Δε μου κάνει εντύπωση δεδομένου πως κατά τη δική σου αντίληψη μαζικά όλοι οι πολιτικοί της μεταπολίτευσης ήταν αριστεροί. Πώς σας αρέσει να το λέτε μερικοί, "μπλε και πράσινο ΠΑΣΟΚ" πώς λένε απ' το άλλο στρατόπεδο για τους άλλους "μπλε και πράσινη ΝΔ". Τα τσιτάτα είναι σαν τα οπαδικά κασκόλ βγαίνουν σε πολλά χρωματάκια.
Και οι δεξιοί μπορούν μια χαρά να είναι κλέφτες, λαμόγια και απατεώνες απλά ανέφερα τους αριστερούς γιατί αυτοί είναι στα σίγουρα. Μην κολλάς στις λέξεις.
Μπορεί να μη συμφωνώ σε όλα αλλά έχουν δίκιο να τους κατηγορούν. Οι πολιτικοί δεν είναι και δεν πρέπει να είναι ευθεία αντανάκλαση του εκλογικού συνόλου.
Συμφωνώ, αλλά από αυτό που λες προκύπτει ένα τεράστιο θέμα με το ίδιο το πολίτευμα. Αν ο πολιτικός δεν πρέπει να αποτελεί αντανάκλαση του συνόλου, αλλά θα πρέπει ένας "μπαμπάς" που ξέρει καλύτερα και παίρνει αποφάσεις για το καλό του συνόλου, τότε αυτομάτως δικαιολογείται και ο λαϊκισμός, καθώς προφανώς δεν γίνεται να πάρεις την εξουσία αν δεν λαϊκίσεις, αφού για να χρειάζεται "μπαμπά" το εκλογικό σώμα σημαίνει πως δεν είναι πνευματικά ενήλικο. Όταν ο λαϊκισμός όμως είναι ο μόνος δρόμος προς την εξουσία τότε βασίζεσαι μονάχα στην καλή θέληση του πολιτικού ότι θα πάρει αποφάσεις για το καλό του συνόλου και φυσικά δεν έχεις τρόπο να διαχωρίσεις τον σωστό πολιτικό αφού όλοι λαϊκίζουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις η δικτατορία είναι πολύ καλύτερη αφού έχεις ουσιαστικά το ίδιο αποτέλεσμα, ένα "μπαμπά" που ξέρει καλύτερα, χωρίς όλες τις ανούσιες διαδικασίες εκλογών και εκλογικών φαρσοκωμωδιών.
Ξεχνάς το πιο σημαντικό. Πολιτική συνείδηση. Στόχος του επιχειρηματία είνια να βγάλει λεφτά. Στόχος του πολιτικού είναι το καλό της χώρας του έστω όπως το οραματίζεται εκείνος. Μιλάμε για εντελώς διαφορετικό mindset.
Και τι ακριβώς εμποδίζει έναν επιχειρηματία να έχει πολιτική συνείδηση και να θέλει το καλό του τόπου του? Ή μήπως η πολιτική συνείδηση είναι trait των μη επιχειρηματιών. Αν μη τι άλλο ένας επιχειρηματίας της κλίμακας του Τραμπ έχει ικανοποιήσει ήδη και την ανάγκη του για χρήματα αλλά και την ανάγκη του να είναι αρχηγός, και στην πολιτική μπαίνει για την δόξα και για να κάνει κάτι παραπάνω για την χώρα (εκτός κι αν νομίζεις πως για έναν 70αρη δισεκατομμυριούχο έχει κάτι άλλο σημασία πέραν της δόξας του). Έναν πολιτικάντης από κούνια από την άλλη δεν έχει ικανοποιήσει αυτές τις ανάγκες και άρα είναι πολύ πιθανότερο να μην έχει πολιτική συνείδηση.
Άτοπο, αν ήταν πιο έξυπνος από εκείνον θα ήταν επιχειρηματίας ο ίδιος, με περισσότερα λεφτά.
Σχεδόν δεν ήθελα να το αντικρούσω αυτό γιατί απλά αυτοακυρώνεις όλο σου το επιχείρημα, καθώς αν ισχύει αυτό που λες είναι απόδειξη του πόσο έξυπνος είναι ο Τραμπ αλλά είναι λάθος οπότε θα το αντικρούσω. Αυτό που λες δεν ισχύει για πολλούς λόγους. Υπάρχουν πάρα πολλοί έξυπνοι άνθρωποι που δεν είναι επιχειρηματίες για διάφορους λόγους, κυρίως επειδή δεν θέλουν να δουλεύουν 16ώρες την μέρα και να ρισκάρουν, καθώς έχουν άλλες προτεραιότητες. Η εξυπνάδα δεν είναι το μόνο προσόν για έναν επιχειρηματία, ούτε καν το το κυριότερο. Χρειάζεται πολύ εργατικότητα, πολύ περισσότερη από έναν υπάλληλο, χρειάζεται υπομονή καθώς θα πρέπει να δουλέψεις πολλά χρόνια απλήρωτος και χρειάζεται κυρίως μια οπορτουνιστική προσωπικότητα κάτι που πολλοί απεχθάνονται. Το να μπορεί ένας επιχειρηματίας να αναγνωρίζει τους ανθρώπους που είναι πιο έξυπνοι από αυτόν και να τους προσλαμβάνει είναι ικανότητα κλειδί.
Ναι ορθο το ότι δεν μπορείς να πετύχεις τους ρυθμούς ανάπτυξης που θα είχες με ενα fiat money αλλά είναι πολλά τα θετικά του gold standrard δεδομένου οτι αποφεύγεις τα ενδεχόμενα υπερπληθωρισμού και αποπληθωρισμού που θέτουν σε κίνδυνο τις καταθέσεις των πολιτών και φυσικά μιλάμε για λιγότερες αναταραχές και καταρρεύσεις στις χρηματαγορές άρα και πιο φιλικό περιβάλλον για επενδύσεις.
Συγνώμη αλλά για εξήγησε γιατί δεν μπορείς να πετύχεις του ίδιους ή καλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης χωρίς fiat money? Διότι εκ πρώτης όψεως μου ακούγεται εντελώς παράλογο.