...
Η εγκυμοσυνη ειναι ζορικη περιοδος ακομα και για τις γυναικες που θελουν να κανουν παιδι,ποσο για καποια που απλα το κανει για να μην εχει τις τυψεις τις εκτρωσεις.Και οταν μιλαμε για εκτρωση σε εγγυος λιγων μηνων, αν εχεις απαγγιλωθει απο θρησκευτικες αποψεις, πιστευω οτι δεν πρεπει να αισθανεσαι τυψεις..
Στην τελικη εγω δεν καταλαβαινω γιατι αυτες οι ευπορες οικογενειες που θελουν να κανουν ενα παιδι ευτυχισμενο πρεπει να περιμενουν καποια απο τη χωρα του να το γεννησει..Σε ολο τον κοσμο υπαρχουν παιδακια που μπορεις να κανεις ευτυχισμενα..
Ξεκίνησα να διαβάζω το θέμα και σκεφτόμουν διάφορες απαντήσεις. Κάπου χάθηκα μιας και το πήγατε τελικά αλλού. Γενικά, με καλύψατε πολλοί με αυτά που ήδη διάβασα. Έχω μόνο να παρατηρήσω τούτο:
Δεν έχει να κάνει ούτε με θρησκευτικές απόψεις ούτε με νόμους το συναίσθημα που νιώθει μια γυναίκα όταν δεν γεννά τελικά το παιδί που κυοφορεί. Έχει να κάνει με την απώλεια που νιώθει. Χάνει από μέσα της κάτι κυριολεκτικά ζωντανό. Ένα έμβιο ον μέσα από τα ίδια της τα σπλάχνα. Μόνο μια γυναίκα που υπήρξε έγκυος ξέρει αυτό το συναίσθημα. Μόνο μια έγκυος έχει νιώσει την απίστευτη αίσθηση να πετά κυριολεκτικά στα ουράνια. Μ' έναν τρόπο που καμία μα καμία άλλη χαρά δεν μπορεί να σου προσφέρει ποτέ. Μόνο μια έγκυος έχει νιώσει την εξύψωση της ψυχής της, την ανύψωση του ηθικού της ως εκεί που δεν παίρνει άλλο, όλ' αυτά τα σκαμπανεβάσματα από τις ορμόνες της που χορεύουν καθώς αυτό το πλασματάκι παίρνει σχήμα σιγά σιγά μέσα στα σωθικά της. Όλα τα υπόλοιπα που αναφέρονται από άντρες ή από γυναίκες που δεν έχουν βρεθεί ποτέ σε αυτή την κατάσταση είναι απλές εικασίες. Με τις καλύτερες των προθέσεων, δεν θα το αμφισβητήσω αυτό. Αλλά εικασίες.
Και μόνο μια γυναίκα που δεν κατάφερε τελικά να γεννήσει το παιδί της ξέρει πόσο σκληρό είναι αυτό. Και δεν χρειάζεται ούτε νόμος ούτε κοινωνική ηθική ούτε θρησκεία για να της πει πώς θα νιώσει. Μπορεί η αποβολή να είναι ακούσια (σε αντίθεση με την έκτρωση), το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο. Πώς μπορεί λοιπόν οποιοσδήποτε δεν ένιωσε αυτό το συναίσθημα της απώλειας να κρίνει αλλά και να κατακρίνει οποιανδήποτε για οτιδήποτε;
Τώρα, για το θέμα της υιοθεσίας παιδιών που οι γονείς τους είναι εν ζωή, τόσο από το αρχικό ποστ όσο και από τις αναφορές σε παιδιά που υιοθετήθηκαν από τη Ρουμανία, είναι ολοφάνερο πως συμφωνείτε όλοι σε ένα πράγμα: στις ειδικές συνθήκες που συμβαίνει αυτό. Η εποχή που ελληνόπουλα δινόντουσαν για υιοθεσία από τους γονείς τους σε ελληνοαμερικανούς ή ελληνοαυστραλούς ή ελληνογουατέβερ ήταν εκείνη της μεγάλης φτώχειας και των ελλήνων μεταναστών. Η εποχή που οι έλληνες μάζευαν τα αποκαΐδια τους και δεν έβλεπαν να έχουν στον ήλιο μοίρα. Και η μια κίνηση απελπισίας ακολουθούσε πολλές φορές την άλλη. Όχι από όλους, όχι πάντα, αλλά από πάρα πολλούς. Αυτό συμβαίνει τα τελευταία χρόνια και με τους ρουμάνους που αναφέρατε και με άλλους λαούς.
Αναρωτιέστε αν θα δίνατε το παιδί σας. Κι εγώ σας ρωτάω: θα παίρνατε ένα παιδί με αυτόν τον τρόπο; Προσωπικά, δεν θα έπαιρνα ποτέ ένα παιδί από την αγκαλιά της μάνας του. Δεν θα το άντεχα με τίποτα! Εφόσον ήμουνα σε τόσο καλή οικονομική κατάσταση, θα προτιμούσα να στηρίξω η ίδια αυτή την οικογένεια, τουλάχιστον οικονομικά. Έστω μέχρι να καταφέρουν να βρουν κάποια δουλειά, κάπου, κάπως, και να μπορέσουν από κει και πέρα να ορθοποδήσουνε και να πάρουνε στα χέρια τους τις ζωές τους. Κι αν θέλω παιδί εγώ η ίδια και δεν μπορώ να το γεννήσω; ξέρετε πόσα ορφανά υπάρχουνε; ή πόσα εγκαταλελειμένα; τα μαιευτήρια έχουνε ειδικές μονάδες μωρών που οι μανάδες φύγανε νύχτα αφήνοντάς τα εκεί νεογέννητα και γίνανε άφαντες! Γιατί να πάω να ξεριζώσω στην κυριολεξία εγώ ένα παιδί απ' την αγκαλιά της μάνας του;
Ακούσατε τις προάλλες το απίστευτο οικονομικό δωράκι της Μαντόνα σε κάποια αφρικανική χώρα για να πάρει από κει ένα κοριτσάκι απ' την οικογένειά του; Της γυναίκας της ξεχειλίζουν απ' τα μπατζάκια της τα λεφτά. Γιατί να μην στηρίζει οικονομικά την οικογένεια; Και να το επισκέπτεται; να παρακολουθεί προσωπικά την εξέλιξή του αφήνοντάς το όμως στο δικό του, στο φυσικό του περιβάλλον; Γιατί τόσος εγωισμός στο όνομα της καλύτερης ζωής του παιδιού; Όπου "καλύτερη" = χρήμα και βίλες και πισίνες; Φυσική παρουσία μάνας όμως; με την κλασική έννοια του όρου;;;
Είναι πάρα πολλές οι παράμετροι. Δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο. Δεν είναι εύκολο να καταλήξει κάποιος και να πει "ναι, είναι σωστό" ή "όχι, είναι λάθος". Θα μπορούσα να γράφω για ώρες. Και πάλι, να αναρωτιέμαι....
Το σίγουρο είναι πως στο δικό μου μυαλό "υιοθεσία" = ορφανό.
Υ.Γ. η παράθεση ήταν για να με βοηθήσει. Δεν απαντώ σε κάτι αποκλειστικά στον jrot6.
