Σου ξανά λέω, τα δικαιώματα κάπου θεμελιώνονται, αλλιώς δεν είναι δικαιώματα. Από εκεί ξεκινά η κουβέντα. Το first amendment των ΗΠΑ όπως γράφω πιο πάνω, αφού η κουβέντα ξεκίνησε απ τον Trump αναφέρεται αποκλειστικά στον έλεγχο εκ μέρους του κράτους. Η οικομενική διακύρηξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο άρθρο 19 είναι πιο ambiguous:
Το θέμα είναι πως κατά πρώτον κανένας δεν λαμβάνει τον ΟΗΕ στα σοβαρά. Το πιο προφανές είναι το γεγονός πως το από πάνω δεν διατηρεί ίχνος ρεαλισμού, η ελευθερία της έκφρασης γενικά κι αόριστα συγκρούεται με μια σειρά περιορισμών οι οποίοι σε αντίθεση με το παραπανω θεμελιώνονται νομικά και είναι μεταξύ άλλων η συκοφαντική δυσφήμηση, τα πνευματικά δικαιώματα, η πορνογραφία, η ρητορική μίσους και σε πολλές περιπτώσεις η βλασφημία, τα ναζιστικά/κομμουνιστικά σύμβολα, η άρνηση του ολοκαυτώματος κλπ. Επίσης με τη σειρά του αντιβαίνει σε μια σωρεία νομοθετικών πλαισίων προστασίας όπως είναι το right to be forgotten, πατέντες, εμπορικά μυστικά και ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Αυτά και μόνο είναι αρκετά για να δικαιολογηθεί όχι απλή η αποπομπή ενός Trump απ' το twitter αλλά και η νομική του δίωξη (σε χώρες όπου όλα τα παραπάνω θεμελιώνονται νομικά άρα όχι οι ΗΠΑ).
Ακόμη κι αν εξαιρέσουμε όμως όλα τα παραπάνω, το να σε πετάξει έξω μια πλατφόρμα μυνημάτων στο internet δεν συγκρούεται με το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου όπως θεμελιώνεται πιο πάνω. Ο λόγος είναι απλός: ό,τι κι αν κάνει μια ιδιωτική πλατφορμα με τους χρήστες της, από τη στιγμή που έχεις πρόσβαση σε physical level σε ολόκληρο τον ιστό μπορείς να στήσεις ένα website, να το hostάρεις στο pc σου να γράψεις ΟΤΙ ΘΕΣ και να το διαβάσει ο οποιοσδήποτε. Εκεί βρίσκεται η ελευθερία του λόγου, η επιλογή ή μη μιας εταιρείας να το κάνει αυτό για σένα ή όχι λέγεται deplatforming και είναι διαφορετικό πράγμα.
Εδώ να πούμε πως το κατά πόσο πλέον η επικοινωνία των ανθρώπων μέσω internet κυριαρχείται από 3-5-15 εταιρείες είναι διαφορετικό ζήτημα με διαφορετικά προβλήματα και δεν έχει να κάνει με το freedom of speech όσο το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή το βαθμό επηρροής των εταιρειών αυτών στο μέσο άνθρωπο. Είναι το ίδιο πράγμα με μια οποιαδήποτε άλλη βιομηχανία όπως η βιομηχανία υπολογιστων, η βιομηχανία αυτοκινήτων, τροφίμων, καλλυντικών και ό,τι άλλο. Τίποτα δεν εμποδίζει ποτέ κανέναν να ζει ανεξάρτητα, πέρα απ' το πνεύμα της εποχής χαράζοντας το δικό του δρόμο αλλά ξέρουμε πως στατιστικά, μαζικά αυτό δεν συμβαίνει.
Το deplatforming όμως δεν αφορά το fb, το twitter, το instagram και την επηρροή τους αλλά τη δυνατότητα του οποιουδήποτε να σου ρίξει Χ ακόμη κι αν δεν σε διαβάζει κανείς. Όπως για παράδειγμα το e-steki. Αν εγώ μεθαύριο φάω ban επειδή γράψω πως οι mods τον παίρνουν καταπατάται το δικαίωμά μου στην ελευθερία της έκφρασης; Ίσως, σε ένα παράλληλο σύμπαν όπου α) όσα περιέγραψα παραπάνω και θεμελιώνονται νομικά δεν συγκρούονται με αυτό που γράφω β) δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος να επικοινωνήσω αυτό ακριβώς μέσω του internet γ) δεν έχω συμφωνήσει με την εγγραφή μου σε όρους χρήσης που αυτά τα απαγορεύουν. Κανένα από αυτά όμως δεν ισχύει. Άρα εν τέλει όταν μιλάμε για δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, τι ακριβώς επικαλούμαστε;
