Λόγος για τις σύγχρονες γυναίκες οι οποίες παρά τα φεμινιστικά άλματα των τελευταίων δεκαετιών, φέρονται να είναι όλως παραδόξως πιο δυστυχείς σήμερα απʼ ό,τι πριν από 40 χρόνια.
Μα καλά τι έρευνες είχαν γίνει πριν από 40 χρόνια ?
Έχουμε καμιά πρόχειρη ? Όχι τίποτις άλλο ,στο λέω εγώ γιατί έτσι και πλακώσει ο Εποτε θα σου ζητά να απαριθμήσεις και τα ΑΦΜ του σταθμισμένου δείγματος .
Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει έκθεση δύο οικονομολόγων του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Το παράδοξο της φθίνουσας γυναικείας ευτυχίας».
Απορία μου ...
Τι δουλειά έχουν οι οικονομολόγοι να διεξάγουν ερευνα που άπταται της ψυχιατρικής ή της ψυχολογίας ?
Βάσει αυτής, εν έτει 2009, το «ασθενές φύλο» (ανεξαρτήτως οικονομικού εκτοπίσματος, μορφωτικού επιπέδου, ηλικίας, επαγγέλματος και κοινωνικής θέσης) είναι σε μεγάλο μέρος του αναπτυγμένου βιομηχανικού κόσμου λιγότερο ευχαριστημένο από τη ζωή του σε σύγκριση με τις γυναίκες του σχετικά πρόσφατου παρελθόντος (της δεκαετίας του 1970), καθώς και με τους σύγχρονους άνδρες.
Α, καλά αυτά είναι τα 40 χρόνια όπισθεν ?
Το ' 70 θαρρώ δεν μπορεί να αποτελεί σημείο αναφοράς , γιατί ήταν μια από τις πλεον μεταβατικές περιόδους , με τρανές αλλαγές γύρω από την σεξουαλική και επαγγελματική απελευθέρωση των γυναικών οπότε ήταν λογική η υπεραισιοδοξία του κοσμάκη .
Πιο συγκεκριμένα, το ύψος της υποκειμενικής γυναικείας ευδαιμονίας (δηλαδή του βαθμού στον οποίο κάθε μεμονωμένη γυναίκα αισθάνεται ευτυχισμένη) φέρεται να έχει υποχωρήσει τα τελευταία χρόνια τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε 12 χώρες της Γηραιάς ηπείρου (μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα). Αντιθέτως, κινούμενοι σε σταθερά ανοδική ψυχολογική τροχιά, οι άνδρες παρουσιάζονται όλο και περισσότερο ικανοποιημένοι από την καθημερινότητά τους. Συνδυάζοντας τις διαφορετικές πορείες των δύο φύλων, αντιλαμβάνεται κανείς το «παράδοξο».
Ποιο είναι αυτό; Πως κοντά μισός αιώνας γυναικείας χειραφέτησης έχει κατορθώσει να φέρει τελικώς μεγαλύτερη ευτυχία... στους άνδρες.
Μωρέ όταν λεω εγώ πως για σας δουλεύαμε τόσα χρόνια , για να είστε ευτυχείς
Κοίτα κάτι … στους άντρες δεν θεωρείται κοινωνικά αποδεκτό να δείξουν τη δυσαρέσκειά τους , σε αντίθεση με τις γυναίκες που έχουν γαλουχηθεί με αυτό , στις επόμενες γενιές ελπίζω αυτό να έχει εξαλειφθεί οπότε , ας ενημερώσει κάποιος πλιζ τους κατά τα άλλα αξιαγάπητους οικονομολόγους πως καλό θα ήταν να επαναλάβουν κομματάκι αργότερα την έρευνα και τοτενες βλέπουμε ..
σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, οι κοινές ψυχικές διαταραχές είναι περισσότερο συνήθεις στις γυναίκες απʼ ό,τι στους άνδρες με τις περιπτώσεις κατάθλιψης που καταγράφονται στις τάξεις του «ασθενούς φύλου» να είναι αναλογικά δύο φορές περισσότερες.
Πάντα ήταν , ο Φρουντ δεν ξέρω και γω πόσες είχε βρει με υστερία , υστερία γιου νοου εκ του ύστερου και άλλες πολλές παθήσεις που αφορούσαν γυναίκες ….
Δεν είναι τωρινό ενημερώστε τους κυρίους κυρίους του Οργανισμού ..
Δεν παθαίνεται τίποτις παιδάκιʼμ εσείς , απλώς τα μαζεύετε , τα μαζεύετε και μια ωραία πρωία σκάτε
και μας αφήνετε χήρες …. Σε όλα σας βιαστικοί πια τσκ ! τσκ ! τσκ !
. Πέρα από όλα τα παραπάνω πάντως, ιδωμένη σε όλο το ψυχολογικό της βάθος, η υποκειμενική «δυστυχία» των σύγχρονων γυναικών ενδεχομένως να οφείλεται σε έναν βαθμό στον διαφορετικό, περισσότερο αυστηρό τρόπο με τον οποίο οι ίδιες αξιολογούν πλέον την ευτυχία τους.
Μπααα ! δεν είναι που εμείς τον αξιολογούμε υποκειμενικά αυστηρά , είναι που συνεχώς μας
πλασάρετε μια έννοια ευδαιμονίας που δεν ξέρουμε που στα κομμάτια βρίσκεται η ρημάδα
γιατί στις διαφημίσεις όλοι είναι ευτυχείς και έχουν απεριόριστο χρόνο ώστε να τρώνε πρωινό ως μια ευτυχισμένη , ευγονικά πανέμορφη οικογένεια
...Ενώ στην πραγματικότητα σιχτιρίζεις αυτόν που πρόλαβε να πιάσει πρώτος το μπάνιο το πρωί
κι εσύ βιάζεσαι … και φυσικά που καιρός για αλειμένες φρυγανιές και ευτυχισμένα βλέμματα του τύπου
« αι λαβ γιου ως την αιωνιότητα ντράρλιγκ » κι από δίπλα ένα πανέμορφο άψογα ντυμένο τέκνο να πίνει το γάλα του , ενώ το δικό σου το σκασμένο
έχει κάτι ξεραμένα γάλατα στα μάγουλά του ,
μαλλιά τσίβα που δεν σʼ αφήνει να τα χτενίσεις γιατί
« πονάειιιιιιιιιιιιιι » χώρια που στο ασανσέρ αντιγράφεις εσύ το « εμείς κι ο κόσμος » γιατί το βλαστάρι
σου έπαιζε παπαριές στο ζου , όλο το απόγευμα κι εσύ δεν ήσουν εκεί , γιατί φυσικά έπρεπε να κάνεις υπερωρίες
( απλήρωτες ) δια το καλόν της εταιρείας , ομοίως και ο σύντροφος σου φυσικά !
Τεςπα δυστυχισμένοι άνθρωποι γυναίκες και άντρες υπήρχαν πάντα , απλά τότε δεν γινόσαντεστε
έρευνες και επίσης δεν υπήρχαν εταιρίες με «οικονομολόγους» που πρέπει να φέρνουν εις πέρας κάθε βδομάδα έναν αριθμό ερευνών για να δικαιολογήσουν το μπονους παραγωγικότητας τους .
