Φτάνει πια η νοοτροπία του καλομαθημενου ελληνοπουλου που του τα προσφέρουν όλα έτοιμα στο πιάτο. Σε σχέση με τους φοιτητές του εξωτερικού, ειναι σχεδόν ανύπαρκτο το ποσοστό Ελλήνων ΕΝΤΟΣ Ελλάδας που σπουδάζει ΚΑΙ δουλεύει ταυτόχρονα.
Βλέπω σε αυτό το θέμα -όπως και σε άλλα- τις αναρτήσεις σου και τις διαβάζω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς πράγματι έχεις πολλά χρήσιμα πράγματα να πεις και να συνεισφέρεις στην κουβέντα.
Θεωρώ πως αγγίζεις το πρόβλημα από τη σωστή του πλευρά, ότι στα ελληνόπουλα που σπουδάσαμε Ελλάδα κατά μεγάλο ποσοστό σπουδάσαμε με τα λεφτά των γονιών μας χωρίς να έχουμε δουλέψει ώρα για ώρα, πράγμα που έχω παραδεχτεί κι εγω σε παλιότερο ποστ.
Πιστεύω ότι θα μπορούσες να το εξετάσεις ακόμα καλύτερα το πρόβλημα εαν συνυπολογίσεις την πηγή της νοοτροπίας της προηγούμενης γενιάς, που μεγάλωσε σε φτωχικά νιάτα και είχε τη νοοτροπία "να μη λείψει από τα παιδιά μου τίποτα".
Εξάλλου δεν είναι όλα μανιχαϊστική λογική άσπρο μαύρο, κακομαθημένα ελληνόπουλα που πίνουν το αίμα των γονιών τους σε αντίθεση με το καλό εξωτερικό που κοπιάζουν μυστρί πηλοφόρι τα καλοκαίρια σε φάμπρικες.
Εγω πχ δεν ήξερα που πάνε τα τέσσερα στα νιάτα μου και ότι έπρεπε να στρώσω τον κώλο μου να βρω καμιά δουλειά αντί να διαβάζω μόνο. Και πέραν το ότι μου έκανε ζημιά αυτό και δεν βρήκα ούτε με δίκανο ευκαιρίες στην Ελλάδα, με έκανε και ένιωσα φοβερές ενοχές γιατί αισθάνθηκα πως ζούσα εις βάρος των γονιών μου και πως το μόνο που τους έχω προσφέρει είναι άγχη. Και τώρα που σου μιλάω αυτό νιώθω. Το φανταζόσουν πως κάποιοι μπορεί όντως να αισθάνονται έτσι; Σου έχει περάσει από το μυαλό; (ρωτάω, δε σου τη λέω)
Άλλοι κάνανε πάρτυ και προσπαθούσαν να επεκτείνουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις σπουδές τους για να τα συνεχίσουν (πραγματικά αλλά ελάχιστα κακομαθημένα). Όταν έδινα τη διπλωματική μου στο ΜΒΑ της ΑΣΟΕΕ, πέτυχα δυο πρώην συμφοιτητες μου στα σκαλιά να χρωστάνε ακόμα μαθήματα στην Ανάλυση Αποτίμηση στο βασικό πτυχίο που είχαμε κάνει μαζί και να πηγαίνουν στις παραδόσεις. Ενα πτυχίο που είχα καθαρίσει εγω κοντά μισή δεκαετία πρίν από αυτούς.
Η πλειονότητα όμως των συμφοιτητών/τριών μου δούλευε στον ΟΤΕ τηλεφωνήτριες, πωλήτριες, πλασιέ και υπάλληλοι. Χαρακτηριστικά θυμάμαι καθηγητή μου που έλεγε στην τάξη "βρείτε κάτι σχετικό με το αντικείμενο γιατί το "τηλεφωνητής" δεν θα σας βοηθήσει και πολύ σαν προϋπηρεσία".
Δεν ξέρω λοιπόν την πορεία ζωής σου και δεν μπορώ να σε κρίνω για τίποτα. Πιθανολογώ ότι είσαι κάπου γύρω στα 40 και έχεις κοπιάσει μόνη σου για πολλά στη ζωή σου και έχεις πλέον ένα καλό επίπεδο ζωής στον Καναδά και είναι αξιοθαύμαστο σίγουρα όλο αυτό.
Κι εγώ θα ήθελα πολύ να είμαι στη θέση σου και να βρω μια διέξοδο, είτε προς Ελβετία, είτε προς Καναδά, γενικά κάπου μακριά από την κατάστασή μου, σε κάτι καλύτερο, να κοπιάζω και να εκτιμάται και να αμείβομαι.
Όμως ήθελα να σου παρουσιάσω αυτή την κατάσταση, μέσα από τη δική μου εμπειρία και ίσως να σε βοηθήσω να εξετάσεις τα πράγματα λίγο πιο διαλλακτικά. Ελπίζω να έκανα ακριβώς αυτό και να μην ακούστηκα πολύ διδακτικός, δεν ήταν ο σκοπός μου αυτός.
Είμαι ο μεγαλύτερος κριτής μου/μας, εδώ, αλλά δεν είμαστε όλοι βδέλλες.
