Βασικά έχω ενστάσεις ακόμα και για την ορθότητα τής ερώτησης.
Αν πούμε ότι είναι πεπερασμένο σημαίνει ότι βρίσκεται μέσα σε "κάτι" το οποίο μας δίνει τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε (πώς

και να δούμε (πώς

ότι κάπου τελειώνει. Αυτό το "μεγάλο" τί πίνει και δεν νοείται για "φυσικός τόπος";
Άρα είναι άπειρο; Μα τότε θα υπάρχει και άπειρη ενέργεια (ακόμα και μία υποτυπώδης ποσότητα ενέργειας να υπάρχει σε κάθε μονάδα όγκου, η σούμε πάει στο δι@ολο). Τότε γιατί ακούμε πως το σύμπαν δεν θα ζει για πάντα; Ότι θα ξεμείνει από βενζίνη;
Ακούμε ότι "διαστέλεται" και "συστέλεται"; Ποιός το παρατήρησε αυτό; Είδε το σύμπαν (άρα και το σχήμα του); Στην άκρη του (έχει σχήμα, σαν ορατό, άρα και κάποια "σύνορα") τί υπάρχει;
Αν πάω στην "άκρη" του και δώσω μια κλωτσιά με φορά αντίθετη προς το εσωτερικό του, τί θα γίνει; Δεν θα "γίνει" κάτι λόγω κάποιων φυσικώ νόμων; Δεν πιάνεται το "εκεί" για μέρος του σύμπαντος;
Μήπως πολλά από αυτά που ακούμε είναι στο στυλ "προκύπτουν από τις εξισώσεις μας"; Δλδ, αν είναι σωστή μια θεωρία, θα πρέπει να υπάρχει ένα είδος "συστολής", ένα είδος "συνόρου" κλπ;
Όποιος φτάνει στο πέμπτο ποτήρι, παρακαλείται να ποστάρει...