Αν μιλάς για τη δολοφονηθείσα μια χαρά κατάλαβε και μια χαρά όρθωσε το ανάστημά της απέναντι στο σατράπη σύζυγο, όντας μάλιστα ο πιο αδύναμος κρίκος της σχέσης και πιθανότατα κόντρα στα "θέλω" του κοινωνικού περίγυρου και των γονιών της που είχαν το γαμπρούλη τους μη βρέξει και μη στάξει!Και για μένα είναι ηρωίδα που αντέδρασε έτσι (δυστυχώς δεν πρόλαβε και να γλυτώσει) σε τόσο νεαρή ηλικία και προερχόμενη από τόσο προβληματική οικογένεια και περιβάλλον...άλλες φτάνουν 50 κι 60 χρονών κι ακόμη μένουν εκει!
Ένα κορίτσι 14 ετών πάντα τους γονείς της θα έχει ως κύριο πρότυπο για το πως θα είναι εκείνη με τον άντρα της, αν βλέπει τη μαμά και το μπαμπά να έχουν ισότιμη σχέση, να σέβονται και ν' αγαπούν αληθινά κι έμπρακτα ο ένας τον άλλο κ.λπ. το ίδιο θα απαιτήσει κι από το δικό της άντρα στο μέλλον (κι ΑΝ τυχόν πέσει στο λάθος άτομο θα το καταλάβει γρήγορα, δε θα φτάσει στο σημείο να περάσουν 6 χρόνια να τον παντρευτεί και να κάνει και παιδί μαζί του μέχρι να το καταλάβει και να φύγει μακριά του), αν αντίθετα βλέπει π.χ. το μπαμπά να έχει τη μαμά δούλα (στην Ελλάδα άλλωστε συχνά χρησιμοποιείται η λέξη "Φιλιππινέζα" ως αναφορά στις υπηρέτριες κι η μάνα της τέτοια ήταν αν δεν κάνω λάθος) τότε αν συμβει το ίδιο σε αυτή θα το θεωρήσει φυσιολογικό!
Δεν ξέρω τίποτα για το background της γυναίκας,ούτε για τους γονείς της,ούτε λεπτομέρειες για την υπόθεση. Δεν μπορώ επομένως να δεχτώ κάποια απο αυτά που λες γιατί μπορεί να είναι τελείως εκτός πραγματικότητας. Βέβαια δεν είσαι και λάθος,στην γενική των περιπτώσεων αυτά που λες ισχύουν. Ωστόσο απο το δεν ταιριάζουμε/έχουμε μεγαλώσει διαφορετικά ως τον φόνο υπάρχει τεράστιο χάσμα.
Και εγώ θα ρωτήσω το εξής λοιπόν. Ακόμα και εαν κάποιος θέλει να καταπιαστεί με το θέμα των γονιών, γιατί εστιάζουμε στους γονείς της κοπέλας ; Αυτή είναι το θύμα ρε παιδιά. Και όσο κακοί και να ήταν οι γονείς της ή όχι,δεν έχει απολύτως καμία μα καμία σημασία. Τι γίνεται με τους γονείς του δολοφόνου ; Δεν υπάρχει περίπτωση αυτοί να ήταν το πραγματικό πρόβλημα ;
Ναι εσύ ως νέος μπορείς να εμπιστευτείς τον λάθος άνθρωπο. Ο γονιός σου όμως πρέπει να είναι ΕΚΕΙ σωματικά και ψυχικά, να σε τραβήξει μέσα από το λάθος, να σου μιλήσει, να σε νουθετήσει, να επέμβει και να σε σώσει. Εδώ υπάρχουν γονείς που έχουν καταγγείλει τα παιδιά τους για κατοχή ναρκωτικών ώστε να μπουν στη φυλακή και να σωθούν από τα ναρκωτικά. Γι' αυτό φωνάζω συνέχεια για τη σημασία του ανθρώπου να γίνει γονιός όταν είναι έτοιμος να δώσει τα πάντα στο παιδί του κι όχι απλά για να προσθέσει ακόμα μια ασχολία στις πολλές που έχει.
Δεν ισχύει απόλυτα αυτό βρε Himela. Και οι γονείς μας άνθρωποι είναι και μπορούν να εξαπατηθούν κάλλιστα όπως και εμείς. Σίγουρα έχουν κάποιες παραπάνω εμπειρίες στην ζωή τους από εμάς, και σίγουρα είναι σε θέση να αναγνωρίσουν περισσότερες σκάρτες περιπτώσεις από εμάς, λόγω αυτής της εμπειρίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα τις καταλάβουν όλες, και οτι δεν θα κάνουν και εκείνοι λάθη.
Εαν αυτός ήταν Κανάς τρελός που θόλωσε όταν έμαθε οτι θα τον αφήσει, ενώ ήταν μια χαρά κατά τα άλλα και δεν είχε δείξει ποτέ σημάδι οτι είναι βίαιος...ούτε εσύ, ούτε οι γονείς σου, ούτε οι φίλοι σου ούτε κανένας δεν μπορεί να προβλέψει οτι θα φτάσει στον φόνο. Θα μου πεις δεν γίνεται, θα υπήρχαν σημάδια. Θα σου πω,ναι σίγουρα, στην δραματική πλειοψηφία των τρελών, υπάρχουν σημάδια πριν φτάσουμε εκεί,αλλά αρκετές φορές δεν υπάρχουν. Γιατί απλούστατα δεν ξέρεις την τρέλα που κρύβει το μυαλό ορισμένων ανθρώπων. Φυσικά και ευτυχώς τις περισσότερες φορές έχουμε σημάδια. Αλλά ξέρεις πολύ καλά οτι ακόμα και τότε, για διάφορους λόγους,αποτυγχάνουμε να τα δούμε.
Περιπτώσεις βιασμών, περιπτώσεις mass shooting, περιπτώσεις ναρκωτικών, περιπτώσεις βιαιοπραγίας , περιπτώσεις αυτοκτονιών, περιπτώσεις εξαπάτησης, περιπτώσεις ατυχημάτων κτλπ. Και εδώ η λίστα συνεχίζεται...έχουμε ενδείξεις για πολλά καθημερινά και τα περισσότερα είναι μπροστά στα μάτια μας...αλλά συχνά απλά αποτυγχάνουμε να το καταλάβουμε, αδιαφορούμε, είμαστε απασχολημένοι με τα δικά μας προβλήματα, υποτιμάμε τον πραγματικό κίνδυνο κ.ο.κ..Πιστεύεις λοιπόν οτι στην περίπτωση ενός τόσο άρρωστου ψυχικά ανθρώπου...θα μπορούσε να αλλάξει κάτι ακόμα και εαν είχε τους καλύτερους γονείς του κόσμου η κοπέλα ;