Εξαρτάται τί εκλαμβάνεις ως ''αναγνώριση''.
Κάτσε να σου το διευκρινήσω,καλά έκανες και ρώτησες.

Όταν έγραφα,σκεφτόμουν τα άτομα που έχουν χάσει εν μέρει ή εντελώς το νόημα της ζωής.
Οπότε αντί να μετατρέπονται σε εσωστρεφή,αλλόκοτα και αδιάφορα όντα,ένας γκουντ τρόπος είναι να συνεισφέρουν.
Ή να βοηθήσουν,είτε εθελοντικά,είτε με μια απλή συμπαράσταση ή συμβουλή.
Και εκεί που ένιωθαν τελείως άχρηστοι και άπραγοι,θα αισθανθούν εσωτερική αναγνώριση.
Του στυλ ''Βρε και εγώ αξίζω κάτι τελικά''
Κια κάπως έτσι,υποθέτω θα έχει μια ώθηση,μια θέληση ώστε να συνεχίσει να ζει και να εκτιμά,κυρίως,οτι ζει.
( Τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να γίνεται,πφφφ-ή μήπως θυμίζει αμερικανικη ταινία; )
Προφανώς και δεν εννοούσα ως ''αναγνώριση'' τα money-money,ούτε την άσκοπη δόξα.
Μα ούτε μια γκεστ εμφάνιση ως ενισχυτικό-αναπληρωματικό γλαστρόνι στην εκπομπή της Μενεγάκη.