Μη σε ξαναδω όμως να συγκρίνεις λευκή-μαύρη φυλή, γενετικά χαρακτηριστικά και ανωτερότητες ως άλλος Μένγκελε γιατί θα σου θυμίσω αυτό το ποστ όπου είχες να διαλέξεις μεταξύ του path of least resistance (το σκυλο) και του κοπιαστικού δρόμου της γάτας, και διάλεξες το πρώτο.
Εχεις βρει τη λύση στο αίνιγμα της φυλής, στο αίνιγμα της Ανθρωπότητας, στη μόλυνση του Περιβάλλοντος, στην τρύπα του Όζοντος, στο κβαζαρ του Ε Ηριδανού, τη διχοτόμηση στα γονίδια των Αβορίγινων της Δυτικής Παπούα Νεα Γουινέα....
...αλλά όταν το σκατόφτυαρο φτάσει στη ρίζα, διαλέγεις ΣΚΥΛΟ.
Σκύλο, ο μεσοαστούλης ρε φίλε. Το μισθούλη, 9 με 5, την αγγουρογυναικούλα να του μαγειρεύει και το σκυλάκο να τον βγαζει βόλτα και να του κάνει "χα χα μπαμπάκο ήρθες, τάισε με κροκέτα, αλλά και να με ταίσεις φύκια πάλι θα σ αγαπώ"
Το σκύλο ρε φίλε που να του αφήσεις 1 βουνό φαί, θα το φάει, θα ξεράσει, και θα προσπαθήσει να το ξαναφάει. Ταιριαστά IQ με τον ιδιοκτήτη.
Η γάτα αγόρι μου είναι αλήτισσα ψυχή. Είναι γι αυτούς που ξέρουν να ζουν τη ζωή με πάθος, ρίσκο, συγκίνηση.
Δεν είναι για σένα η γάτα. Και κυρίως, δεν είσαι εσυ για τη γάτα.