο, αλλά όχι φριχτό.)
3. Η παρουσία στη γέννα μπορεί να δημιουργήσει και άλλου είδους συναισθήματα εκτός από αυτά:
Διάφορες μελέτες που έχουν γίνει, είχαν αναδείξει ότι πολλοί άνδρες δεν ξεπερνούν το σοκ, πόνο και αυτά που βλέπουν ποτέ μετά την γέννα, σε σημείο που δεν ήθελαν να την ξαναγκίξουν.
Μπορεί να νιώσεις μεγάλο θαυμασμό και αγάπη για την γυναίκα σου, που καταφέρνει να βγαίνει νικητής από μια τέτοια καθόλου εύκολη διαδικασία
Επίσης (εγώ δυστυχώς το έχασα αυτό (damn!)) δεν μπορώ να φανταστώ πιο μαγική στιγμή, από το να ακούσεις το πρώτο κλάμα του παιδιού σου...!
Συνοψίζοντας, αν δεν μπορέσετε καταλαβαίνουμε, αλλά αν είσαστε εκεί να μας κρατάτε το χέρι ακόμα καλύτερα.
Αρχική Δημοσίευση από μια πτυχιακή εργασία που βρήκα στο internet::
Η παρουσία του πατέρα στη διαδικασία του τοκετού ωφελεί τόσο τον ίδιο, τη σύζυγό του, όσο και τη μετέπειτα σχέση του με το βρέφος. Στους τοκετούς όπου συμμετέχουν οι ίδιοι οι πατέρες, βρέθηκε ότι οι γυναίκες υπέφεραν λιγότερο, πήραν λιγότερα φάρμακα και η εμπειρία της γέννησης του παιδιού ήταν πιο θετική, και οι ίδιοι οι πατέρες αισθάνονταν ενθουσιασμένοι με την εμπειρία αυτή και τη χαρακτήριζαν ως τη σημαντικότερη φάση της ζωής τους.