Νομίζω ότι θα ήταν ενδιαφέρουσα μια μελέτη σχετικά με την ψυχολογία των ανθρώπων που όχι μόνο ασχολούνται αλλά και πιστεύουν ακόμα και τις πιο απίστευτες, εξωφρενικές και αστείες θεωρίες συνωμοσίας που κυκλοφορούν. Ειλικρινά αν κανείς το ανέλυε σε βάθος θα μπορούσε να κάνει ακόμα και διδακτορικό πάνω στο αντικείμενο ωστόσο θεωρώ εντελώς επιγραμματικά τα εξής:
- Όσο λιγότερο μορφωμένος είναι κάποιος ή όσο λιγότερες γνώσεις έχει πάνω σε κάποιο αντικείμενο, τόσο πιθανότερο είναι να πέσει "θύμα" τέτοιων θεωριών καθώς δεν έχει τα απαραίτητα εργαλεία, γενικά (δηλ. να κρίνει με ορθολογικά κριτήρια) ή ειδικά (να κρίνει με βάση τις γνώσεις που έχει στο αντικείμενο) για να κατανοήσει τι ισχύει και τι όχι.
- Οι άνθρωποι αρέσκονται στις "εύκολες" λύσεις ή σε λύσεις που θα τους φέρουν εύκολα στην πρότερη κατάστασή τους καθώς δε τους είναι εύκολο να αποδεχτούν μια πραγματικότητα (πχ θα ήταν πολύ πιο ωραίο να μην υπήρχε κορωνοϊός και να συνωμοτούν άλλοι εναντίον μας, να μην υπήρχαν μια σειρά από ασθένειες -θυμάμαι μέχρι πριν καμιά δεκαριά χρόνια υπήρχαν αυτοί που έλεγαν ότι δεν υπάρχει ο HIV-, να μπορούμε να βγούμε με ένα μαγικό ραβδί από την οικονομική κρίση -άρα φταίνε κάποια σκοτεινά συμφέροντα που μας κρατούν στην ανέχεια κλπ κλπ).
- Κάποιοι προσπαθούν να αντισταθμίσουν είτε τη μορφωτική ή την ψυχολογική τους ανεπάρκεια ή τα προβλήματα που έχουν, προσπαθώντας να δείξουν ότι έχουν IQ πάνω από το μέσο όρο, ότι δεν πιάνονται εύκολα "κορόιδα", ότι δεν ακολουθούν τον όχλο. Στην πραγματικότητα, όμως, πολλές φορές, πετυχαίνουν το αντίθετο.
- Οι "θεωρίες συνωμοσίας", το "κουτσομπολιό", το ότι "κάτι μας κρύβουν", πάντα εξιτάρει και διεγείρει την περιέργεια μας, πάντα θέλουμε να μαθαίνουμε κάτι που δεν πρέπει, κάτι που είναι κρυφό, κάτι που δεν έπρεπε να μάθουμε.
Επομένως θα έλεγε κανείς, δεν υπάρχουν θεωρίες συνωμοσίας; Δεν υπάρχει κάτι που μας κρύβουν; Καταρχήν το ότι υπάρχουν πράγματα που δε γνωρίζουμε, δεν ταυτίζεται πάντα με τη συνωμοσία, δηλ. την κακόβουλη απόκρυψη γεγονότων με σκοπό σκοτεινούς και ύπουλους στόχους. Ασφαλώς και υπάρχουν πράγματα που δεν ξέρουμε, η διπλωματία πολλές φορές είναι μυστική, ορισμένα γεγονότα που ενδεχομένως θα μπορούσαν να επιφέρουν πανικό ή τρόμο στον πληθυσμό μπορεί να αποκρύπτονται, πράγματα που ίσως θα εξέθεταν ανεπανόρθωτα κυβερνήσεις και χώρες κρύβονται.
Αλλά από το σημείο του να μελετούμε αν και πόσο ο ιός ξέφυγε από κάποιο εργαστήριο (κάτι το οποίο ανεξάρτητα από το αν ισχύει θα μπορούσε να είναι ένα λογικό ενδεχόμενο) μέχρι το να μην πιστεύουμε τη λογική (πχ πεθαίνουν εκατομμύρια και ασθενούν δεκάδες εκατομμύρια αλλά ιός δεν υπάρχει), να πιστεύουμε σε ανοησίες (υπάρχουν ερπετόμορφοι που κυκλοφορούν ανάμεσα μας) και αντιεπιστημονικά πράγματα (η γη είναι επίπεδη και από πάνω έχουμε έναν τεράστιο θόλο) υπάρχει μια τεράστια διαφορά.
