Θα σου εξηγήσω. Τα κιλά που χτυπάω στον πάγκο, είναι πολύ πιο κάτω από τα μέγιστα μου για 8άρες και 6άρες. Στο γυμναστήριο χτυπούσα 32-34 kg σε κάθε χέρι για 6άρα. Όσο για τον ίσιο πάγκο με μπάρα, χτυπούσα 3 x 107.5 kg.
Τώρα, τα 26 kg/χέρι είναι τόσο ελεγχόμενα για μένα, που απομονώνω πλήρως το στήθος και δε χρησιμοποιώ σχεδόν καθόλου ώμους.
Γι αυτό και οι ώμοι μου γυμνάζονται μόνο από τις πιέσεις των ώμων, όταν χτυπάω ώμους.
Ναι, όταν κοιμάται κάποιος 4-5 ώρες την ημέρα, και δουλεύει 12, είναι φυσιολογικό να είναι πτώμα, ακόμη και μετά από προπόνηση για αρχάριους. Πόσο μάλλον για προχωρημένους. Απλά έχω επιλέξει να μην τα παρατάω ποτέ. Αυτό έχει να κάνει με το mentality μου κι όχι με το σώμα μου.
Με την ίδια λογική που ένας αθλητής μέσων αποστάσεων δε μπορεί να βαρέσει 120 kg κάθισμα. Οι αθλητές του στίβου για μέσες αποστάσεις δεν έχουν ιδιαίτερα αναπτυγμένο μυϊκό σύστημα. Και ξέρεις γιατί; Γιατί η προπόνησή τους είναι κυρίως καρδιαγγειακής φύσεως και μετά αντιστάσεων με βάρη.
Οι αθλητές του bb στηρίζονται στην εκρηκτικότητα και όχι στην αντοχή.
Για να το θέσω αλλιώς, σύγκρινε δρομείς ταχύτητας και μαραθωνοδρόμους. Γιατί έχουν τεράστια διαφορά; Δρομείς οι πρώτοι, δρομείς και οι δεύτεροι.
Αυτές είναι πολύ καλές επιδόσεις, αλλά είναι τα δικά σου όρια. Δε γίνεται να συγκρίνεις με άλλους από τη στιγμή που οι παράγοντες αλλάζουν εφόσον μιλάμε για διαφορετικούς ανθρώπους. Μπορείς να συγκρίνεις τις επιδόσεις σου ως προς το χρόνο για να είσαι δίκαιος και σωστός με την πρόοδο σου.
Αυτό σε τιμά ιδιαίτερα γιατί μπαίνεις στη διαδικασία να κινηθείς σωστά και να έχεις μια επαγγελματική καθοδήγηση. Μπράβο σου, με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο.
Εσύ πρόσεχε μην τα πατήσεις και πέσεις.
Έφυγα για Push Day.