1)Απάντησα τι εννοούσα ακριβώς στο #7652
2)Στον πρώιμο σοσιαλισμό ο εργαζόμενος αμοίβεται ανάλογα με αυτό που παράγει. Λύνουμε έτσι το ζήτημα των κινήτρων σε αυτό το μεταβατικό στάδιο και μένει να συμφωνήσουμε ότι δε μπορούμε να αφήσουμε κανέναν να πεθάνει, αλλά στοχεύουμε στην ανακάλυψη και την ανάδειξη των κλίσεων, των ενδιαφερόντων και των ικανοτήτων του ανθρώπου και αξιολογούμε, βελτιώνουμε συνεχώς τον εργαζόμενο με κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα.
Όσο υπερβαίνουμε τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και ο εργατικός έλεγχος βαθαίνει η εργασία αποκτά άλλη διάσταση. Παύει να υπάρχει η αλλοτρίωση της εργασίας που συμβαίνει στον καπιταλισμό αποσπώντας από τον εργαζόμενο το προϊόν της εργασίας του. Σταδιακά νοείται πλέον ως δημιουργική αναδίπλωση της προσωπικότητας και των ικανοτήτων και είναι οριακά διακριτή από τον ελεύθερο χρόνο. Τελικά η κατανομή του πλούτου γίνεται σύμφωνα με την αρχή: "Από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητες του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του".