Αν μπορεις δωσε καμια πηγη, δεν εχω κατι περισοτερο απο το wikipedia που φαινεται να μην συμφωνει με αυτο που λες. Με μια γρηγορη κουβεντα "διαφωνει" και με την εξωτερικη πτωση του βυζαντιου και ενας καθηγητης ιστοριας γνωστος του πατερα μου.
Το διαφωνει το βαζω σε εισαγωγικα γιατι προφανως δεν αρνηθηκε οτι το ισλαμ δεν επαιξε ρολο, απλα θεωρει οτι στα καλα του το βυζαντιο δεν θα ειχε κανενα προβλημα με το ισλαμ.
Δεν έχω πηγή να σου δώσω, είναι απλά γνώση που εξήγαγα διαβάζοντας πολλές μικρές πηγές επί πολλά χρόνια. Το σύνηθες μοτίβο σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας του ήταν πόλεμος με κάποια άλλη δύναμη, ο οποίος όταν χανόταν πυροδοτούσε εσωτερικές εξεγέρσεις και power struggles λόγο του άθλιου κληρονομικού συστήματος,(Imperator στα λατινικά σημαίνει διοικητής στρατιωτικής δύναμης) όπου ο καθείς μπορούσε να ανέβει στο θρόνο. Αυτός ήταν και ο λόγος που αργότερα οι δυτικοί καθιέρωσαν την ελέω θεού βασιλεία. Σταδιακά χάθηκαν κρίσιμες περιοχές, αρχικά η Αίγυπτος και μετά η Ανατολία και αυτό οδήγησε στην πτώση (απώλεια φαγητού και μάχιμου πληθυσμού). Το μοναρχικό σύστημα βοήθησε αρκετά,τόσο στην εσωτερική οικονομική σταθερότητα αλλά στην άμεση αντιμετώπιση των διαρκών απειλών. Εξού και οι αναγεννήσεις μετά από συγκεκριμένες καλές βασιλείες. Δεν κατέρρευσε ποτέ εσωτερικά με την έννοια του implosion, όπως π.χ. η αυτοκρατορία του Καρλομάγνου, των Οθωμανών κ.ο.κ. Ακρωτηριάστηκε σταδιακά μέχρι να γίνει irrelevant.
Δεν ειναι η πτωση της μοναρχιας και γενικοτερα η αποκεντροση των εξουσιων και της ιεραρχικης δομης χαρακτηριστικο της εξελιξης του ανθρωπου? Νομιζω κατα την ιστορια η ταση που εχουμε να αναλαμβανουμε ατομικα ευθυνες και να αποκεντρωνουμε την εξουσια ειναι προφανης.
Καποτε ο βασιλιας ηταν κυριολεκτικα θεος, μετα ηταν απεσταλμενος του θεου, μετα ηταν απεσταλμενος του θεου αλλα και υπολογος στους υπολοιπους ευγενεις, μετα ολο αυτο το συμπλεγμα ηταν υπολογο στους εμπορους και μετα ακομα και οι εμποροι σε ενα συνταγμα. Κτλ κτλ, γενικα υπαρχει μια ταση να μην τα παμε καλα με την ακαμπτη ιεραρχια, και αυτο μπορεις να το δεις και στα εξελικτικα μας χαρακτηριστικα.
Στους πιθικους ο αρχηγος ειναι ο δυνατοτερος. Στους ανθρωπους ειναι αυτος που ειναι πιο κοινωνικα επιδεξιος και μπορει να κανει συμαχιες και ανακοχες με τους περισοτερους. Ο ΜΟΝΟΣ τροπος να δουλεψει η ανθρωπινη κοινωνια ειναι να ειναι 1) οι περισοτεροι ικανοποιημενοι και 2) να τα πανε καπως καλα με τους υπολοιπους. Αν αυτο σημαινει οτι θα επιστρεψουμε στα δεντρα και θα τρωμε ριζες so be it. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση τρωμε ο ενας τον αλλο.
Πως σου φαινεται το bitcoin, η μαλλον το block chain σαν κονσεπτ?
Ελα ρε συ, ειναι ιδια η καταπιεση της χουντας με τη καταπιεση του πασοκ? Για το ονομα, δεν ειναι κανενας στη μακρονυσο.
Ναι, αλλα δεν υποχρεωθηκαν να ακολουθησουν. Και ο πατερες της αμερικης ηταν αρκετα εξυπνοι και ειχαν τη φρικη ακομα στη πετσα τους ωστε να αντιταχθουν για ακριβως τους λογους που περιγραφω στην μοναρχικα. Checks and balances μαν, ειναι αδιανοητο να βασιζεσαι στη καλη ψυχη ενος ανθρωπου. Γιατι ουδης αλανθαστος αφενως και γιατι μετα απο 30 χρονια εξουσιας κουραζεσαι, εχεις νευρα κτλ κτλ.
Βλεπε πρακτικα ΟΛΟΥΣ τους δικτατορες που εχουν περασει ποτε. Πες μου εναν που να εκανε καλο στη χωρα του.
Ναι αλλα δεν βγηκε. Μπορεις να μου βρεις ΕΝΑΝ τετοιο μαλακα στην ιστορια που να βγηκε με απολυτη πλειοψηφια? Δεν σου χωνομαι, κυριολεκτικα δεν μπορω να βρω εναν τραμπ η αναλογο του που να βγηκε με απολυτη πλειοψηφια.
Υποθετεις οτι ξερεις ποιες ειναι ο σκληρες αποφασεις που ειναι σωστες. Σωστες με ποιο κρητιριο? Ο μοναρχης πως θα ξερει τι ειναι σωστο? Κανενας δεν μπορει να προβλεψει τι ειναι σωστο και τι λαθος. Ειναι εγγενος αδυνατο οσο εξυονος και να ειναι καποιος. Η ανθρωπινη κοινωνια σαν συστημα ειναι χαοτικο, απροβλεπτο.
Επειδή μάλλον δεν έχω περιγράψει καλά τι θέλω να πω, θα προσπαθήσω να το αναδιατυπώσω με μεγαλύτερη σαφήνεια.
Όταν λέω για μοναρχία αναφέρομαι στην συνταγματική μοναρχία, όπου ο μονάρχης είναι το κράτος και η κυβέρνηση είναι η διαχείριση. (Διαχωρισμός κράτους και εκτελεστικής εξουσίας) Κάτι τέτοιο έχουμε και σήμερα με τον πρόεδρο της δημοκρατίας, απλά ο συγκεκριμένος είναι απλά μια άχρηστη συμβολική φιγούρα.
Ο ρόλος του μονάρχη θα πρέπει να είναι η προστασία της ελευθερίας του λαού του τόσο από εξωτερικές απειλές αλλά και από την ίδια τους την κυβέρνηση.
Για να το κάνει λοιπόν αυτό ο μονάρχης θα πρέπει να έχει κάποιες ουσιαστικές εξουσίες και να μην είναι μόνο για να διαβάζει λόγους και να κόβει κορδέλες. Θα πρέπει για παράδειγμα να έχει την εξουσία να διαλύσει την κυβέρνηση εάν το κρίνει απαραίτητο και να την αντικαταστήσει με μια προσωρινή μέχρι να ξαναγίνουν εκλογές. Αυτό εξασφαλίζει το γεγονός πως δεν θα παραμείνουν στην εξουσία ακόμη και αν κερδίσουν τις εκλογές, επικίνδυνοι δημαγωγοί (βλέπε Χίτλερ) ή ανίκανοι ηλίθιοι (βλέπε Τσίπρας).
Ο μονάρχης θα πρέπει να λειτουργεί ως μια ουδέτερη αρχή. Δεν πρέπει να είναι δηλαδή πολιτικοποιημένος, όπως είναι ο σημερινός πρόεδρος της δημοκρατίας, ο οποίος είναι συνήθως ο πιο πράος και ακίνδυνος βλάκας που συμφώνησε η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση να ψηφίσει. Ο μονάρχης ακριβώς επειδή δεν ψηφίζεται από κανέναν αλλά κληρονομεί την εξουσία του, έχει κάποια πλεονεκτήματα. Καταρχάς δεν είναι υποχρεωμένος να συναναστρέφεται και να ανέχεται τα γουρούνια και τα σκατά για να παραμείνει στην εξουσία κάτι που κάθε πολιτικός πρέπει να κάνει. Ακριβώς επειδή δεν χρειάζεται να διαπραγματευτεί με τα σκατά, μπορεί να είναι πραγματικά έντιμος,ιδεολογικά ανεξάρτητος και να πράττει κατά συνείδηση.
Είναι επίσης αρκετά εύκολο με την σημερινή γνώση να πλάσεις πραγματικά άξια και ηθικά άτομα που θα καθίσουν σε αυτή τη θέση. Όταν ξέρεις ότι ο μελλοντικός μονάρχης θα επιλεχτεί ανάμεσα από δυο τρία αδέρφια μπορείς να διαπλάσεις αυτά τα παιδιά όπως πρέπει, δίνοντας τους την μόρφωση και εκπαίδευση που χρειάζονται, αντιμετωπίζοντας όποια ψυχολογικά μπορούν να έχουν κτλ. Δεν υπάρχει λοιπόν η πιθανότητα να πάρουν την εξουσία διεστραμμένα και ανήθικα άτομα ή έστω είναι τραγικά μικρή. Δεν μπορεί να γίνει λοιπόν σύγκριση με παρελθοντικές καταστάσεις. Δεν μπορεί επίσης να γίνει σύγκριση με usurpers όπως δικτάτορες, που πήραν την εξουσία με τα όπλα και συνεπώς πρέπει να κάνουν αίσχη για να την διατηρήσουν.
Ο μονάρχης όπως και είπα και πριν έχει σχέση πατέρα παιδιού με τον λαό. Είναι ο λαός ΤΟΥ και η χώρα ΤΟΥ. Δεν είναι ο λαός της Ελλάδος, τον οποίο θα ξεζουμίσει ο κάθε πολιτικός για να τσεπώσει και ανελιχθεί κοινωνικά. Όπως καταλαβαίνεις οι περισσότεροι πατεράδες και ειδικά όλοι όσοι είναι μορφωμένοι και δεν έχουν ψυχολογικά, χρησιμοποιούν την εξουσία τους για το καλό της οικογένειας και του σπιτιού τους, καθώς είναι δικιά τους.
Και προφανώς ο μονάρχης μπορεί να κάνει λάθη κατά την κρίση του. Αυτό βέβαια δεν λέει κάτι γιατί και ο πρωθυπουργός μπορεί να κάνει λάθη. Για την ακρίβεια ένας μονάρχης που κυβερνά 35 χρόνια και έχει δει 10 κυβερνήσεις είναι πολύ πιο έμπειρος και ικανός να πάρει αποφάσεις από έναν πρωθυπουργό που μόλις ήρθε στην εξουσία. Δεν χρειάζεται λοιπόν ο λαός να πληρώνει κάθε τετραετία τα δίδακτρα μέχρι ο νέος αρχηγός να μάθει να κυβερνά. Την εμπειρία αυτή ο μονάρχης μπορεί να μεταβιβάσει και στον γιό του ο οποίος εκπαιδεύεται από μικρός αφού ξέρει πως είναι ο επόμενος. Είναι ένα πολύ σταθερό και αποτελεσματικό σύστημα γι αυτό και υπήρχε παντού ιστορικά για τόσους αιώνες.
Ο λαός μπορεί να συνεχίσει να ψηφίζει την κυβέρνηση ώστε να έχει την δυνατότητα (η ψευδαίσθηση, όπως το δει κανείς) να επηρεάζει τα πράγματα, αλλά πρέπει να υπάρχει αυτή η ανώτερη έμπειρη αρχή που θα επιβάλλει το όχι όταν πάνε να ξεφύγουν τα πράγματα.
Ο διαχωρισμός και περιορισμός των εξουσιών, ο ανθρωπισμός, ο πολιτισμός κτλ δεν είναι ιδιώτητες της δημοκρατίας και προφανώς μπορούν να υπάρχουν στο σύστημα που αναφέρω.