Η μεγάλη κρίση στη κομουνιστική θεωρία σήμερα βρίσκεται στο ότι η εργατική τάξη σύμφωνα με τη κλασική μαρξιστική θεώρηση διαφέρει πια. Αν ορίσεις τι είναι εργατική τάξη στη Δύση θα καταλάβεις ότι οι ανάγκες είναι τελείως διαφορετικές και έχει αντικατασταθεί από μια σχεδόν ομοιογενή μεσαία τάξη η οποία έχει διάφορες στρωματώσεις.
Θα λαμβάνεις αυτά τα οποία θα έχεις ανάγκη και όχι αυτά τα οποία θα παράγεις και ουσιαστικά προάγονται οι ανάγκες του ανθρώπου και όχι η παραγωγικότητα του. Οι άνθρωποι εξάλλου θα είναι πιο παραγωγικοί γιατί θα εργάζονται για κάτι δικό τους και όχι για τον καπιταλιστή... Αυτό θα σου απαντούσε ο Μάρξ
Δε ξέρω γιατί σου βάζουν -1 αλλά και εγώ διαφωνώ εδώ. Ναι μεν ο Στάλιν ήταν ο διάδοχος του Λένιν αλλά να ξέρεις ότι οι υπόλοιποι "υποψήφιοι διάδοχοι" (Τρότσκι κ.α.) δε περασαν καλά τη ζωή τους. Κανένας από το σύνολο της ελίτ των μπολσεβίκων που έκανε την επανάσταση το 1917 (εξαιρουμένου του ζουμπά του Στάλιν) δεν πέθανε απο φυσικά αίτια. Ο ζουμπάς τους έφαγε. Δε μπορείς να κατακρίνεις τον Λένιν επειδή δε προέβλεψε τη τρέλα του Στάλιν...
Χωρίς να το κατάλαβες όμως εδώ υποστηρίζεις την τέχνη στη κομουνιστική κοινωνία αφού θα ήταν απαλλαγμένη από το βάσανο να γίνει αρεστή στους πολλούς και να έχει κέρδος. Έτσι θα μπορούσε να δημιουργήσει τη πρωτοπόρα τέχνη. Απλώς το κράτος θα του έδινε τα βιοποριστικά του έξοδα είτε ήταν ο Πικάσο είτε ήταν ο τελευταίος καλλιτέχνης. Μη ξεχνάς ότι πολλούς από τους καλλιτέχνες που θαυμάζουμε σήμερα τους είχε θερίσει η πείνα λόγω της αδυναμίας τους να ζήσουν από το έργο τους. Φυσικά στη τέχνη είναι πολύ δύσκολο για οποιοδήποτε σύστημα να είναι ανεκτικό αφού συνήθως οι (πραγματικοί) καλλιτέχνες έχουν ανατρεπτική διάθεση σε οποιοδήποτε σύστημα και αν βρίσκονται

[/list]Νομίζω ότι για άλλη μια φορά γίνεται ντόρος γιατι οι μεν υποστηρίζουν τη κομουνιστική θεωρία και την ιδανική της μορφή και οι άλλοι έχουν στο μυαλό τους το τραγικό παράδειγμα της ΕΣΣΔ.
Άλλη μια φορά αναλώθηκα σε κριτική... Υπόσχομαι να μη ξαναγράψω στο συγκεκριμένο τόπικ γιατί το έχω παρακάνει