Αλλά προσωπικά θεωρώ πως χάνουμε την ουσία. οκ να καταστείλουμε τους μαθητές. Αλλά το πρόβλημα παραμένει. Γιατί να θέλουν να κάνουν κατάληψη; Βλέπουν το σχολείο ως ένα κάτεργο και προσπαθούν να απαλλαγούν με κάθε τρόπο; πιστεύουν πως δεν τους δίνεται αρκετή ελευθερία κινήσεων; αυτά δεν προβληματίζουν κανέναν;
όχι, δεν προβληματίζουν κανέναν. Τέτοιου είδους συλλογιστικές πορείες είναι τίγκα στα λογικά λάθη.
Ξεκινάμε:
1.πολλοί μαθητές δεν θέλουν τις καταλήψεις. από την στιγμή που υπάρχει έστω και ένας φοιτητής σε
δημόσιο ίδρυμα που θέλει να κάνει μάθημα, πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος και να μην γίνει κατάληψη. Οι δημόσιοι χώροι
δεν αλλάζουν χρώμα ανάλογα με την πλειοψηφία. οι δημόσιοι χώροι είναι άχρωμοι.
2. γιατί άραγε η ελλάδα είναι η μέκκα των καταληψίων; στο ελλαδιστάν είμαστε τόσο μπροστά στο θέμα τον καταλήψεων που έχουμε καθιερώσει και συγκεκριμένες ημερομηνίες για τις καταλήψεις, λες και είναι ετήσια γιορτή. επομένως, αντί να ρωτάμε
"γιατί κάνουν οι φοιτητές κατάληψη; μήπως καταπιέζονται;", θα έπρεπε να ρωτάμε
"γιατί κάνουν μόνο οι έλληνες φοιτητές τόσες καταλήψεις;"
3. δεν καταλαβαίνω τι εννοείς "ελευθερία κινήσεων". το δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα δεν είναι κολεκτίβα ούτε χώρος αριστερών πειραματισμών. δεν προσπαθούμε να εφαρμόσουμε τον κομουνισμό και την αναρχία ή την άμεση δημοκρατία της αρχαίας αθήνας. το δημόσιο ε.ι. είναι ένας χώρος με δική του διακυβερνηση από δ.υ. Επομένως, τι ελευθερία κινήσεων να έχει ο φοιτητής, δεν το καταλαβαίνω. Ή τέλος πάντων, πόσο παραπάνω ελευθερία κινήσεων να έχουν οι φοιτητές; έχουν δικαίωμα ψήφου, δικαίωμα σε όσα ΔΣ γουστάρουν, σε όσες προτάσσεις θέλουν. Πάλι όμως, ως δια μαγείας, το ελληνικό πανεπιστήμιο υπολειτουργεί. Άρα φταίνε οι λιγοστές ελευθερίες; Στο εξωτερικό που οι αντίστοιχες ελευθερίες είναι ανύπαρκτες, γιατί τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα; τροφή για σκέψη.
Εγώ πάντως θέλω να σας πω το εξής. Οι νέοι, ειδικά, άνθρωποι είναι κατά κύριο λόγο ηλίθιοι. Σε μια κοινωνία, τα ποσοστά των ανθρώπων όσων αφορά την συμπεριφορά τους, είναι πάνω-κάτω τα ίδια. Θα εξηγήσω τι εννοώ. Αν μπεις σε μια τάξη δημοτικού-γυμνασίου-λυκείου και αφιερώσεις λίγο χρόνο παρατηρώντας τους μαθητές στην διάρκεια της μέρας, θα παρατηρήσεις ότι κάθε τάξη έχει μερικούς ήσυχους μαθητές, έχει φωνακλάδες μαθητές, έχει καλούς μαθητές, κακούς μαθητές, έξυπνους, χαζούς κτλ.
Αυτά τα ποσοστά παραμένουν πάνω-κάτω τα ίδια. Οι ήσυχοι και οι έξυπνοι μαθητές είναι συνήθως αυτοί που πετυχαίνουν στη ζωή τους. Οι φωνακλάδες είναι αυτοί που στο γυμνάσιο φωνάζουν συνθήματα ποδοσφαίρου, ενώ στο πανεπιστήμιο φωνάζουν συνθήματα παρατάξεων.
Τα ποσοστά είναι τα ίδια.
Οταν ήμουν στο γυμνάσιο, έλαβα μέρος σε μια κατάληψη. Ηταν σε συνεργασία με το λύκειο. Την οργάνωσαν οι "φωνακλάδες" που έλεγα νωρίτερα. Οι έξυπνοι και οι ήσυχοι μαθητές ήταν αυτοί που ήθελαν να κάνουν μάθημα και ήταν ενεργά κατά της κατάληψης. Η υπόλοιπη μεγάλη πλειοψηφία, οι ηλίθιοι και τα πρόβατα, 'ημασταν εμείς που λέγαμε "πωπω μαλάκα κατάληψη, γαμάτα!".
Τα ποσοστά δεν αλλάζουν, μην το ξεχνάτε. Η πλειοψηφία των μαθητών που κάνουν κατάληψη είναι πάντα τα πρόβατα και οι ηλίθιοι. Εξαίρεση αποτελούν συγκεκριμένες περιπτώσεις όπως η Χούντα, όπου οι μαθητές είχαν σοβαρό λόγο να κάνουν κατάληψη και να παραβούν την νομοθεσία.
Για περισσότερες πληροφορίες και για μια καλύτερη επεξήγηση τνω "ποσοτών", διαβάστε το μικρό και πολύ φθηνό βιβλίο "Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας" του Carlo Cipolla.
