Εγω το βλέπω πολύ πιο απλά το πράγμα. Η τυπισα ειδε οτι ο τυπος δεν εχει σκοπο να αλλαξει προς το καλύτερο και απλα αποφασισε να αλλαξει σελιδα. Καλως ή κακως οταν θέλουμε να βελτιωθούμε σε κάτι δεν μπορουμε να εχουμε γυρω μας και ανθρώπους που το σνομπάρουν ή το μειώνουν. Προφανως αυτη θα ήθελε να αλλαξει γιατι και αυτη στις αρχες δεν ηταν και το πρώτο κορμι τελικά το πέτυχε αλλα αυτος μετά θα κοροιδευε λογικά. Τεσπα σε καθε περιπτωση εννοειται δικιο δινω σε αυτη γιατι δεν μ αρεσουν οι τεμπέληδες και οι "ελα μωρε δε βαριέσαι" και φυσικά τα παθολογικά προτυπα.
Το 1.80 115 κιλά ειναι ενα απο αυτά. Μιλαω πάντα για μη δουλεμένα κιλά. Αν εισαι τωρα ετσι φαντασου μετά πως θα εισαι.
Γενικα δεν δινω κανενα δικιο σε ανθρωπους που δεν θέλουν να αλλαξουν προς το καλυτερο. Ειχα κ φιλο μιζερο κ προσπαθησα να τον κανω να αλλαξει λιγο αλλα δεν... οποτε απο το να τον έχω να γκρινιάζει ανοησιες οτι "Δεν τον θέλει καμια.... θα μεινει ετσι ολη του τη ζωη" κτλπ απομακρυνθηκα.... γεια σας. Δε τα μπορω αυτα καθολου. Εδω εχει σχεδιο - δράση και αποτελεσμα οχι γκρινια οχι παθητικοτητες οχι ηττοπάθειες. Οποιος/οποια θέλουν καλως τωρα τα υπολοιπα με το "ετσι ειμαι και δεν αλλαζω" μου τη δινουν στα νεύρα.
Επίτρεψέ μου να σε σταματήσω εδώ.
Εκ πρώτης όψεως οι σκοποί σου είναι ευγενείς, και το πιστεύω πως έχεις καλή σκέψη για τους ανθρώπους που προσπαθείς να βελτιώσεις με τις συμβουλές σου.
Επιπλέον χαίρομαι που προσέχεις το σώμα σου, αν και πιστεύω ότι έχει γίνει κάπως κεντρικό σημείο της φιλοσοφίας σου και παραγκωνίζει τα υπόλοιπα που πρέπει να ειπωθούν.
Έχοντας πει αυτά, έρχομαι και στη διαφωνία μου μαζί σου.
Δεν είναι υποχρεωμένος κανένας να αποδεχτεί τις συμβουλές σου. Μα θα μου πεις "είναι σωστές, πως μπορεί κανείς να μην θέλει να βελτιωθεί;". Είναι σωστές, θέλει να βελτιωθεί. Δεν είναι υποχρεωμένος να ακούσει εσένα για να τα πετύχει αυτά.
Όπως επίσης και η φίλη σου, εαν έχει στοιχειώδη εγκέφαλο και δεν της άρεσε εξ αρχής ο παχύσαρκος άνθρωπος, δεν έπρεπε να τα φτιάξει μαζί του. Δεν της αρέσει; Δεκτόν!
Αλλά αυτό το "βουτάμε το ποδαράκι μέσα κι αν είναι παγωμένο το νερό τρέχουμε σαν τον διάολο" είναι το λιγότερο αφιλότιμο, αναξιοπρεπές. Καλύτερα να αφήνεις έναν άνθρωπο στην ησυχία του εξ' αρχής παρά να μπαίνεις στη ζωή του "δοκιμαστικά" και μετά να φεύγεις σαν τον κλέφτη.
Για μένα η φίλη σου δεν ήξερε:
1. Τι ήθελε. Πίστευε δηλαδή ότι εν καιρώ θα πάρει έναν καλογυμνασμένο κύριο και έμεινε με τον Μπάρνι τον δεινόσαυρο.
2. Να διακρίνει ότι ο Μπάρνι ένιωθε καλύτερα ως δεινόσαυρος παρά ως λεπτοσαύρας, άρα και το ότι δεν είχε κάποια πρόθεση να αλλάξει η ισχύουσα κατάσταση βραχυπρόθεσμα.
και κατέληξε στο κλασσικό λάθος που κάνουν πολλές γυναίκες (και ναι, είναι χαρακτηριστικό των γυναικών):
"ΕΓΩ ΘΑ ΤΟΝ ΑΛΛΑΞΩ" (όπως και στους άντρες υπάρχει το "εγω θα την σώσω")
Οχι δεν περιμένει κανείς μας μια γυναίκα για να αλλάξει και να κατανοήσει την αξία του, ή να βελτιωθεί. Κανείς σοβαρός άντρας έστω.
Όπως και καμία σοβαρή γυναίκα δεν περιμένει να έρθει ένας άντρας να την σώσει, αλλά αναλαμβάνει η ίδια τις ευθύνες που της αναλογούν στις επιλογές της.
Σπάνια και τα δυο αυτά, το ξέρω, αλλά για μένα είναι τα ιδανικά.
Επιπροσθέτως για να μη δολιχοδρομώ, οι άνθρωποι που θεωρούν ότι έχουν βρει το Άγιο Δισκοπότηρο της συμβουλής λόγω εμπειρίας σε ένα θέμα (την οποία και αναγνωρίζω φυσικά), έχουν την τάση να γίνονται φορτικοί στους λιγότερο προνομιούχους συνανθρώπους τους, με σκοπό να τους κάνουν ίδιους.
Και να πω και κάτι άλλο; Μια συμβουλή από μένα προς εσένα, που δεν είσαι υποχρεωμένος κι εσυ να την ακολουθήσεις:
Εαν εγω είχα τέτοιες φίλες, θα έκανα μια εσωτερική ανασκόπηση, όπως και έχω κάνει για φίλους μου στο παρελθόν που δεν ταιριάζαμε. Και συμφωνείς μαζί της όχι γιατί είναι σοβαρή γυναίκα και θα ήθελες να σε αντιμετωπίσει κι εσένα τόσο επιφανειακά (θα σου άρεσε για μια ελιά στο μάγουλο πχ να σε απορρίψει; ), αλλά συμφωνείς μαζί της γιατί τυγχάνει να έχεις ως κεντρική ιδέα της φιλοσοφίας σου τη γυμναστική και συμπίπτει η πετριά της με την δική σου.