Τα εντοπίσαμε στο γραφείο του διευθυντή και μας κίνησαν την περιέργεια. Σερφάραμε και βρήκαμε τα ακόλουθα:
Η σκάλα της ζωής του άντρα
Η λαϊκή αυτή ζωγραφιά που συναντούσαμε κυρίως σε ταβέρνες συμπυκνώνει ολόκληρη την ιδεολογία μιας ανδροκρατικής κοινωνίας. Στη βάση αυτής της κλίμακας, στο κεντρικό σημείο, υπενθυμίζεται ο καταστροφικός ρόλος της Εύας. Η γυναίκα, σύζυγος και μητέρα, συντροφεύει τον άντρα μόνο στα δύο από τα εννέα σκαλιά της ζωής του. Το αντιθετικό ζευγάρι που σχηματίζουν τα φύλα δεν είναι το μόνο. Ο άντρας διακρίνεται σε νέο και γέροντα, σε παραγωγικό και μη. Η παραγωγικότητα είναι εκείνη που καθορίζει και την κορύφωση της αντρικής ζωής στο ψηλότερο σκαλοπάτι της: γύρω στα 40 με 50 είναι η ηλικία της απόλυτης επαγγελματικής επιτυχίας.
Κόρη-Γυναίκα-Μητέρα
Μέσα από τις προσωπικές της σημειώσεις, η συγγραφέας περιγράφει την άλωση μιας ζωής ήδη από τη γέννησή της. Το κοριτσάκι που η μητέρα του το έχει για κουκλάκι της, που η κοινωνία του έχει ήδη γράψει το ρόλο που θα κληθεί να παίξει. Δοκιμάζοντας τα ψηλά τακούνια, μαθαίνοντας τις δουλειές του σπιτιού, προβάροντας τη θηλυκότητα. Βγαίνοντας «πρόβατο στους λύκους» με την ενηλικίωση, έχοντας άγνοια του εαυτού της. Ώσπου να υποδυθεί τελικά τον προκαθορισμένο ρόλο.
Πηγή:
https://www.archaiologia.gr/
Αφορά μιαν άλλη εποχή. Σε 40 χρόνια από τώρα θα έχουμε βέβαια γιαγιάδες και παππούδες με τατουάζ