«Οι διάνοιες υπάρχουν παντού», λέει ο Varun, ένα 35χρονο μέλος της Mensa που δούλεψε ως μανάβης για αρκετά χρόνια αφότου είχε εξασφαλίσει το πτυχίο χημείας του. Όταν πρωτομπήκε στην Mensa σε ηλικία 19 χρονών, φαντάστηκε ότι γινόταν μέλος μιας κοινότητας κβαντικών φυσικών. Σύντομα όμως ανακάλυψε πως «ένας βοηθός εργαστηρίου ήταν πολύ πιθανό να έχει υψηλότερο IQ από έναν καθηγητή πανεπιστημίου».
Ο Varun πιστεύει πως το πώς εξελίσσεται η ζωή σου επηρεάζεται όχι μόνο από τις εγκεφαλικές σου ικανότητες, αλλά και από το επίπεδο της εκπαίδευσής σου, από τις σχέσεις σου με τα «σωστά» άτομα, από το που μεγάλωσες και την ικανότητά σου να αντιληφθείς το επίπεδό σου. Γιατί; Γιατί πολύ απλά οι περισσότεροι από εμάς δεν «διαγωνιζόμαστε» στο ίδιο επίπεδο. «Η κοινωνία δεν είναι αξιοκρατική, άσχετα με το τι μας δείχνουν οι ταινίες για το μεγάλο μυαλό που έρχεται από το πουθενά και ξεπερνάει όλα τα εμπόδια. Αυτά είναι μαλακίες»
Ένα θηλυκό μέλος της ακόμα πιο αποκλειστικής Triple Nine Society, λέει πως το στερεότυπο που υπάρχει, στηρίζεται κυρίως στο πως αντιλαμβανόμαστε την ευφυΐα στο σχολείο, αλλά και στο πως γίνονται γνωστές οι λεπτομέρειες της ευφυΐας ανθρώπων όπως ο Bill Gates και ο Stephen Hawking. Για κάθε δύο τέτοιους όμως, υπάρχουν αναρίθμητα ακόμα λαμπρά μυαλά που δεν «ανθίζουν» και παραμένουν άγνωστα, δουλεύοντας σε απλές, καθημερινές δουλειές.
«Δεν θα βρεις γκαρσόνια στις λίστες με τα κορυφαία IQ γιατί κανείς δεν θα ενδιαφερόταν», σχολιάζει. «Ο κόσμος θέλει να μπορεί να χαρακτηρίσει την φύση της επιτυχίας αυτών των ανθρώπων, οπότε πιάνονται από πράγματα όπως ο υψηλός δείκτης ευφυΐας».
«Οι άνθρωποι όμως που ξέρουν ότι είναι έξυπνοι από την μέρα που γεννιούνται δεν το έχουν αυτό και ως εκ τούτου αναπτύσσουν χαρακτηριστικά που μπορούν να τους αποσυντονίσουν».
Ελάχιστοι από τους ανθρώπους στους οποίους μίλησα, εργάζονται σε χώρους που θα συνέδεε κανείς με το υψηλό IQ. Όπως και ο Varun, οι περισσότεροι φαντάστηκαν ότι θα έμπαιναν σε μια κοινότητα κορυφαίων ακαδημαϊκών, αλλά τελικά βρήκαν περισσότερα άτομα που είχαν ακριβώς την ίδια εντύπωση.
«Η εργασία και η ευφυΐα έχουν μια πολύ επιφανειακή σχέση» λέει η Marie Hugh, ένα μέλος της Mensa της οποίας το IQ την τοποθετεί στο κορυφαίο 0.1% της κοινότητας. Δούλεψε ως αεροσυνοδός για χρόνια, προτού αφοσιωθεί σε ένα PhD επαγγελματικής περίθαλψης. «Δεν χρειάζεται να έχεις υψηλό IQ για να πετύχεις στην ζωή, όπως δεν είναι σίγουρο ότι θα πετύχεις αν το έχεις».
Ας τελειώνει επιτέλους το παραμύθι της σύνδεσης της ευφυίας με την εργασια.Ζούμε σε μία κοινωνία βαθιά ταξική. Η "επιτυχία" και η "κοινωνική καταξίωση", συνδέεται κυρίως με διασυνδέσεις, πάτημα επι πτωμάτων, ρουφιανιά και εκμεταλλευτικές σχέσεις.
