Η ελευθερία του λόγου δεν εξασφαλίζεται με την ανωνυμία. Το να είσαι ελεύθερος να λες ό,τι θες, δεν συνεπάγεται ότι λες ό,τι θες χωρίς ευθύνες. Ελευθερία του λόγου είναι να μπορώ να πω ότι λες ψέματα και να μην τιμωρούμαι για αυτό, όχι να λέω ότι είσαι χαζός και άσχημος και να κρύβομαι πίσω από ένα avatar.
Ναι και όχι. Όπως έχω γράψει πιο πάνω η πλήρης ελευθερία του λόγου συνεπάγεται ελευθερία άνευ νόμων, άνευ οποιουδήποτε τύπου επιπτώσεων και αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την ανωνυμία και ανωνυμία δεν είναι μόνο ένα ψεύτικο account στο twitter είναι και η ανώνυμη επικοινωνία, για αυτό το βάζω μαζί και με την κρυπτογράφηση. Τώρα στην πράξη αυτά δεν εφαρμόζονται, υπάρχουν ένα σωρό παραθυράκια στα οποία η ελευθερία του λόγου δεν τηρείται, όπως για παράδειγμα η συκοφαντική δυσφήμηση ή η προτροπή σε τρομοκρατία και αυτό είναι οκ. Οπότε ναι φυσικά για να είσαι σε θέση να διώκεις πρόσωπα που προβαίνουν σε τέτοιου είδους πράξεις δεν γίνεται να έχεις 100% ανωνυμία. Αυτό όμως φυσικά από τη μεριά του έχει ανοίξει μια τεράστια συζήτηση όσον αφορά το σε τι βαθμό είναι δικαιολογημένη η όποια μαζική καταγραφή και των ίδιων των επικοινωνιών και τον ατόμων που βρίσκονται πίσω από αυτές.
Ο κόσμος δεν είναι δυνατό να λειτουργήσει με 100% transparency κι αυτό φυσικά γιατί τείνουμε να υπερεκτιμούμε τη σημασία της πληροφορίας σε ατομικό επίπεδο μέσα σε μια κοινωνία. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν ένα σωρό κυβερνητικές δραστηριότητες ανά τον κόσμο τις οποίες αν μάθαινε η κοινή γνώμη ούτε θα τους άρεσε, ούτε θα τις ενέκρινε φυσικά. Το ίδιο ισχύει και για εμπορικές πρακτικές εταιρειών, για ερευνητικά πειράματα, για περιθωριακά cult communities πολιτών που υπάρχουν γιατί φυσικά αν δεν υπήρχαν θα έπαιρναν θέση ανοιχτά. Αυτά πάνε μαζί, όπως δεν γίνεται να έχεις 100% ανωνυμία καθώς συγκρούεται με το ίδιο το νομικό πλαίσιο έτσι και δεν γίνεται να έχεις 0% καθώς έτσι δεν διατηρείται η κοινωνική συνοχή. Η τομή βρίσκεται κάπου στη μέση όπως και με καθε βαθμό ελευθερίας.
Όσον αφορά το θέμα των social media, είναι δικαίωμά τους να προωθούν το ένα κόμμα ή το άλλο. Έχουμε εφημερίδες της ΝΔ, ιστοσελίδες του ΠΑΣΟΚ, κανάλια του ΣΥΡΙΖΑ κ.ο.κ. Στην Αμερική και τον υπόλοιπο κόσμο το ίδιο. Δεν είναι πρόβλημα να πάει το Facebook με τους Δημοκρατικούς και το Twitter με τους Ρεπουμπλικάνους ή ακόμα και όλοι με τους Δημοκρατικούς. Πρόβλημα είναι να μπλοκάρεις το λογαριασμού του Προέδρου. Ακόμα και τα σημαδάκια ότι διαδίδει παραπληροφόρηση, είναι καταχρηστικά. Το ισοδύναμο εδώ θα ήταν να κατέβει ο λογαριασμός του ΚΚΕ ή τα προεκλογικά σποτάκια του ΣΥΡΙΖΑ να γεμίσουν αστερίσκους και λογοκρισία. Σκέψου, όταν στο δημοψήφισμα έβγαινε ο Αλ6ς και πουλούσε σανό, να του μπλόκαραν τις δημοσιεύσεις στο FB. Ή, να βγει ο Κυριάκος αύριο, να πει ότι μέχρι τέλος Ιανουαρίου θα έχουμε εμβολιαστεί όλοι οι Έλληνες (πρακτικά αδύνατο) και να του κατεβάσουν τη δημοσίευση. Αποδέχεσαι να λογοκρίνεται ο ΠΘ της Ελλάδας, επειδή δεν συμφωνείς ιδεολογικά μαζί του;
Το Facebook και του Twitter δεν λογόκριναν κάποιο πολιτικό κόμμα. Δεν ευνόησαν τους Δημοκρατικούς, εις βάρος των Ρεπουμπλικανών. Λογόκριναν ένα θεσμικό πρόσωπο, μια συνταγματικά κατοχυρωμένη θέση. Πήραν το Αμερικάνικο Σύνταγμα και το έκαναν κουρέλι. Άνθρωπος ο οποίος αποδέχεται και υποστήριζει τη λογοκρισία του Προέδρου της Αμερικής, ας μην βγαίνει και μιλάει για δικαιώματα και ελευθερίες.
Καλά τώρα σοβαρολογούμε; Δηλαδή ολόκληρη η εσωτερική και η εξωτερική πολιτική της Αμερικής εγχώρια και ανά τον κόσμο, ολόκληρη η δυνατότητά της να επικοινωνεί με τους πολίτες και με άλλα κράτη κρέμεται από την πρόσβαση του προέδρου στο FB και το Twitter; Σαν να μου λες πως η ελληνική κυβέρνηση απέκτησε σοβαρό πρόβλημα στη δυνατότητα επικοινωνίας επειδή από αύριο ο Άδωνις δε θα μπορεί να βγαίνει στον Αυτιά. Όταν ο πανηλίθιος απέλυε τους συμβούλους του έναν προς έναν, όταν βγήκε και έδιωξε μια μεγάλη μερίδα του state department, αναλυτές, διπλωμάτες, δημοσιογράφους, γιατί δε βγήκε τότε κανένα απ' τα βόδια που τον ακολοθούν να ανησυχήσει πως η επηρροή και η επικοινωνιακή στρατηγική των ΗΠΑ υπονομεύεται;
Υπάρχει κάπου σε κάποιο σύνταγμα κάποιας δημοκρατικής χώρας κάποια παράγραφος που να αναφέρει πως τα θεσμικά πρόσωπα είναι υπεράνω νόμου; πως θεωρούνται πολίτες Α κατηγορίας σε ό,τι αφορά την εφαρμογή των νόμων και πως χρήζουν διαφορετικής μεταχείρησης; Μήπως δεν έχουν υπάρξει αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν όπου υπουργοί και πρωθυπουργοί χωρών καταδικαστηκαν από τα ίδια τα κρατικά δικαστήρια εν μέσω κυβέρνησης για δικές τους παρανομίες; Για να το θέσω αλλιώς λοιπόν, αν εγώ ως πολίτης έχω κάθε δικαίωμα να δω το Μητσοτάκη στο δρόμο και να τον βρίσω (κι εκείνος να μου κάνει αγωγή για εξύβριση αλλά άλλο αυτό) ή να αρνηθώ να τον χαιρετήσω και να αλλάξω πεζοδρόμιο, αν μπορώ να αρνηθώ να τον σερβίρω στο μαγαζί μου για το ΧΨ λόγο γιατί να μην μπορεί να κάνει κάτι αντίστοιχο μια μεγαλύτερη επιχείρηση όπως το twitter; ναι η επηρροή ναι το μέγεθος της κάλυψης αλλά η λογική είναι η ίδια. Το πρόβλημά μας εν τέλει βέβαια είναι η επιχείρηση όπως διαβάζω πιο πάνω ή η θεσμικότητα του καθενός στην ηθική της σκοπιά;
Οι επιχειρήσεις, οι μεγάλες ανώνυμες επιχειρήσεις με δεκάδες και εκατοντάδες επενδυτές δεν έχουν πολιτική αντζέντα. Αυτές οι θεωρίες συνωμοσίας μπορεί να πηγάζουν από τον τρόπο λειτουργίας των 5-10 τοπικών ελληνικών καναλιών τα οποία μπορεί και να λειτουργούν ζημιογόνα για χρόνια εξυπηρετώντας συμφέροντα άλλων, αδελφών εταιρειών του ίδιου μπάρμπα αλλά οι μεγάλες πολυεθνικές δεν λειτουργούν έτσι. Το fb και το twitter ως επιχειρήσεις με σκοπό το κέρδος ενδιαφέροντια άμεσα για την σταθερή, εύρυθμη λειτουργία τους χωρίς εξωτερικές απειλές και χωρίς διασυρμό του ονόματός τους προς τα έξω. Αυτός είναι και ο λόγος που και τα 2 στο παρελθόν σταθερά ήταν πάντα συνεργάσιμα και σε reports πολιτών και σε αιτήματα κυβερνήσεων να λογοκρίνουν πρόσωπα και initiatives μπροστά στον φόβο συνεπειών. Δεν τους νοιάζει να είναι αντικειμενικά ή ελεύθερα, δεν είναι φιλανθρωπικές οργανώσεις. Με τον ίδιο τρόπο και στο φως αποκαλύψεων περί οργανωμένων προσπαθειών προπαγάνδας εκ μέρους Ρωσίας και Κίνας οι εταιρείες αυτές έχουν επιδωθεί σε έναν πόλεμο moderation σε ό,τι αφορά τέτοιες προσπάθειες, από fake accounts και καταιγισμό στοχευμένων σχολίων σε δημόσια profile, μέχρι targeted πολιτικά ads, initiatives, κοινωνικές ομάδες που προωθούν τη βία κι άλλα. Όχι γιατί έχουν κοινωνικές ευαισθησίες ή φοβούνται μην επικρατήσει κάποια συγκεκριμένη πολιτική γραμμή αλλά γιατί δεν θέλουν να γίνει η υπηρεσία του alienate, να πάρει κακό όνομα και αντί για social media απλών πολιτών να μετατραπεί σε ένα άνδρο αυτισμού, προπαγάνδας, ρητορικής μίσους, troll farms και λοιπών περιθωριακών στοιχείων που φυσικά άλλο που δε θέλουν να βγουν απ' την αφάνεια και να αποκτήσουν επηρροή σε τέτοια μέσα. Το ίδιο πρόβλημα πέρα απ' το fb και το twitter είχε και το reddit, το youtube και άλα μέσα και φυσικά πριν ρίξουν άκυρο στον trump είχαν να διαχειριστούν εδώ και χρόνια ένα στρατό από άλλου είδους fake news, cultists, πληρωμένα trolls, τρομοκράτες και πάει λέγοντας. Οπότε εξήγησέ μου λίγο, ένας πρόεδρος χώρας όπου υποπέφτει ακριβώς στις ίδιες κατηγορίες σε τι ακριβώς διαφέρει πάνω σε αυτό, τι αλλάζει πάνω στο χαρακτήρα των δικών του πεπραγμένων και γιατί πρέπει να το νοιάζει το twitter η θεσμική του θέση πέρα φυσικά από την ικανότητά του να τους γαμήσει πατόκορφα επειδή μπορεί. Και μια που το πιάσαμε φυσικά θα το είχε ήδη κάνει μήνες πριν αν δεν ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ και δεν είχε παράνομα απειλήσει σε ενδεχόμενο ban να τους πετάξει έξω απ' την αγορά των ΗΠΑ (πλέον που είναι απερχόμενος εννοείται θα τους κλάσει ένα αρχίδι όπως και όλοι οι άλλοι πριν από αυτόν).
Αν μη τι άλλο αντί να χαιρόμαστε για το γεγονός πως πέρα από τη μεταχείρηση της πολιτείας και σε ό,τι αφορά τη μεταχείρηση εκ των εταιριεών υπάρχουν κάποιες αχτίδες δικαιοσύνης και αυτοί που το αξίζουν έχουν την πρέπουσα μεταχείριση, γιατί μη γυρίσει και πει κανείς πως ο Trump μεταξύ άλλων δεν διέδιδε ψέματα και δεν υποκινούσε σε βία, πράγμα που θα έπρεπε να συμβαίνει για ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους και δυστυχώς δεν συμβαίνει, καθόμαστε και τα βάζουμε με τις εξαιρέσεις, τι να πω.
