Ξεκινώντας από το αξιακό θεώρημα ότι η ελεύθερη αγορά λειτουργεί προς όφελος των μεγάλων επιχειρήσεων και το πλουσίων, συμπεραίνουμε ότι η μικρή επιχείρηση, ο φτωχός και γενικά ο κοινός πολίτης χρειάζεται κάποιον να τον προστατέψει.
Γιατί όμως οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι πλούσιοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν και να παρασιτήσουν εις βάρος των μικροτέρων; Επειδή ο άνθρωπος, συνολικά και από τη φύση του, είναι πλεονέκτης. Όταν έχει 1, θέλει 2. Όταν έχει 10, θέλει 11. Όταν τα έχει όλα, ψάχνει κάτι ακόμα να θέλει, για να το αποκτήσει.
Επομένως, αφού οι πλειονότητα των ανθρώπων χρειάζεται να προστατευτεί από τους μεγάλους και τους έχοντες, χρησιμοποιεί το κράτος, ως νομοθέτη και εφαρμοστή των νόμων, προκειμένου το κράτος να εξασφαλίσει την ύπαρξη ισότητας και δικαιοσύνης. Όμως, το κράτος αποτελεί από ανθρώπους. Πολιτικούς που νομοθετούν και διαφόρους εφαρμοστές αυτών των νόμων. Ως εκ τούτου, το κράτος, που δεν είναι μια θεωρητική οντότητα, αλλά ένα σύνολο ανθρώπων, μπορεί και αυτό να εκμεταλλευτεί τους φτωχούς και μη έχοντες. Στην πιο απλή περίπτωση, ο πολιτικός, ο οποίος ως βιτρίνα έχει προβάλλει την προστασία αδύναμων ομάδων, προκειμένου να ικανοποιήσει την επιθυμία του να εκλεγεί, δέχεται οικονομική ενίσχυση για την προεκλογική του εκστρατεία από έναν πλούσιο εφοπλιστή. Ο εφοπλιστής, σε αντάλλαγμα, περιμένει νομοθετήσεις που θα μειώσουν τα φορολογικά βάρη που καλείται ετησίως να πληρώσει.
Ερώτηση: Αφού ο εφοπλιστής έχει, ενώ ο κοινός πολίτης δεν έχει, ποιος μπορεί καλύτερα να ικανοποιήσει την επιθυμία του πολιτικού για εκλογή; Προφανώς ο έχων.
Με τον τρόπο αυτό φαίνεται ότι, ξεκινώντας από την αξιακή θεώρηση ότι ο κόσμος χρειάζεται προστασία και καταλήγοντας ότι αυτήν την προστασία πρέπει να την παρέχει το κράτος, στην ουσία πετυχαίνεται το αρνητικό αποτέλεσμα που εξ αρχής έπρεπε να αποφευχθεί. Δηλαδή, ανοίξαμε την πόρτα και βάλαμε το λύκο μέσα στο μαντρί να φυλάει τα πρόβατα... από το λύκο.
Το πρόβλημα, επομένως, πρέπει να έγκειται σε κάποια θεμελιώδη θεώρηση. Προσωπικά, θεωρώ, ότι ο άνθρωπος είναι πλεονέκτης. Εάν δεν είναι, τότε δεν υπάρχει λόγος να συζητάμε για το εάν είναι καλύτερη η ελεύθερη αγορά ή το κράτος, όλα μπορούν να λειτουργήσουν τέλεια. Η μετάβαση από ένα σύστημα ελεύθερης αγοράς σε ελεγχόμενης, αποδεικνύεται ότι μεταβιβάζει πολλές εξουσίες σε άτομα που μπορούν να τις καταχραστούν. Οπότε, το μόνο που μένει είναι ότι ο άνθρωπος χρειάζεται προστασία.
Εγώ, εκεί θεωρώ ότι έγκειται το πρόβλημα. Όταν ο ίδιος ο άνθρωπος θέσει τον εαυτό ανίσχυρο απέναντι στην κοινωνία και αισθανθεί ότι χρειάζεται κάποιον "μεγάλο" να τον προστατεύει σε όλες τις κινήσεις και τις αποφάσεις του, τότε, όντως, το κράτος-ελεκτής κρίνεται απαραίτητο. Το οποίο, επί της ουσίας, διαπράττει όλα τα εγκλήματα από τα οποία, υποτίθεται, έπρεπε να μας προστατέψει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.