Εχετε συναδελφους στον χωρο εργασιας σας που ειναι συνεχως αρνητικοι και τεμπελιαζουν; Πως τους αντιμετωπιζετε; Γιατι δεν φευγουν αν τους ενοχλει η δουλεια που κανουν ωστε να μην ταλαιπωρουν τον εαυτο τους κανοντας κατι που δεν τους αρεσει, οπως επισης και να μην ενοχλουν τους υπολοιπους;
Η συναδελφος μου ειναι υπερβολικα αρνητικη και μου χαλαει συνεχως την διαθεση. Ολα την πειραζουν και παντα φερνει την καταστροφη. Θα της αναθεσει κατι το αφεντικο μου, πχ να επικοινωνησει με συγκεκριμενες υπηρεσιες για να βρει πληροφοριες για πραγματα που χρειαζομαστε, αλλα δεν θα το κανει γιατι κατα την γνωμη της το θεωρει ανουσιο και πιστευει οτι δεν θα παρει απαντησεις. Παραλαβαμε μια βαση δεδομενων σε αθλια κατασταση απο τα προηγουμενα ατομα και αντι να κατσει να βοηθησει να την συμμαζεψουμε, συνεχεια παραπονιεται οτι ειναι χαλια. Με τους 2 απο τους 3 ανωτερους μας δεν επικοινωνει γιατι τους θεωρει αυταρχικους (εμενα μου φαινονται μια χαρα ατομα). Ελλειψε 3 εβδομαδες για διακοπες και νομιζα οτι οταν επιστρεψει θα ειναι πιο χαρουμενη, αλλα με το καλημερα αρχισε παλι να σταζει χολη και να παραπονιεται για τα παντα.
Το χειροτερο βεβαια ειναι οτι επειδη τα θεωρει ολα ανουσια και χασιμο χρονου, ολη η δουλεια πεφτει πανω μου. Τελευταια αρχισε να θεωρει τα meetings ανουσια και βρισκει ενα σωρο δικαιολογιες για να μην ερθει. Οτι συζηταμε εκει και οτι αναθετουν, καταληγουν ολα σε εμενα. Ακομα και αν της δωσω report απο το meeting, δεν θα κανει τιποτα. Μεχρι τωρα δεν εχει ετοιμασει ουτε ενα report για τα meetings (δουλευουμε μαζι 10 μηνες). Με την βαση δεδομενων σταματησε να ασχολειται και πλεον δεν ξερω με τι ασχολειται. Πολλες φορες την βλεπω απλα να σερφαρει. Απο οτι φαινεται βγαζω και την δικη της δουλεια και εχω φτασει σε σημειο να κανω υπερωριες σε καθημερινη βαση γιατι δεν μου φτανει το 8ωρο. Θα μιλησω με το αφεντικο μου γιατι η κατασταση εχει φτασει στο αμην. Εγω δεν προκειται να φυγω γιατι μου αρεσει η δουλεια μου!
Γενικα παντως μου χαλαει την διαθεση μου. Μια φορα σταματησε να μου μιλαει για 2-3 μερες στα καλα καθουμενα και επειδη υπηρχε ελλειψη επικοινωνιας εγιναν πολλα λαθη. Με αλλα ατομα που δουλευουν στο ιδιο κτιριο με εμας, δεν συναναστρεφεται. Δεν πιανει ποτε κουβεντα με αλλους. Ουτε με αλλους συναδελφους συναναστρεφεται. Δε λεω να γινουν φιλαρακια, αλλα το θεωρω εντελως περιεργο να τους αντιμετωπιζει σαν ξενους που βλεπει για πρωτη φορα.
Πως αντιμετωπιζετε τετοια ατομα; Θα μιλησω στο αφεντικο με ρισκο να γινω κακια και ρουφιανα, αλλα προτιμω να γινω ρουφιανα απο το να κανω την δουλεια της και αυτη να καθεται.
