Οι γυναίκες βαρούσαν και βαράνε ακόμα και παιδιά και κουτάβια. Ο άντρας βαρούσε πιο συχνά τη γυναίκα, επειδή είχε τη σωματική δύναμη να το κάνει. Κοινό σχετικά θεωρείτο, όταν μια γυναίκα μπορούσε να ανταγωνιστεί τον άντρα της ψυχολογικά και σωματικά, να μπορούσε και να τον δέρνει όποτε γουστάρει και να πάρει τον πλήρη έλεγχο του σπιτιού. Επίσης, η αντίληψη του "ξύλου" έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια και παλιά δεν το θεωρούσαν πάντα κακό. Αυτός που έδερνε τη γυναίκα του συχνά και από χαβαλέ πρώτον ήταν εξαίρεση και δεύτερον θα είχε πολύ συχνά κοινωνικές επιπτώσεις.
Επίσης, στις φύσει ματριαρχικές και σοσιαλιστικές κοινωνίες, όπως δλδ σχεδόν κάθε "κοινωνία" πριν τους Ινδοευρωπαίους, όπου σε κάθε σπιτικό το μόνο λόγο τον είχαν(και τον έχουν) οι γυναίκες του σπιτιού και κυρίως οι 140εκ. βρωμόγριες. Το ξύλο στους άντρες αποτελούσε καθημερινό φαινόμενο για να τους κρατάνε στη θέση τους και ήμερους. 'Οποιο αγόρι δεν υπέκυπτε μικρό στους κανόνες αυτούς, να προσθέσω, καιγόταν ζωντανό προς παραδειγματισμό των υπόλοιπων αρχιδοφόρων. Σε πολλές περιοχές της Κίνας υπήρχε καθημερινό "caning" στους περισσότερους άντρες(όχι στα αγόρια, τους ηλικιώμενους και τους ασθενείς δλδ) από κρατικούς υπαλλήλους, μέχρι το Μάο και ακόμα και σήμερα η ίδια λογική επικρατεί.
Τέλος, κάνεις το κλασικό λάθος που μπερδεύεις την εξαίρεση με τον κανόνα. Η ερωτική ζωή σχεδόν όλων των γυναικών θα ήταν ακατανόητα μίζερη και στεγνή αν οι άντρες περιμέναν απ' αυτές όχι μόνο να τους πιάσει την κουβέντα και να ενδιαφερθεί, αλλά και να τους κρατήσουν τη συζήτηση, να αρχίσουν αυτές να τους αγγίζουν , να επιλέγουν που θα πάνε ραντεβού κοκ...
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 18 Ιανουαρίου 2021