Η ιστορία βρίθει παραδειγμάτων που καταρρίπτουν τη συγκεκριμένη τοποθέτηση. Τα όπλα της κυριαρχίας ήταν και θα είναι πάντα ο συνδυασμός ευφυίας, φιλοδοξίας, χαρισματικότητας και αυτά είναι που κάνουν και κάποιον γοητευτικό. Η ωραία εξωτερική εμφάνιση είναι ένας υποπαράγοντας που προφανώς βοηθά στο κομμάτι της γοητείας αλλά τα υπόλοιπα χωρίς αυτήν είναι ισχυρότερα από αυτή χωρίς τα υπόλοιπα.
Ακόμη και στους χιμπατζίδες κυρίαρχος δεν είναι ο μεγαλύτερος δυνατότερος χιμπατζής αλλά ο εξυπνότερος χαρισματικότερος καθώς μπορεί να χτίσει συμμαχίες. Δυο μικροί χιμπατζίδες δέρνουν τον μεγάλο.