Οπουδήποτε μπορούν να μεγαλώσουν με ΗΡΕΜΙΑ και ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ για το μέλλον πρωτίστως και οικονομική άνεση δευτερευόντως...
Ναι, αλλά πού είναι αυτός ο επίγειος παράδεισος, αυτό ρωτάω. Που πληρώνεσαι και 4-5 χιλιάρικα το μήνα (μουχαχα εδώ γελάνε). Τι δουλειά θα κάνεις που θα έχει τέτοιο μισθό? Γενικός διευθυντής σε πολυεθνική;
Αν μεγαλώσεις παιδιά στην Ελλάδα τι από τα παραπάνω θα τους προσφέρεις;
Παραπάνω σε σύγκριση με τι? Παραπάνω από τον παράδεισο τίποτα. Αλλά ο παράδεισος δεν υπάρχει.
Υ.Γ. Εδώ που ήρθες με τι ακριβώς ασχολείσαι αν επιτρέπεται;
Διδάσκω αγγλικά.
Αν παίρνω 4-5 χιλιάρικα το μήνα απλά και μόνο από ένα μισθό στ' αρχίδια μου αν δίνω ακόμη και το 30%-40% στην εφορία...
Αν παίρνεις 4-5 χιλιάρικα το μήνα (ωραίο όνειρο αυτό, γύρνα και πλευρό) θα δίνεις 1,5 στο ενοίκιο για κανένα τριαράκι της κακιάς ώρας, και αν κάνεις παιδί, άλλο ένα χιλιάρικο στον παιδικό. Τουλάχιστον στην Αγγλία αυτές ήταν οι τιμές που έπαιζαν. Από αυτά που θα σου μένουν (δηλαδή 1,5 χιλιάρικο πάνω κάτω) θα πρέπει να πληρώσεις όλα τα υπόλοιπα, λογαριασμούς, σούπερ μάρκετ, κινητό, αυτοκίνητο, διακοπές, ψυχαγωγία σε τιμές αρκετά υψηλότερες από αυτές που ξέρουμε στην Ελλάδα.
Βέβαια αν υποθέσουμε ότι όντως βρίσκεις τη δουλειά που πληρώνει τα 4-5 χιλιάρικα, θα είσαι στο γραφείο από τις 8 το πρωί ως τις 10-11 το βράδυ, και τα περισσότερα σαββατοκύριακα, οπότε τα έξοδά σου θα είναι κατά πολύ περιορισμένα αφού δεν θα έχεις χρόνο ούτε για καφέ να πας. Μετά από 1-2 χρόνια τέτοιας ζωής και ειδικά αν έχεις οικογένεια, θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις γιατί η Ελλάδα έχει καλύτερη ποιότητα ζωής.
Για τα υπόλοιπα συμφωνώ 110% και όντως όταν είσαι νέος και θέλεις να κάνεις πράγματα η Ελλάδα σε πληγώνει (αν και πολλοί είναι αυτοί που βρίσκουν τρόπους και τα καταφέρνουν). Αλλά από τη στιγμή που περνάς τα 40 και αρχίζεις να σκέφτεσαι να κάνεις οικογένεια, αρχίζουν να μετράνε κι άλλα πράγματα π.χ. ο ελεύθερος χρόνος, η δυνατότητα που έχεις να πας το παιδί σου στις κούνιες, το πόσο κοντά είσαι στους γονείς σου, το πόσο υποστηρικτικοί είναι οι φίλοι και οι γείτονές σου, το ποσοστό της εγκληματικότητας και όχι μόνο.
Να σε ρωτήσω εγώ κάτι άλλο; Σε ποιες χώρες έχεις δουλέψει και ζήσει εκτός από Ελλάδα;
Όμως ας δούμε και το άλλο.
Unemployment rate στην Αμερική: 5-6%.
Unemployment rate στην Ελλάδα: 25-27%.
Unemployment rate στην Αυστραλία: 5-6%.
Unemployment rate στην Νορβηγία: 3-4%.
Unemployment rate στην Αγγλία: 6-7%.
Unemployment rate στην Γερμανία: 5%.
Που είναι πιο πιθανόν οι περισσότεροι άνθρωποι να μην έχουν λεφτά? Που είναι πιο πιθανόν οι άνθρωποι γύρω σου να μην είναι ευχαριστημένοι?
Στατιστική, η επιστήμη του ψεύδους
Θα σου πω συγκεκριμένα για την Αγγλία, επειδή γνωρίζω εκ των έσω.
Στην Αγγλία για να υπολογιστείς στους ανέργους (jobless) πρέπει όχι μόνο να είσαι άνεργος αλλά και να ψάχνεις αποδεδειγμένα για δουλειά. Αυτό σημαίνει ότι μπαίνεις στη διαδικασία να πηγαίνεις στον ΟΑΕΔ κάθε δύο εβδομάδες και να δηλώνεις σε πόσες αγγελίες ευρέσεως εργασίας απάντησες, πόσα τηλέφωνα πήρες, πόσα βιογραφικά έστειλες (όχι μόνο πόσα αλλά και σε ποιες εταιρείες/αγγελίες). Όσο είσαι jobless υπάρχουν διάφοροι περιορισμοί, όπως ότι δεν μπορείς να πας διακοπές ούτε να λείψεις από τον τόπο διαμονής σου για διάστημα μεγαλύτερο από λίγες μέρες. Όσοι είναι μακροχρόνια άνεργοι, υποχρεώνονται να υπογράψουν τα λεγόμενα zero hour contracts, τα οποία είναι συμβάσεις με μεγάλες εταιρείες χωρίς εγγύηση δουλειάς ή εισοδήματος. Σε έχουν στα βιβλία τους και σε καλούν να εργαστείς όποτε σε χρειαστούν, μπορεί και μία φορά το 15νθήμερο, μπορεί και μια φορά το μήνα. Μιλάμε για τρελή πατέντα γιατί ουσιαστικά είσαι άνεργος αλλά δεν μετράς για άνεργος.
Αν εφαρμόζαμε και στην Ελλάδα τα ίδια μέτρα, πόσο λες να κατεβάζαμε το ποσοστό των ανέργων;
