Λαθος.
Πρωτον,η διαδικασία συλλογικών διαπραγματευσεων είναι ο κανόνας στην ΕΕ. Περισσότερα
εδω.
Δεύτερον,οι συλλογικές συμβάσεις δεν καθορίζουν μόνο κατώτατους μισθούς αλλά καθορίζουν και βασικές συνθήκες ασφάλειας και θέματα υγείας που μάλλον για πολλούς στέκονται εμπόδιο για την αύξηση της ''ανταγωνιστικότητας''.Με τις ατομικές μπορούν να παραλειφθούν αυτές οι λεπτομέρειες..
Τρίτον,άχρηστοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν απολύονται και υπηρεσίες φαντάσματα δεν καταργούνται για πολλούς λόγους. Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν είναι ένας από αυτούς
Με μια λογική,συναινετική,ώριμη διαπραγματευση μεταξύ εργοδοτών,εργαζόμενων και κράτους βασισμένη σε οικονομικα στοιχεία(ρυθμούς ανάπτυξης,προσδωκομενος πληθωρισμος,ανεργία) και όχι σε κραυγές τύπου ''θέλουμε τώρα αύξηση κατώτατου γιατί ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή'' ή γελοίες εξαγγελίες τύπου''κατώτατος στα 751'' (both αγνοούν υφιστάμενες πολιτικοοικονομικές συνθήκες) εξυπηρετείται και η λειτουργικότητα της αγοράς εργάσιας και οι ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς .Με επιχειρησιακες συμβασεις ειδικα σε περιοδους ύφεσης και μεγάλης ανεργία έχεις συμβόλαια της μια μέρας όπου ο εργαζόμενος προσλαμβανεται το πρωί, απολύεται το βράδυ για να ''ξαναπροσληφθει'' το επόμενο πρωί κ.ο.κ