Χμ, καταλαβαίνω τι λές αλλά δεν θα έλεγα ότι το πρόβλημα έχει να κάνει με την ίδια την υπομονή σαν έννοια.
Το "κάνε υπομονή και όλα θα γίνουν" είναι μια άθλια συμβουλή, αλλά επειδή προωθεί την ιδέα πως δέν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό πέρα απο υπομονή. Για παράδειγμα η φράση "Κάνε υπομονή με το διάβασμα, θα ανταμειφθείς" είναι μια πάρα πολύ καλή συμβουλή.
Ακόμα και γνήσια επιθυμία να έχει για κάτι κάποιος ίσως να έχει νοήμα να είναι υπομονετικός. Όπως είπα πριν για παράδειγμα με το δίαβασμα, η με μία επένδυση, όπου με υπομονή οι μακροχρόνιες επιλογές έχουν λιγότερο κίνδυνο. Όντως θέλεις να βρείς την πιο γρήγορη λύση, αλλά πιστεύω ότι πολύ σπάνια η λύση αυτή είναι και η πιο αποτελεσματική, και εδώ παίζει ρόλο η υπομονή.
Όσον αφορά το επιχείρημα του ότι δεν ξέρουμε πόσο χρόνο ζωής έχουμε θα έλεγα πώς είναι σχετικά αβάσιμο. Όλοι θεωρούμε λίγο η πολύ πως έχουμε κάποιο χρονικό όριο αλλιώς δεν θα υπήρχε κίνητρο για πολλά πράγματα, π.χ σε ατομικό επίπεδο όπως η εργασία ή η αποταμίευση . Ακόμα και σαν σύνολο, δεν θα υπήρχε κίνητρο για άλλα, όπως τις επενδυσεις σε δρόμους τρένα κτλπ. (Ξέρω πως τα παραδείγματα είναι κάπως άκυρα, απλά προσπαθώ να εξηγήσω ότι δίχως την αποδοχή πως έχουμε κάποιο σημαντικό περιθώριο χρόνου, τα περισσότερα πράγματα που κάνουμε ως άνθρωποι γίνονται ξαφνικά ανούσια)
Έγω πιστεύω ότι κάποιος που ζεί για το σήμερα, και άρα δεν έχει υπομονή δέν μπορεί να είναι σοβαρός με την ζωή. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι η υπομονή πρέπει να ακολουθείται απο αδράνεια.
Σκέψου ότι θέλεις να μάθεις μια πολεμική τέχνη και να γίνεις ο καλύτερος στον κόσμο.
Πας σε έναν δάσκαλο και σου λέει για να το καταφέρεις αυτό πρέπει να περάσουν τουλάχιστο δέκα χρόνια εκπαίδευσης. (Οι λεγόμενες 10.000 ωρες) Αν είσαι υπομονετικός θα το αποδεχτείς αυτό χωρίς πολλά πολλά και θα αρχίσεις να αφιερώνεις αυτές τις ώρες. Βέβαια αν αυτό που σου είπε ο δάσκαλος είναι λάθος μόλις έχασες 10 χρόνια από τη ζωή σου.
Αντίθετα, αν δεν εισαι υπομονετικός θα κάνεις challenge όλα αυτά τα assumptions. Θα βρεθείς να μελετάς την ουσία του πράγματος και να προσπαθείς να ξεχωρίσεις τι είναι πραγματικά αλήθεια και τι είναι φιλοσοφία. Θα αρχίσεις έτσι αυτομάτως να κατευθύνεται προς το πρακτικό και το αποτελεσματικό πάρα προς φιλοσοφίες και ιδεολογίες. Θα αρχίσεις να ψάχνεις πως θα πάρεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα από το χρόνο που αφιερώνεις και όχι πως θα αφιερώσεις περισσότερο χρόνο. Αυτό πιθανώς θα οδηγήσει σε πιο σκληρές, επιπονες και αποτελεσματικες προπονήσεις, θα οδηγήσει στο να πάρεις ρίσκα και να αντιμετωπισεις φοβίες που κάποιος υπομονετικός θα προτιμούσε να μην αντιμετωπίσει κ.ο.κ.
Φαντάσου τώρα να είσαι με έναν δάσκαλο και να έχει αφιερώσει 5 χρόνια αλλα να μην βλέπεις σοβαρές αλλαγές και να σου λέει "κάνε υπομονή, όταν θα είσαι έτοιμος θα έρθει", ε κι αν δεν έρθει; Θα μου δώσεις εσύ τα χρόνια αυτά πίσω;
Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως γενικά το να είσαι υπομονετικός σε εγκλωβιζει πάρα πολλές φορές σε μη αποδοτικές διαδικασίες γιατί έχουμε μάθει πως "το καλό πράγμα αργεί" και δεν μας αφήνει να δούμε την ουσία του πράγματος.
Πιστεύω πως η έννοια της υπομονής έχει καθιερωθεί κοινωνικά κυρίως για να χαιδεψει τα αφτιά του μέσου ανθρώπου ο οποίος είναι της φιλοσοφίας πως η προσπάθεια μετράει και όχι το αποτέλεσμα, καθώς η υπομονή πολύ εύκολα οδηγεί σε procrastination και αδύναμες προσπαθείες απλά για να λέμε ότι κάναμε.
Φαντάσου ότι θέλεις να χάσεις 20 κιλά. Πας σε διαιτολόγο και σου λέει θα μειώσουμε 200 θερμίδες τη μέρα από τη διατροφή σου και σε ένα χρόνο θα τα χάσεις. Πρέπει να κάνεις υπομονή, δεν τα πήρες τα κιλά αυτά σε ένα μήνα, δεν γίνεται να τα χάσεις σε ένα μήνα. Αυτή δεν είναι μια πολύ τυπική συμβουλή διαιτολόγου;
Well, αν δεν ακούσεις την νορμι την συμβουλή θα αρχίσεις να ψάχνεις πως θα χάσεις 20 κιλα σε ένα μήνα, θα μάθεις για fasting και αν όντως εισια αποφασισμένος θα τα χάσεις σε ένα μήνα. Βλέπεις την διαφορά φιλοσοφίας; Φαντάσου τώρα να το κάνεις αυτό σε ένα skill και να καταφέρεις να κάνεις την πρόοδο που κάνουν οι άλλοι σε ένα χρόνο σε ένα μήνα που θα εισια σε ένα χρόνο και που θα εισια σε δέκα.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 15 Μαρτίου 2021
Υπομονή είναι αρετή όταν δεν μπορείς να κάνεις τίποτα πχ θες να πας για ψάρεμα; ε κάνε υπομονή και ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός αλλιώς θα φθαρείς ψυχολογικά χωρίς να είναι στο χέρι σου ..αυτό εννοούνε όλοι με την υπομονή , αλλιώς λένε συν Αθηνά και χείρα κίνει.
Ναι, η απλα το γεγονός ότι σου έχουν μάθει να κανεις υπομονή δεν σε αφήνει να δεις κάποιες επιλογές που έχεις και έτσι νομίζεις ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 15 Μαρτίου 2021
Αυτο δεν νομιζω οτι ειναι υπομονη. Αυτο που λες περιγραφεται καλυτερα ως παθητικοτητα ή μοιρολατρια. Οτι δεν προβαινω σε ενεργειες για βελτιωσω τη ζωη μου ή να πετυχω ενα στοχο. Υπομονη μπορει να ειναι η αρετη εκεινη που θα σε βοηθησει να ανταπεξελθεις απο τις αντιξοοτητες μιας καταστασης εκτος του ελεγχου σου που τελικα θα συμβαλλει στο να πετυχεις το στοχο αυτο.
Η υπομονή πολύ εύκολα μετατρέπεται σε παθητικοτητα γιατί ο άνθρωπος που έχει γενικά σαν κεντρική αρχή της ζωής του πως τα καλά πράγματα χρειάζονται πολύ χρόνο να επιτευχθούν είναι πολύ εύκολο να αγνοήσει εντελώς κάποιες άλλες επιλογές γιατι ειναι γενικά οκ με το να αφιερώνει χρόνο παντού.