Καλησπερα σας.
Ειχα και πολλα χρονια το ίδιο προβλημα στις σχεσεις μου.. μια μονιμη κατασταση να προσπαθω να ελεγξω τα παντα..Πλεον στα 26 μου εχω καταλάβει πως κατι τετοιο δεν ειναι εφικτο , ειναι ομως εκεινες οι στιγμες που δεν μπορω να το περιορίσω.
Λοιπον..έχω μια σχέση εδω και 3 χρονια.Πριν απο εμένα το αγορι μου ηταμ με μια κοπελα για αρκετα χρονια επισης..4 για την ακρίβειά. Ηταν ομως ενα μονιμο προβλημα η πρωην του για εμενα...γιατι εχει επαφες μαζι της,και την βλεπει κτλ. Απο την αρχη τησ σχεσεις μας προσπαθησε να μ δωσει να καταλαβω πως πλεον εχουν πολυ καλες φιλικες σχεσεις, στο δικο μου το μυαλο ομως δεν μπορει να ισχυει αυτό.Ειναι εν ας μονιμος τσακωμος για εμας, με εμενα να κανω σαν τρελη και με αυτον που πλεον δεν ασχολειται με το ποσο ασχημα με κανει να νιωθω με το να εχει επαφες μαζι της γιατι εχει κουραστει.Και δεν ξερω τι να κανω..ξερω πως με αγαπαει αλλα μου την δινει που απλα δεν την κανει περα..τι να κανω?>πωσ να το διαχειριστω?