Καλησπέρες
Να σου πω τι πιστεύω; Δεν το θεωρώ λάθος, να ερωτευτείς ψυχολόγο, γιατί δεν είναι κάτι που επιλέγεις, αλλά είναι ας το πω αποτέλεσμα, όπως ερωτεύεσαι οποιοδήποτε, δεν μπορείς να αποτρέψεις τον εαυτό σου να ερωτευτείς κάποιον ή να τον κατηγορήσεις ότι αυτό που κάνεις είναι "λάθος" ακόμα και να ξέρεις ότι δεν πρέπει για οποιοδήποτε λόγο. Καταλαβαίνεις τι εννοώ πιστεύω.
Είναι ανθρώπινο να ερωτευτείς κάποιον, δεν το αποφασίζεις απλά έρχεται ως αποτέλεσμα.
Ούτε είναι λάθος πχ να έχεις φίλο ή σχέση με έναν ψυχολόγο εάν αυτό εννοείς, με την έννοια ότι οι ψυχολόγοι έτσι δεν πρέπει να έχουν ποτέ σχέση ή φίλους. Σίγουρα πρέπει όμως να κρατιούνται και να είναι σεβαστά τα όρια μεταξύ φιλικών ή οικογενειακών σχέσεων που ενυπάρχει ψυχολόγος και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να διατηρείται φιλική ή θεραπευτική σχέση. Σίγουρα θα υπάρχει αλληλοστήριξη αλλά ως ένα σημείο, όπως το λες και εσύ και σε αυτό συμφωνώ.
Σαφώς θέλει κότσια και δεν μπορεί να το κάνει και ο καθένας
και εκεί είναι το δύσκολο. Αλλά για εμένα το δυσκολότερο είναι, ερχόμενη στην θέση της φίλης μου, να πάει για ψυχοθεραπεία σε διαφορετικό ψυχολόγο, γιατί σίγουρα και εγώ δεν θα ήθελα, δεν θα μπορούσα να εμπιστευτώ άλλον, θα ήμουν κολλημένη μαζί του, με αποτέλεσμα και να ήξερα ότι έπρεπε να το κάνω, δεν θα το έκανα γιατί δεν θα μπορούσα να το ξεπεράσω. Είναι δύσκολο να αλλάξεις. Έτσι το βλέπω εγώ!
Τι υπονοείς
;
Ναι νιώθει συναισθήματα, μπορώ να καταλάβω ακριβώς τι λες, γιατί ίσως να βρίσκει σε αυτόν, ότι δεν μπορεί να βρει σε άλλο πρόσωπο, αγάπη, αποδοχή, φροντίδα και ακρόαση ίσως, χωρίς κριτική, έτσι;
Απλά εάν και όμορφος ο άλλος όπως λέει, μπορεί να υπάρξει νομίζω και έρωτας .... Όχι;
Εγώ θέλω άνδρες ψυχολόγους, να σου πω την αλήθεια
δύσκολα θα κάνω με γυναίκα, δεν ξέρω αλλά έτσι μου βγαίνει. Είχα κάνει στην σχολή με γυναίκα δεν, τώρα που κάνω με άνδρα, μου αρέσει καλύτερα και μπορώ να νιώθω και πιο άνετα. Δεν ξέρω εάν είναι τυχαίο ή όχι, αλλά θαρρώ είναι πως ταιριάζει στον καθένα. Ναι , και εμείς μιλάμε στον ενικό. Δεν πιστεύω ότι μόνο η χρήση ενικού ή πληθυντικού αριθμού είναι αυτή που μόνο μπορεί να ξεπεράσει τα όρια, αλλά υπάρχουν κατά την γνώμη μου, άλλα που τα ξεπερνούν. Ίσως για εμένα η χρήση του ενικού, να σε κάνει να νιώθεις πιο οικεία, ώστε να ανοιχτείς και όχι αποξενωμένα! Καλά ναι, αλλά εάν κάποιος αγαπά τον θεραπευτή του θα θέλει να τον βλέπει διαρκώς, και θα κάνει τα πάντα επιδιώκοντας κάτι παραπάνω μαζί του, γνωρίζοντας ότι δεν θα γίνουν ποτέ φίλοι, και αυτό να την "πονάει" .
