Δε θα μιλήσω για δικαιώματα. Τα δικαιώματα κατοχυρώνονται και καθιερώνονται πολλές φορές κάτω από υποκειμενικούς παράγοντες. Αλλά:
είναι λογικό ένας εργοδότης να θέλει να ξέρει τα πάντα για τους υπαλλήλους του. ποιοι είναι, τι ενδιαφέροντα έχουν, τι αντιλήψεις έχουν, τι κάνουν στον ελεύθερο χρόνο τους, τα πάντα.
είναι επίσης λογικό όταν μιλάμε για μια αρχή, οποιασδήποτε μορφής, να θέλει να ξέρει σε κάθε περίπτωση το πλήρες προφίλ κάποιου, είτε μιλάμε για μια ασφαλιστική εταιρεία, είτε για μια διαφημιστική, είτε για το κράτος το ίδιο. Είναι πολύ βολικό το να ξέρεις τα πάντα, σου δίνει μια αίσθηση ασφαλείας.
Και τέλος, είναι επίσης απόλυτα λογικό για το μέσο πολίτη, ο οποίος με τη σειρά του περιτριγυρίζεται από όλους αυτούς τους φορεις, να θέλει να διαφυλάξει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ιδιωτικότητά του για δικό του όφελος. Και αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με το τι ορίζεται ως νόμιμο και τι όχι, τι μέσα υπάρχουν και πώς δικαιολογείται ο καθένας. Διακρίνεις ένα conflict συμφερόντων εδώ;