Εγώ ο,τι πω σε αυτό το νήμα θα είναι μόνο για να με υπερασπιστώ. Γιατί το άθλημα δεν το χω καθόλου. Βαριέμαι να απαντάω σε μηνύματα με άτομα που μιλάω σε τακτική βάση, ειδικά σε άτομα που δεν είμαστε φίλοι/πηγαίνει η φάση προς το ερωτικό. Να βρεθούμε έξω (ή μέσα), να βγούμε, να μιλήσουμε με τις ώρες βεβαίως. Αλλά με κουράζει απίστευτα η επικοινωνία με μηνύματα/τηλέφωνα. Ομολογώ πως συχνά τα αγνοώ κιόλας. Δεν το κάνω δηλαδή για να "ψήσω" τον άλλον, αλλά απλώς δεν έχω όρεξη εκείνη τη στιγμή να απαντήσω σε ένα μήνυμα.
Και για να είμαι ξεκάθαρη δεν το θεωρώ και καθόλου αγενές το να μην απαντώ. Απ το να βαριέμαι να μιλάω με κάποιον και να το κάνω σαν αγγαρεία καλύτερα να μη μιλάω καθόλου! Βέβαια θα πρέπει να παραδεχτώ πως κάνω ένα μεγάλο λάθος... στην αρχή αρχή, εκείνες τις πρώτες εβδομάδες που υπάρχει ο ενθουσιασμός της γνωριμίας και θέλω να μάθω κι άλλα για το άτομο με το οποίο συνομιλώ, το τερματίζω και κάνω πέρα υπνους/δουλειές/υποχρεώσεις ακριβώς για να στειλω εστω και ένα μήνυμα. Μετά από λίγο καιρό όμως πάντα το κόβω, όχι επειδή πλέον δεν ενδιαφέρομαι ή δεν είμαι ακόμη το ίδιο ενθουσιασμένη, αλλά γιατί δεν το θεωρώ φυσιολογική συμπεριφορά γενικά να μιλάς συνέχεια με μηνύματα με τον οποιονδήποτε. Και το βαριέμαι κιόλας.
Αυτά από μία αντικοινωνική μέχρι και σε ηλεκτρονικό-τεχνολογικό επίπεδο. Δεκτές οι ερωτήσεις για το είδος μας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
