Σωστά έγραψε η
@EvanescenceQ πως η σχέση είναι παζλ.
Ξέρουμε όμως έστω και μία περίπτωση σχέσης που το παζλ είναι πλήρες κομματιών;
Κάποια κομμάτια λείπουν από τον έναν και άλλα από τον άλλον που απαρτίζουν το σύνολο.
Το θέμα δεν είναι αν υπάρχει το απόλυτο (γιατί δεν υπάρχει) αλλά ποια είναι τα ελάχιστα απαιτούμενα του καθενός.
Η χημεία είναι καλή αλλά όπως και η ορίτζιναλ Χημεία, άλλη φορά δημιουργεί ενώσεις και άλλοτε αντιδράσεις.
Αφετέρου, κάποιος φίλος έγραψε παραπάνω,
"Αν είσαι με κάποιον για χρόνια ολόκληρα και ακόμη δεν ξέρεις τον χαρακτήρα του κάτι πάει πολύ λάθος σε αυτή τη σχέση"
Δεν είναι έτσι όμως, γιατί η προσωπικότητα δεν είναι μονολιθικό είδος.
Διαμορφώνεται κάτω από εξωτερικές επιδράσεις και μυριάδες παραμέτρους, γι'αυτό και εξελίσσεται άλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά.
Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει ακριβώς ούτε καν το χαρακτήρα του εαυτού του.
Τέλος, επειδή το θέμα έχει να κάνει και με το σεξ το οποίο βεβαίως είναι σημαντικότατος παράγοντας στη ζωή του ζευγαριού, θα ήθελα να σημειώσω πως ο άντρας έχει εντελώς διαφορετική προσέγγιση από το γυναίκα στην όλη διαδικασία.
Αν και άντρας, (με το συμπάθιο αδελφοί) οφείλω να ομολογήσω πως ο άντρας -κατά πλειοψηφία στο είδος του- δεν ενεργεί και πολύ με το περιεχόμενο του πάνω κεφαλιού του σε αυτά, σε αντίθεση με τη γυναίκα που στο συγκεκριμένο θέμα είναι ένα τεράστιο βιοχημικό εργοστάσιο με πλήρη εμπλοκή του συναισθηματικού παράγοντα και με πολλά ιδιαίτερα μοναδικά στοιχεία ανά άτομο.
Χρειάστηκε να κλείσω τα 103 χρόνια μου, αλλά το κατάλαβα.
:-)
