Σύνταξη

[Nininaou]

Και ξαναλέω, αλλά δεν ακούς... Ο άνθρωπος γενικεύει και γενικεύει επικίνδυνα. Αν εγώ γυρίσω και πω ότι όλες οι γυναίκες είναι βρωμιάρες, επειδή εγώ έτυχε να στραβοκοιμηθώ χτες, θα σου άρεσε να στο πετάξω ως πόνημα σ' ενα site; Δε θα γύρναγες δικαίως να μου πεις "ΕΕΕΕ μεγάλε τι λες; Υπάρχουν και σοβαρές γυναίκες!"; Η θα έλεγες, "τι υπέροχα που τα λες, με προστατεύεις από το να γίνω κι εγώ βρωμοθήλυκο";

Δε νομίζω ότι χρειαζόμαστε αναγκαστικά έναν Δήμου για να μη γίνουμε αργόσχολοι συνταξιολάτρες. Καλά λέει για μερικούς, αλλά καλό θα ήταν να ξέρει και ποιά πρέπει να είναι τα όρια του για να μη θίξει και τους υπόλοιπους.

Για το πρώτο που λες, όντως θα αντιδρούσα, επειδή δεν είσαι ο Δήμου και επειδή το θέμα είναι αστείο. Τι με νοιάζει τι πιστεύεις για τις γυναίκες;

Εδώ με νοιάζει. Διαβάζω κάτι που έγραψε αυτός, που το πιστεύει αυτός. Διαβαζοντάς το δεν θέλω να τον επιβεβαιώσω. Δεν θέλω να του κάνω τη χάρη να λέει ό,τι λέει και να έχει δίκαιο. Και, εντάξει, τον Δήμου περίμενα για να μην γίνω "συνταξιολάτρης";


Ναι, αυτόν περίμενα. Κι αν δεν υπήρχαν άνθρωποι σαν κι αυτόν θα πηγαίναμε αλλού. Χρειάζεται κάποιος να μας προκαλέσει, ειδικά τους νέους γιατί δεν είναι ο δρόμος μας στρωμένος με ροδοπέταλα. Περνάμε μια πολύ κρίσιμη εποχή και το συνειδητοποιούμε κάθε μέρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

Να μας προβληματίσει θέλει.

Βασικά η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε...
Με προβλημάτισε που τα νέα άτομα είναι τεμπέληδες... και το μόνο που σκέφτονται είναι η συνταξιοδότηση....

Και μμμ...μάλλον είμαι πολύ τεμπέλα
Γιατί πραγματικά με ενδιαφέρει απίστευτα το ασφαλιστικό και η σύνταξή μου η οποία δεν μου χαρίζεται και ποτέ δεν θα μου χαριστεί... Είναι λεφτά που εγώ δούλεψα και μου κρατήθηκαν... Είναι δικά μου λεφτά για το έργο που εγώ έχω παράγει όσα χρόνια εργάστηκα....

Και ναι...προσωπικά με ανησυχεί αν στα 65 μου θα είμαι τόσο παραγωγική...με ανησυχεί μην στα 65 μου δεν θα έχω την όρεξη και τις αντοχές που έχω στα 25 μου (που αντικειμενικά δεν θα έχω έτσι κι αλλιώς) μετά από μμμ... 43 χρόνια εργασίας... (και βασικά κάτσε να φτάσω τόσο)

Εγώ δηλαδή προβληματίζομαι όταν διαβάζω από κάποιον ότι δεν θέλει να τερματίσει τη δουλειά του.

Υπάρχει μια διαφορά με το να έχεις φτάσει στα χρόνια συνταξιοδότησης και να μπορείς να επιλέξεις να δουλέψεις κι άλλο... Και άλλο το να μην μπορείς να δουλέψεις άλλο αλλά να πρέπει...

Και όλες οι δουλειές απλά δεν είναι ίδιες... Όπως είπανε κάποια παιδιά δεν είναι δυνατόν να συγκρίνουμε τον οικοδόμο με τον συγγραφέα βιβλίων... Ναι και οι δύο δύσκολες είναι...αλλά άλλες συνθήκες εργασίας και περιβάλλοντος η μία...άλλες η άλλη

Σκέφτομαι ότι όλη η ιστορία που πουλιέται με το βόλεμα του δημοσίου, με το "περίμενε" για μια ποιοτική ζωή μετά τη σύνταξη είναι ανόητη.

Κανείς δεν σε εξαναγκάσει να δουλέψεις στο δημόσιο....
Και μακάρι όλες οι ιδιωτικές επιχειρήσεις να είχαν τα συν του δημοσίου (π.χ. ώρες εργασίας, άδειες, ασφάλεια κλπ)

Γιατί είναι ανόητο να θες ποιοτική ζωή μετά την σύνταξη;
Δεν το δικαιούσαι;
Δικαιούσαι ποιοτική ζωή όπως δικαιούσαν όταν δούλευες...
Γιατί προσωπικά θέλω περήφανα γηρατειά... Και γιατί μέχρι να φτάσω δούλευα και δεν καθόμουν... και το δικαιούμαι... τέλος

Σκέφτομαι ότι κι εγώ θέλω να φτάσω σε σημείο να βρω στη δουλειά μου πράγματα που να με κρατάνε, όποια μα όποια κι αν είναι αυτή. Σκέφτομαι ότι τη δουλειά μου δικαιούμαι και πρέπει να τη βλέπω σαν κομμάτι της ζωής μου που προσφέρει σ'αυτήν.

Για να τα σκεφτείς όλα αυτά έπρεπε να διαβάσεις ένα τέτοιο κείμενο βρε Ρηνιώ μου;
Το να σκεφτείς ότι η δουλειά σου γίνεται θέλοντας ή μη κομμάτι της ζωής σου έπρεπε να το διαβάσεις;
Δεν το ξέρεις ήδη;

Σκέφτομαι ότι δεν θέλω να γίνω σαν αυτούς που περιγράφει γιατί τότε δεν θα μπορώ να τον βρίσω. Κι ας είναι υποκειμενικό, κι ας είναι "επιφανειακό" ή και προσβλητικό ακόμα αυτό το κείμενο αξίζει.

Τώρα βασικά δεν πιστεύω ότι τα γεροντάκια μπορούν να το διαβάσουν...αλλά πιστεύω ότι θα το διαολόεστελναν λίγο μεταξύ μας

Πάντως που εγώ εν είμαι γεροντάκι...και είμαι νέα...και με καίει το ασφαλιστικό και η σύνταξη και μεταφράζομαι ως τεμπέλα πίστεψε με μπορώ άνετα να τον βρίσω...
Γιατί πολύ απλά δεν με ξέρει...με πετάει κι εμένα μέσα σε ένα τσουβάλι....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Για το πρώτο που λες, όντως θα αντιδρούσα, επειδή δεν είσαι ο Δήμου και επειδή το θέμα είναι αστείο. Τι με νοιάζει τι πιστεύεις για τις γυναίκες;

Ωπα! Είτε πεί μια βλακεία ο Δήμου είτε εγώ, πάλι η ίδια βλακεία θα είναι. Δε θα είναι πιό γλυκιά, πιό εύπεπτη επειδή την είπε ο Δήμου. Η διαφορά που υπάρχει μεταξύ εμού και του Δήμου αν προσβάλλουμε πχ τις γυναίκες, είναι η θέση στην οποία είμαστε, η πορεία την οποία έχουμε κάνει άρα και η ευθύνη την οποία φέρουμε για τα λόγια μας, δεδομένου ότι αυτός επηρρεάζει πολύ περισσότερους ανθρώπους απ' ότι εγώ.

Άλλο η ίδια άποψη από 2 διαφορετικής δυναμικής άτομα και άλλο η ευθύνη από 2 διαφορετικής δυναμικής άτομα. Μου φαίνεται ότι προκρίνετε τον Δήμου λόγω του ότι "είναι Δήμου, είναι αυθεντία, και να την αμολήσει χρυσάφι θα βγάλει" , ενώ θα έπρεπε να δίνετε έμφαση στην ευθύνη του λόγω της επιρροής του.

Εδώ με νοιάζει. Διαβάζω κάτι που έγραψε αυτός, που το πιστεύει αυτός. Διαβαζοντάς το δεν θέλω να τον επιβεβαιώσω. Δεν θέλω να του κάνω τη χάρη να λέει ό,τι λέει και να έχει δίκαιο. Και, εντάξει, τον Δήμου περίμενα για να μην γίνω "συνταξιολάτρης";

Μα ούτε εγώ θέλω να τον επιβεβαιώσω. Θέλω να δουλέψω, αυτό λέμε για το όνομα του Πανάγαθου Θεου, αλλά δεν περίμενα τον Δήμου για να μη γίνω τεμπέλης.

Ναι, αυτόν περίμενα. Κι αν δεν υπήρχαν άνθρωποι σαν κι αυτόν θα πηγαίναμε αλλού. Χρειάζεται κάποιος να μας προκαλέσει, ειδικά τους νέους γιατί δεν είναι ο δρόμος μας στρωμένος με ροδοπέταλα. Περνάμε μια πολύ κρίσιμη εποχή και το συνειδητοποιούμε κάθε μέρα.

Και πάλι δεν περίμενα τον Δήμου να μου το πεί αυτό. Το βλέπω από τα λιγοστά ευρώ το μήνα που έχω, το βλέπω ως Χρηματοοικονομικάριος αναλύοντας τις οικονομικές συνθήκες. Περνάμε ΠΟΛΥ άσχημα και θα περάσουμε ΑΚΟΜΑ πιό άσχημα. ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ και ΤΟ ΞΕΡΩ! Με αφύπνισε το γεγονός ότι μάζευα 3 χρόνια λεφτά για πισί, με αφύπνισε το γεγονός ότι ο πατέρας μου έχει κάνει κάτι πόδια ΝΑ από την ορθοστασία για να μπορώ εγώ να ξεστραβώνομαι στην ΑΣΟΕΕ, με αφύπνισε το γεγονός ότι δεν έχουν πάει με τη μανα μου ούτε μια φορά διακοπές πρόσφατα οπουδήποτε για να μπορούμε να σπουδάζουμε 2 παιδιά. Με αφυπνίζει η κατακραυγή του κόσμου στις τιμές, η πείνα, η φτώχεια, οι συνταξιούχοι ΑΛΛΑ ΟΧΙ Ο ΔΗΜΟΥ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nininaou]

Βασικά η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε...


Για να τα σκεφτείς όλα αυτά έπρεπε να διαβάσεις ένα τέτοιο κείμενο βρε Ρηνιώ μου;
Το να σκεφτείς ότι η δουλειά σου γίνεται θέλοντας ή μη κομμάτι της ζωής σου έπρεπε να το διαβάσεις;
Δεν το ξέρεις ήδη;

Κι αν εγώ το ξέρω (που αμφιβάλλω), τι σημασία έχει; Υπάρχουν παιδιά και γονείς παιδιών σήμερα που δε λένε να το καταλάβουν. Ξέρω άπειρες περιπτώσεις που το κείμενο αυτό τους χρειάζεται απαραιτήτως. Είναι άνθρωποι που δεν θεωρούν ότι ποτέ η δουλειά τους θα αποτελέσει κομμάτι ευχάριστο και ωφέλιμο της ζωής τους.

Τώρα για τις δουλειές που είναι πρακτικά αδύνατο να συνεχισθούν για καιρό, εντάξει. Δεν απευθύνεται σ' αυτόυς τους εργαζόμενους το κείμενο. Και αν το κάνει, το κάνει έμμεσα με το να μην τους εξαιρεί. Οκ, λάθος αυτό.

Ωστόσο, νομίζω ότι ένα τέτοιο τσίγκλισμα το χρειαζόμαστε ΟΛΟΙ για να επαναπροσδιορίσουμε στο κεφάλι μας την σημασία της δουλειάς. Κι αν πράγματι είμαστε σωστοί, δεν θα μας κάνει κακό να τα ξανακούσουμε. Είναι τεράστιο το θέμα και χρειαζόμαστε ερεθίσματα σκέψης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

Κι αν εγώ το ξέρω (που αμφιβάλλω), τι σημασία έχει; Υπάρχουν παιδιά και γονείς παιδιών σήμερα που δε λένε να το καταλάβουν. Ξέρω άπειρες περιπτώσεις που το κείμενο αυτό τους χρειάζεται απαραιτήτως. Είναι άνθρωποι που δεν θεωρούν ότι ποτέ η δουλειά τους θα αποτελέσει κομμάτι ευχάριστο και ωφέλιμο της ζωής τους.

Και υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν επίσης το αντίθετο...
Και υπάρχουν άνθρωποι που συμβιβάζονται με μία μέτρια δουλειά γιατί έχουν ανάγκη να δουλέψουν...
Και υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζεται να δουλέψουν...
Και υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να δουλέψουν...

Και;
Επιλογές όλες... σεβαστές ή μη... επιλογές....

Όπως και η δική μου επιλογή είναι να θεωρώ αυτό το κείμενο εξαιρετικά καλογραμμένο αλλά κατά τ' αλλά άχρηστο για την δική μου πραγματικότητα... για το δικό μου κόσμο...
Ένα κείμενο που προσωπικά με προσβάλει....
Τόσο απλά....

Και βασικά...αν αυτό το κείμενο μπορεί να αφυπνίσει τόσο εύκολα κόσμο και να αλλάξει συνειδήσεις και πεποιθήσεις...απλά με τρομάζει απίστευτα μεταξύ μας!

Τώρα για τις δουλειές που είναι πρακτικά αδύνατο να συνεχισθούν για καιρό, εντάξει. Δεν απευθύνεται σ' αυτόυς τους εργαζόμενους το κείμενο. Και αν το κάνει, το κάνει έμμεσα με το να μην τους εξαιρεί. Οκ, λάθος αυτό.

Βασικά δεν βλέπω πουθενά να εξαιρεί κανέναν

Ωστόσο, νομίζω ότι ένα τέτοιο τσίγκλισμα το χρειαζόμαστε ΟΛΟΙ για να επαναπροσδιορίσουμε στο κεφάλι μας την σημασία της δουλειάς. Κι αν πράγματι είμαστε σωστοί, δεν θα μας κάνει κακό να τα ξανακούσουμε. Είναι τεράστιο το θέμα και χρειαζόμαστε ερεθίσματα σκέψης.

Μάλλον θα ακουστώ εγωίστρια αλλά προσωπικά δεν χρειάζομαι κανένα τσίγκλισμα για να επαναπροσδιορίσω την σημασία της δουλειάς....

Την επαναπροσδιορίζω συνεχώς από την στιγμή που την επέλεξα και εξακολουθώ να την εξασκώ...
Και να την κρίνω και να με κρίνω...
Και βασικά επειδή πιστεύω ότι είμαι πολύ σωστή στην δουλειά μου δεν ανέχομαι κάποιος να με κρίνει έτσι... (οκ...ναι έχω φάει τρελό κόλλημα με το θέμα της τεμπελιάς και ότι κοιτάμε την σύνταξη - φταίει και ότι δεν άφησα απεργία για απεργία για το ασφαλιστικό μεταξύ μας )

Απλά δεν καταλαβαίνω τι να ξανακούσω;
Δηλαδή εμένα ως νέα εργαζόμενη δεν βλέπω τι ωφέλιμα μηνύματα μου περνάει
Και ας πούμε για την γιαγιά μου που πλέον είναι στην σύνταξη δεν βλέπω πως την αφυπνίζει την στιγμή που την λέει ότι απλά πέθανε γιατί δεν δουλεύει όχι και τόσο αισιόδοξο μήνυμα πίστεψε με...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nininaou]

Ο Δήμου, ως πνευματικός άνθρωπος, εκφέρει τη γνώμη του. Και βέβαια έχει τεραστιότατη ευθύνη για όσα λέει. Και βέβαια μιλάει με βάση τον εαυτό του. Δεν μιλάει όμως για τον εαυτό του.

Το ότι υπάρχουν άνθρωποι που "δεν τον χρειάζονται" δεν το πιστεύω. Κι αυτοί θα τον χρειάζονταν αν μεγάλωναν σ'ένα περιβάλλον που δεν θα τους έδεινε τις σωστές βάσεις. Και το περιβάλλον από κάπου έχει οπλιστεί. Από τον όποιο Δήμου, από τους όποιους Δήμους.

Κι αν δεν τον χρειάζεσαι τώρα ,γιατί τον χρησιμοποίησες έμμεσα, τον χρειάζονται άλλοι. Αυτοί που έτυχε να μην έχουν την ευκαιρία να λένε ότι δεν τον χρειάζονται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

.....

Ναι, το βλέπω κάθε μέρα, σε κάθε συζήτηση. Δεν υπερβάλλω, είναι πραγματικότητα πλέον. Χωρίς να θέλω να τσουβαλιάσω και να γενικεύσω, οφείλω να το επισημάνω. Οι περισσότεροι νέοι σήμερα, έχουν σχεδόν δεδομένο ότι το επάγγελμά τους δεν θα τους ευχαριστεί. Ο χρόνος που θα κάνουν αυτό που θέλουν είναι ο ελεύθερος χρόνος ή καλύτερα η σύνταξη. Κι αφού δεν θα ευχαριστιούνται, ας την περνάνε χαλαρά στο δημόσιο. Αυτά δεν τα λένε μόνο οι συμμαθητές μου. Περισσότερο τα ακούς από τους γονείς τους

Eίπες την μαγική φράση κλείδι. Οι γονείς συνήθως είναι αυτοί που θέλουν να μπει το παιδί τους στο Δημόσιο, γιατί ξέρουν πως στον ιδιωτικό τομέα θα το στίψουν και θα παίρνει πενταροδεκάρες, όχι γιατί δεν θέλουν να δουλεύει, αλλά θέλουν να πληρώνεται. Θέλουν απλά να δουλεύει για να ζει κι όχι να ζει για να δουλεύει, όπως γίνεται πλέον σε πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις (αν θες να βγάλεις καλό μισθό αυτό ή αν απλά θες να βγάλεις ένα μισθό- εξαρτάται και από τις διασυνδέσεις και την θέση σου).

Πάντως δεν είναι όλα ονειρικά πλασμένα. Δεν μπορείς πάντα να κάνεις αυτό που ονειρεύεσαι ή θα ήθελες. Και πολλές φορές στα 18 που επιλέγεις, δεν ξέρεις τι πραγματικά θες κι επιλέγεις λάθος. Κι όταν μετά το συνειδητοποιείς δεν είναι εύκολο να αλλάξεις. Το συγκεκριμένο κείμενο όμως φαίνεται να έχει άλλη άποψη. Είναι πραγματικά προσβλητικό κι απαξιωτικό, κυρίως γιατί αναδεικνύει μια κουτοπονηριά άνευ προηγουμένου. Κι εγώ ήμουν τυχερή στη ζωή μου και έκανα ό,τι ήθελα, όποτε το ήθελα, αλλά έχω συναίσθηση του τι συμβαίνει γύρω μου και δεν θεωρώ πως έχουν όλοι την ίδια τύχη, ούτε πάω σε κάποιον που έχει φρικάρει με την δουλειά του, αλλά δεν μπορεί να παραιτηθεί γιατί έχει οικογένεια και δύο παιδιά να θρέψει να του πω πως είναι "ανίκανος" που δεν αλλάζει δουλειά να βρει κάτι που του αρέσει και κάθεται και μιζεριάζει, περιμένοντας ωσαν απελπισμένος τη μέρα που δεν ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ πια να πηγαίνει στη δουλειά που μισεί και θα μπορεί επιτέλους να κάνει κάτι που θα του αρέσει περισσότερο, έχοντας όμως την απαραίτητη σύνταξη για να θρέψει την οικογένειά του! (την ποια; Αχαχαχαχα!)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nininaou]

Πάντως δεν είναι όλα ονειρικά πλασμένα. Δεν μπορείς πάντα να κάνεις αυτό που ονειρεύεσαι ή θα ήθελες. Και πολλές φορές στα 18 που επιλέγεις, δεν ξέρεις τι πραγματικά θες κι επιλέγεις λάθος. Κι όταν μετά το συνειδητοποιείς δεν είναι εύκολο να αλλάξεις. Το συγκεκριμένο κείμενο όμως φαίνεται να έχει άλλη άποψη. Είναι πραγματικά προσβλητικό κι απαξιωτικό, κυρίως γιατί αναδεικνύει μια κουτοπονηριά άνευ προηγουμένου. Κι εγώ ήμουν τυχερή στη ζωή μου και έκανα ό,τι ήθελα, όποτε το ήθελα, αλλά έχω συναίσθηση του τι συμβαίνει γύρω μου και δεν θεωρώ πως έχουν όλοι την ίδια τύχη, ούτε πάω σε κάποιον που έχει φρικάρει με την δουλειά του, αλλά δεν μπορεί να παραιτηθεί γιατί έχει οικογένεια και δύο παιδιά να θρέψει να του πω πως είναι "ανίκανος" που δεν αλλάζει δουλειά να βρει κάτι που του αρέσει και κάθεται και μιζεριάζει, περιμένοντας ωσαν απελπισμένος τη μέρα που δεν ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ πια να πηγαίνει στη δουλειά που μισεί και θα μπορεί επιτέλους να κάνει κάτι που θα του αρέσει περισσότερο, έχοντας όμως την απαραίτητη σύνταξη για να θρέψει την οικογένειά του! (την ποια; Αχαχαχαχα!)

Συμφωνώ ότι δεν είναι όλα για όλους ονειρικά πλασμένα.

Διαφωνώ όμως στο ότι το κείμενο έχει στόχο να πει "ανίκανους" ανθρώπους που προσπάθησαν και δεν τα κατάφεραν. Θέλει να δώσει έναυσμα σ' αυτούς που ακόμα έχουν περιθώρια να προσπαθήσουν. Αυτοί οι γονείς που ανησυχούν για τα παιδιά τους, αυτά τα παιδιά που ανησυχούν για το μέλλον τους μ' αυτές τις σκέψεις ,κατακρίνονται.


Γιατί, ενώ έχεις το μέλλον μπροστά σου βρε άνθρωπε, δεν παλεύεις; Γιατί γονέα συμβουλεύεις το παιδί σου να μην παλεύει; Για να καταντήσει κάποτε σαν αυτούς που προσπάθησαν και δεν τα κατάφεραν χωρίς καν να έχει προσπαθήσει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Κανένας άνθρωπος δεν έχει όρεξη να τσακώνεται συνεχώς επειδή οι απόψεις του δεν είναι και τόσο κοινές, συμπεριλαμβανόμενου και εμού.

Ούτε του Δήμου οι απόψεις είναι κοινές. Αντιπροσωπεπυουν ενα 2% του ελληνικού πληθυσμού οι οποίοι έχουν ολους τους άλλους γραμμένους στα... Ο Δήμου πληρώνεται για να εμφανιζει την αδιαφορία τους σαν κάποια υποτιθέμενη ανώτερη φιλοσοφια...

... όμως 200,000 άτομα για κοινό κάθετης πώλησης βιβλίων και άρθρων περιοδικών δεν είναι κι άσχημα. Βγαινει καλό μεροκάματο κοροιδεύοντας τους βιοπαλαιστές

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kakerlak]

Εγώ αυτό που θέλω να προσθέσω(αν και μπορεί να έχει υποθεί δεν τα διάβασα όλα τα post)

Ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν της ίδιες δουλειές, υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν σε οικοδομές, που δουλεύουν ως μπάρμαν, μάγειροι-ες, καμαριέρες, καθαρίστριες, σε εργοστάσια αλλά και άλλες πάρα πολλές δουλειές που δεν πληρούν τους κανόνες υγιεινής.
Οι περισσότεροι από αυτούς δεν πάνε στης δουλειές τους με την χαρά της εργασίας, δεν κοιμούνται το βράδυ και χαίρονται που θα ξυπνήσουν το πρωί κ θα πάνε στης δουλειές τους, αλλά δουλεύουν για να ζουν κ δεν ζουν για να δουλεύουν.

Σε κάποιους ανθρώπους τα ιδανικά κ οι αξίες είναι διαφορετικά.
Δεν μπορούμε να κατηγορούμε τους ανθρώπους για το ότι το μόνο που τους ευχαριστεί στα 50-60-70 είναι να περνούν χρόνο με τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους ή για το οποιοδήποτε πράγμα έχει για εκείνον αξία σε αυτήν την ηλικία.
Δυστυχώς δεν κάνουν όλοι της δουλειές που ονειρεύτηκαν.

Φανταστείτε να πάτε σε ένα μπαρ κ να βρείτε έναν μπάρμαν ο οποίος είναι 60 χρονών.


Τέλος η ζωή μας πρέπει να έχει κ άλλα ενδιαφέροντα εκτός από την δουλειά. Όταν θα φτάσετε σε αυτήν την ηλικία είμαι σίγουρη ότι δεν θα σκέφτεστε το ίδιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

...Πάντως με το Ασφαλιστικό που έρχεται, οι 30- μην περιμένετε Σύνταξη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cosette]

Πέρα από τα όσα ειπώθηκαν, θέλω να επισημάνω ένα κομμάτι.
Νομίζω η Michelle(sorry αν κάνω λάθος), ανέφερε ότι αν δεν σου αρέσει η δουλεία σου έχεις κάνει λάθος επαγγελματικό προσανατολισμό.
Δεν διαφωνώ σε αυτό, αλλά οι συνομίληκοι μας (και εμείς) έχουμε κάνει τον επαγγελματικό μας προσανατολισμό δεδομένού ενός συγκεκριμένου εκπαιδευτικού συστήματος. Καλύτερα ίσως ενός δεδομένου τρόπου/μηχανισμού εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Εγώ τουλάχιστον δεν θεωρώ ότι στα πλαίσια αυτό του συστήματος μπορείς να είσαι σίγουρος για την επαγγελματική σου πορεία. Ένα παράδειγμα, έστω ένας μαθητης θέλει να γίνει αρχιτέκτονας αλλά δεν γράψει καλά στις Πανελλαδικές και περάσει σε κάποια άλλη σχολή. Παίρνοντας τη χειρότερη περίπτωση, ο μαθητής αυτός ξαναδίνει και δεν έχει επιτυχία αλλά ούτε και χρήματα για να σπουδάσει στο εξωτερικό. "Αναγκαστικά" θα φοιτήσει στη σχολή που πέρασε, σε ένα αντικείμενο που δεν του αρέσει. Αυτός ο άνθρωπος το πιο πιθανό είναι ότι θα κάνει μία δουλειά που δεν του αρέσει. Και δυστυχώς στον κόσμο υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα.

Φυσικά αυτοί οι άνθρωποι θα περιμένουν πότε θα πάρουν σύνταξη. Δεν είναι κάτι που επικροτώ, αλλά ποιες άλλες επιλογές έχουν μιας και δε ζούμε σε έναν ιδανικό κόσμο όπου ο καθένας ασχολείται με ότι τον ευχαριστεί;

Κατα τ'άλλα συμφωνώ με το πρώτο ποστ του Valder και την Εδαδ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Πέρα από τα όσα ειπώθηκαν, θέλω να επισημάνω ένα κομμάτι.
Νομίζω η Michelle(sorry αν κάνω λάθος), ανέφερε ότι αν δεν σου αρέσει η δουλεία σου έχεις κάνει λάθος επαγγελματικό προσανατολισμό.

Σε κανέναν δεν αρέσει η δουλειά του, σε όλους αρέσει να ασχολούνται με τα χόμπυ τους. Η δουλειά γίνεται απο ανάγκη, αν δεν έχουμε ανάγκη να δουλεύουμε μ@λ@κες είμαστε να δουλεύουμε; Μερικοί έχουν κάνει το χόμπυ τους επάγγελμα κι αυτοί είναι οι τυχεροί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Μπαγκς διαφωνώ κάθετα, οριζόντια και διαγωνία. Σίγουρα είναι αρκετοί αυτοί που γκρινιάζουν για την δουλειά τους και πιθανόν να προτιμούσαν να κάνουν κάτι άλλο, αλλά είναι και μπόλικοι αυτοί που είναι παθιασμένοι με αυτό που κάνουν, είναι πολύ ικανοποιημένοι και δεν θα ήθελαν να κάνουν κάτι άλλο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Εδάδ]

Όπως καταλαβαίνω πάντως εγώ τα λεγόμενα του buggs αμφισβητεί την ψυχολογική αναγκαιότητα τις μισθωτής εργασίας (βλέπε πχ καταστασιακοί).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Άλλο δουλειά άλλο απασχόληση. Το πρώτο το κανεις επειδη πρέπει, το δεύτερο επειδή σου αρεσει

Ο Δήμου λέει σνομπίστικες μλκς ότι είναι νεκρός όποιος βγεί στη σύνταξη. Νεκρός είναι όποιος δουλεύει. Οι ώρες της δουλειάς είναι καταναγκαστικές, πεταμένες, χαμένη ζωή, ώρες στη δουλεία, στην φυτεία.... Γι'αυτό ειναοι δουλειά και όχι διασκεδαση.

Για τους περισσότερους ανθρώπους η σύνταξη μπορει να ειναι η αρχή της ελευθερίας. Ολος ο χρόνος δικός σου, μία θαυμάσια εμπειρία, γεμάτη ενδιαφέρουσες ασχολίες μαζι με άλλους πολλους φιλους που επίσης απασχολούνται με τα ενδιαφέροντα τους και έτσι δεν είναι μίζεροι ή θλιμένοι, και όλοι μαζί να κάνουν χίλια πράγματα κάθε μερα καταχαρούμενοι.

Όμως να πούμε τώρα την αλήθεια; Ο Δήμου, έχει σαν δουλειά το γράψιμο. αυτός όχι απο α νάγκη επιβίωσης πια αλλά απο την ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη που του δημιουργεί η ματαιοδοξία του.

Προκειμένου λοιπόν να δικαιολογήσει στον εαυτό του το ότι δουλεύει ακόμη, λέει στους άλλους πόσο φοβερή είναι η "θανατηφόρα" συνταξιοδότηση. Αυτοί ειναι λόξα του ίδιου του Δημου όμως, οστις, ετσι και σταματήσει να γράφει τις μλκς του, μπορεί να μην έχει κανένα άλλο ενδιαφέρον στη ζωή του. Οι πολύ ματαιόδοξοι άνθρωποι το έχουν αυτό το χαρακτηριστικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nininaou]

Άλλο δουλειά άλλο απασχόληση. Το πρώτο το κανεις επειδη πρέπει, το δεύτερο επειδή σου αρεσει

Ο Δήμου λέει σνομπίστικες μλκς ότι είναι νεκρός όποιος βγεί στη σύνταξη. Νεκρός είναι όποιος δουλεύει. Οι ώρες της δουλειάς είναι καταναγκαστικές, πεταμένες, χαμένη ζωή, ώρες στη δουλεία, στην φυτεία.... Γι'αυτό ειναοι δουλειά και όχι διασκεδαση.

Για τους περισσότερους ανθρώπους η σύνταξη μπορει να ειναι η αρχή της ελευθερίας. Ολος ο χρόνος δικός σου, μία θαυμάσια εμπειρία, γεμάτη ενδιαφέρουσες ασχολίες μαζι με άλλους πολλους φιλους που επίσης απασχολούνται με τα ενδιαφέροντα τους και έτσι δεν είναι μίζεροι ή θλιμένοι, και όλοι μαζί να κάνουν χίλια πράγματα κάθε μερα καταχαρούμενοι.

Όμως να πούμε τώρα την αλήθεια; Ο Δήμου, έχει σαν δουλειά το γράψιμο. αυτός όχι απο α νάγκη επιβίωσης πια αλλά απο την ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη που του δημιουργεί η ματαιοδοξία του.

Προκειμένου λοιπόν να δικαιολογήσει στον εαυτό του το ότι δουλεύει ακόμη, λέει στους άλλους πόσο φοβερή είναι η "θανατηφόρα" συνταξιοδότηση. Αυτοί ειναι λόξα του ίδιου του Δημου όμως, οστις, ετσι και σταματήσει να γράφει τις μλκς του, μπορεί να μην έχει κανένα άλλο ενδιαφέρον στη ζωή του. Οι πολύ ματαιόδοξοι άνθρωποι το έχουν αυτό το χαρακτηριστικό.

Δεν ήθελα να ξαναγράψω, αλλά μ'αυτά που ακούω!

Αυτή η καταάσταση που περιγράφεις λέγεται δουλεία. Μια πολιορκητική, καθ'όλα δυσάρεστη, ανελεύθερη υποδούλωση.

Λυπάμαι για σένα αν αισθάνεσαι νεκρός όταν δουλεύεις. Λυπάμαι που για να ζήσεις ευτυχισμένος περιμένεις τη σύνταξη. Ο τρόπος για να το αντιμετωπίσεις όμως δεν είναι να τα ρίχνεις στον Δήμου και στην άτιμη κοινωνία. Εσύ πρέπει να σκεφτείς, κι όποιος βρίσκεται σε παρόμοια θέση, τι θα κάνεις. Τι θα βρεις ενδιαφέρον και αξιόλογο στις "πεταμένες", άχρηστες ώρες που δουλεύεις. Κανείς δεν είπε ότι η δουλειά σημαίνει απαραίτητα διασκέδαση, αλλά δεν νομίζω να λέγεται και ματαιόδοξος όποιος προσπαθεί να βρει στη δουλειά κάτι παραπάνω. Γιατί δηλαδή μόνο την επιβίωσή μας να εξασφαλίζει; Πάνω απ'όλα είμαστε άνθρωποι και πρέπει να έχουμε αξιοπρέπεια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Δεν ήθελα να ξαναγράψω, αλλά μ'αυτά που ακούω!

Αυτή η καταάσταση που περιγράφεις λέγεται δουλεία. Μια πολιορκητική, καθ'όλα δυσάρεστη, ανελεύθερη υποδούλωση.

Λυπάμαι για σένα αν αισθάνεσαι νεκρός όταν δουλεύεις. Λυπάμαι που για να ζήσεις ευτυχισμένος περιμένεις τη σύνταξη. Ο τρόπος για να το αντιμετωπίσεις όμως δεν είναι να τα ρίχνεις στον Δήμου και στην άτιμη κοινωνία. Εσύ πρέπει να σκεφτείς, κι όποιος βρίσκεται σε παρόμοια θέση, τι θα κάνεις. Τι θα βρεις ενδιαφέρον και αξιόλογο στις "πεταμένες", άχρηστες ώρες που δουλεύεις. Κανείς δεν είπε ότι η δουλειά σημαίνει απαραίτητα διασκέδαση, αλλά δεν νομίζω να λέγεται και ματαιόδοξος όποιος προσπαθεί να βρει στη δουλειά κάτι παραπάνω. Γιατί δηλαδή μόνο την επιβίωσή μας να εξασφαλίζει; Πάνω απ'όλα είμαστε άνθρωποι και πρέπει να έχουμε αξιοπρέπεια

αυτό που γράφεις είναι ουτοπικό.
εδώ με το ζόρι ο κόσμος κοιτάζει να μην απολυθεί απ τη δουλειά του γιατί μετά τα 40 δεν τον παίρνουν πουθενά εκτός αν είναι διευθυντικό στέλεχος
δεν έχουν όλοι την ευκαιρία να είναι ελεύθεροι επαγγελματίες
σκεφτείτε με το μυαλό σας γύρω σας τον κόσμο
σκεφτείτε τους ταξιτζήδες, τους φορτηγατζήδες, τους χτίστες, τους μπετατζήδες, τους οδοκαθαριστές, τους ταχυδρόμους, τον υπάλληλο της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, την ταμεία του Σούπερ μάρκετ, το άτομο που βάζει τρόφιμα στα ράφια των καταστημάτων, την πωλήτρια, τον μπογιατζή, τον υδραυλικό, τον τεχνίτη ηλεκτρικών συσκευών, τον μανάβη τον χασάπη αυτόν με τον πάγκο στην λαϊκή ....
δεν συνεχίζω να γράφω επαγγέλματα... αλλά στα αλήθεια νομίζετε ότι όοοοοοοοοοοοολοι αυτοί βρέθηκαν να κάνουν αυτή τη δουλειά επειδή το γούσταραν με τρέλλα και κορδέλα?
ξέρετε πόσοι από αυτούς έχουν δίπλωμα πανεπιστημίου???
να θυμήσω την περίπτωση των δύο Θεσσαλονικιών που έβγαλαν φωτοτυπίες τα διπλώματα τους και με αυτά τύλιγαν σουβλάκια? (ώσπου στο τέλος τους ακύρωσαν και τα διπλώματα γιατί ήταν προσβολή...)

λοιπόν μην λέμε ότι θέλουμε για μια ουτοπική κοινωνία που φταίχτης είναι ο απλός άνθρωπος που δεν λατρεύει τη δουλειά του... γιατί κοροϊδευόμαστε
δυστυχώς είναι λίγοι αυτοί που έχουν την τύχη αυτό που αγαπούν να το κάνουν επάγγελμα
κι ακόμα και τότε, μετά από 30-40-50 χρόνια καθημερινής εργασίας, κουράζεσαι....
Δουλεύω 15 χρόνια σε ένα επάγγελμα που αγαπώ και θεωρώ τον εαυτό μου απ τους τυχερούς γιατί η οικογένεια μου είχε την οικονομιμή δυνατότητα να με στηρίξει να σπουδάσω αυτό που ήθελα όταν οι συμμαθητές μου που δεν πέρασαν στις πανελλαδικές με την πρώτη, έπρεπε να πάνε στο μεροκάματο
Παρόλα αυτά, φυσικά και δεν έχω το ίδιο κέφι/σθένος στη δουλειά μου με αυτό που είχα στα 20 μου.... μέρα με τη μέρα κουράζομαι να κάνω τα ίδια και τα ίδια και με δεδομένο ότι η δουλειά μου είναι άκρως δημιουργική

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nininaou]

αυτό που γράφεις είναι ουτοπικό.
εδώ με το ζόρι ο κόσμος κοιτάζει να μην απολυθεί απ τη δουλειά του γιατί μετά τα 40 δεν τον παίρνουν πουθενά εκτός αν είναι διευθυντικό στέλεχος
δεν έχουν όλοι την ευκαιρία να είναι ελεύθεροι επαγγελματίες
σκεφτείτε με το μυαλό σας γύρω σας τον κόσμο
σκεφτείτε τους ταξιτζήδες, τους φορτηγατζήδες, τους χτίστες, τους μπετατζήδες, τους οδοκαθαριστές, τους ταχυδρόμους, τον υπάλληλο της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, την ταμεία του Σούπερ μάρκετ, το άτομο που βάζει τρόφιμα στα ράφια των καταστημάτων, την πωλήτρια, τον μπογιατζή, τον υδραυλικό, τον τεχνίτη ηλεκτρικών συσκευών, τον μανάβη τον χασάπη αυτόν με τον πάγκο στην λαϊκή ....
δεν συνεχίζω να γράφω επαγγέλματα... αλλά στα αλήθεια νομίζετε ότι όοοοοοοοοοοοολοι αυτοί βρέθηκαν να κάνουν αυτή τη δουλειά επειδή το γούσταραν με τρέλλα και κορδέλα?
ξέρετε πόσοι από αυτούς έχουν δίπλωμα πανεπιστημίου???
να θυμήσω την περίπτωση των δύο Θεσσαλονικιών που έβγαλαν φωτοτυπίες τα διπλώματα τους και με αυτά τύλιγαν σουβλάκια? (ώσπου στο τέλος τους ακύρωσαν και τα διπλώματα γιατί ήταν προσβολή...)

λοιπόν μην λέμε ότι θέλουμε για μια ουτοπική κοινωνία που φταίχτης είναι ο απλός άνθρωπος που δεν λατρεύει τη δουλειά του... γιατί κοροϊδευόμαστε
δυστυχώς είναι λίγοι αυτοί που έχουν την τύχη αυτό που αγαπούν να το κάνουν επάγγελμα
κι ακόμα και τότε, μετά από 30-40-50 χρόνια καθημερινής εργασίας, κουράζεσαι....
Δουλεύω 15 χρόνια σε ένα επάγγελμα που αγαπώ και θεωρώ τον εαυτό μου απ τους τυχερούς γιατί η οικογένεια μου είχε την οικονομιμή δυνατότητα να με στηρίξει να σπουδάσω αυτό που ήθελα όταν οι συμμαθητές μου που δεν πέρασαν στις πανελλαδικές με την πρώτη, έπρεπε να πάνε στο μεροκάματο
Παρόλα αυτά, φυσικά και δεν έχω το ίδιο κέφι/σθένος στη δουλειά μου με αυτό που είχα στα 20 μου.... μέρα με τη μέρα κουράζομαι να κάνω τα ίδια και τα ίδια και με δεδομένο ότι η δουλειά μου είναι άκρως δημιουργική

Oυτοπικό;

Το να λατρεύουν όλοι και για πάντα τη δουλειά τους είναι σίγουρα ουτοπικό. Σε καμία περίπτωση σεν είπα αυτό. Μίλησα για το ενδιαφέρον της δουλειάς και το ρόλο της στη ζωή μας. Η δουλειά δεν σημαίνει τη διασκέδαση. Δεν σημαίνει όμως και την καταπίεση. Δεν πρέπει να το αφήνουμε αυτό. Και το είδος της δουλειάς για μένα δεν παίζει εδώ κανένα ρόλο. Ο οποιοσδήποτε οδηγείται εκεί που θέλει.

Μπορεί και ένας ελεύθερος επαγγελματίας να βρίσκει τη δουλειά του καταπιεστική, ακόμα κι αν αρχικά την λάτρευε αν το αφήσει. Μπορεί κι ένας τυλιχτής να βρει ενδιαφέροντα πράγματα σ'αυτό που κάνει, ακόμα κι αν αρχικά το μισούσε.

Κι αν κανείς δεν βρίσκει ενδιαφέρον στη δουλειά του και το παραδέχεται χωρίς καν να προσπαθεί είναι άξιος της μοίρας του. Λες ότι στάθηκες τυχερή και σπούδασες αυτό που ήθελες. Εγώ δεν σε λέω τυχερή. Λέω ότι είχες θέληση. Δεν υπάρχει τύχη για μένα.
Αν δηλαδή οι γονείς σου σε κάλυπταν για να σπουδάσεις αυτό που ήθελες και εσύ δεν προσπαθούσες να κρατήσεις το ενδιαφέρον σου;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Κι αν κανείς δεν βρίσκει ενδιαφέρον στη δουλειά του και το παραδέχεται χωρίς καν να προσπαθεί είναι άξιος της μοίρας του. Λες ότι στάθηκες τυχερή και σπούδασες αυτό που ήθελες. Εγώ δεν σε λέω τυχερή. Λέω ότι είχες θέληση. Δεν υπάρχει τύχη για μένα.
Αν δηλαδή οι γονείς σου σε κάλυπταν για να σπουδάσεις αυτό που ήθελες και εσύ δεν προσπαθούσες να κρατήσεις το ενδιαφέρον σου;

βρε κουκλί μου....
αν οι γονείς μου, μου έλεγαν... συγγνώμη κοριτσάκι μας αλλά δεν έχουμε τα 5000 ευρώ που χρειάζονται ετησίως για να σπουδάσεις... τι θα έκανα?
έχεις δίκιο ότι ο καθένας μπορεί να βρει ενδιαφέροντα μέσα στη δουλειά του
αλλά έλα λίγο στην ψυχολογία ενός νέου ανθρώπου γεμάτου όνειρα όπως εσύ καλή ώρα, που κόπιασε, που σπούδασε, που πλήρωσε και τελικά βρέθηκε να τυλίγει σουβλάκια....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.