Το λάθος σε όλες σχεδόν τις σχέσεις είναι η αρχή.
Θεωρώ ΤΕΡΜΑ λάθος να ξεκινήσεις μια σχέση, νε μεν μονογαμική, αλλά να την πας χαλαρά και "θα δούμε", όλοι ξέρουμε ότι μια τέτοια σχέση έχει ημερομηνία λήξης, θα είστε μαζί 1-2-3-10 χρόνια και ακόμα θα λέτε "θα δούμε".
Ίσως φταίει το ότι μεγαλώνω (

) αλλά φίλε όταν σε παλιές μου σχέσεις έλεγα "θα δούμε" και "όχι ακόμα" "δεν είμαι έτοιμη για το χ,ψ" κτλ κτλ απλά ΔΕΝ ΤΟ ΉΘΕΛΑ και είχα τον άλλον τζάμπα στο περίμενε.
Οπότε τι κάνουμε? Όταν αποφασίζουμε να κάνουμε σχέση να τα βάζουμε κάτω και να ρωτάμε τον εαυτό μας "ΕΊΜΑΣΤΕ ΈΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΧΈΣΗ?" κι αν νε ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΣΧΈΣΗ? Άλλο είναι να θέλω να βγαίνω κάθε σάββατο μαζί του για κάνα ποτό κι άλλο να θέλω να κοιμόμαστε μαζί κάθε βράδυ, άλλο το να θέλω κάποιον για σύντροφο ζωής που θέλω να κάνω κάποτε οικογένεια, άλλο να θέλω να περνάω το χρόνο μου όταν δεν δουλεύω κτλ κτλ κτλ.
Ξεκαθαρίστε πρώτα μέσα σας τι θέλετε ακριβώς και για τι είστε έτοιμοι, και μετά βάλτε μέσα σε αυτό κι άλλο άτομο. Ξεκαθαρίστε από την αρχή ότι δε θέλετε πχ γάμο, παιδιά, συγκατοίκηση, σεξ, χαλαρό κτλ και δείτε αν συμφωνείτε σε αυτό, αν ΔΕΝ, τοτε ΤΡΕΞΤΕ ΝΑ ΣΩΘΕΙΤΕ, γιατί κάποιος από τους δύο θα πληγωθεί και είναι κρίμα.
Μην συμβιβαστείτε στο ότι μπορεί να αλλάξει γνώμη κάποτε, μπορεί και να μην αλλάξει.