Διαβάζω τον Δήμου, το υπενθυμίζω σε περίπτωση που το ξεχάσατε...
Το άρθρο του αυτό ήταν το πρώτο του που διάβασα.

Nininάκι, με μπέρδεψες!
Επιστρέφω στο θέμα: Ας δούμε πως αντέδρασαν κάποιοι αναγνώστες της Lifo:
(Ήταν η πρώτη φορά που η Lifo, δημοσίευσε τόσες πολλές επιστολές αναγνωστών...)
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ
Διαβάζοντας στο σχετικό άρθρο του κ. Δήμου
ότι βλέπει τη σύνταξη σαν προθάλαμο του
θανάτου, θυμήθηκα τη Μαρία Ιορδανίδου, τη
συγγραφέα της Λωξάντρας και άλλων, που έλεγε
ότι μπόρεσε να γράψει μόνο μετά τη σύνταξη,
αφού σε όλη την προηγούμενη ζωή της έπρεπε
να δουλεύει σκληρά για να μεγαλώσει τα δύο
παιδιά της μόνη. Η δημιουργία, η παραγωγή
σημαντικών πραγμάτων καθώς και η προσφορά
στον εαυτό μας και στους γύρω μας δεν σταματά
με τη σύνταξη. Μετά τη σύνταξη μπορεί να γίνει
μια καινούργια αρχή, μερικές φορές καλύτερη
από την προηγούμενη. Για σκεφτείτε το ξανά, κ.
Δήμου, μήπως αξίζει τον κόπο.
Υ.Γ. Η δουλειά που έκανα, για 35 χρόνια, μου
άρεσε πολύ γιατί ήταν δημιουργική και πολύ εν-
διαφέρουσα. Ήμουν αναλύτρια και προγραμμα-
τίστρια πληροφορικών συστημάτων. Όταν όμως
πρέπει να δουλεύεις 9-10 ώρες την ημέρα και
έχεις επιπλέον να φροντίσεις 2 παιδιά, δεν προ-
λαβαίνεις να διαβάσεις ένα βιβλίο που θέλεις, να
πας σε ένα ταξίδι ή μια συναυλία, να κάνεις πράγ-
ματα δημιουργικά που σου αρέσουν, περιμένεις
τη σύνταξη.
Ειρήνη Οικονόμου
ΘΕΛΩ ΣΥΝΤΑΞΗ
Δεν συνηθίζω να επικοινωνώ με τις εφημερίδες.
Διαβάζοντας όμως τη στήλη του κου Δήμου
κουρασμένος και πρωί πρωί κάτι με ενόχλησε.
Ήταν, κατά τη γνώμη μου, από τις ατυχέστερες
στιγμές του. Δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος,
είμαι ενεργός, μου αρέσει η δουλειά μου -είμαι
μηχανικός 49 ετών με δυο παιδιά, εάν ενδιαφέ-
ρει αυτό-, αλλά θέλω πολύ να μην ξυπνάω στις 6
το πρωί, να μη δουλεύω 10-12 ώρες τη μέρα και
κάποτε να κάνω και κάποια άλλα πράγματα που
δεν προλαβαίνω υπό αυτές τις συνθήκες - αν
και προσπαθώ! Στη δική μου ιδανική πολιτεία
είναι όμως άλλα τα κριτήρια και, ναι, ντρέπομαι
πολύ που το λέω, κύριε Δήμου μου, αλλά θέλω
σύνταξη. Λες, γιατρέ μου, να είμαι άχρηστος,
ανίκανος και ανύπαρκτος; Η ώρα που καταλα-
βαίνει κανείς, κ. Δήμου, ότι πρέπει να βγει στη
σύνταξη είναι σαφώς προσωπικό ζήτημα και
διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο αναλόγως
με την κουλτούρα του, την οικογενειακή και την
οικονομική του κατάσταση και λοιπές εγωιστι-
κές καταστάσεις.
Η κοινωνία μας τα περιέχει όλα, κ. Δήμου, και
θα έπρεπε να το γνωρίζετε, γιατί διατείνεσθε
και προσπαθείτε από παλιά να είστε πάντα μέσα
στα καινούργια πράγματα. Μάλλον, κ. Δήμου,
πρέπει να βγείτε στη σύνταξη - προσοχή, δεν
σας προσβάλλω! Η σύνταξη θα σας κάνει καλό
και ίσως κατανοήσετε πως ο κόσμος δεν είναι
όλος έτσι όπως στεγνά και δογματικά τον πα-
ρουσιάζετε τα κόμματα και οι δημοσιογράφοι
- κλασικοί αλλά και εναλλακτικοί, αναλόγως το
πώς αυτοί διαλέγουν να εμφανίζονται. Εγώ μέχρι
πρότινος πάντως σας ενέτασσα στους δεύτε-
ρους. Να ξέρετε πάντως πως ο αυτοθαυμασμός
και η περιαυτολογία είναι συχνά ίδιον των μεγά-
λων ηλικιών.
Τζώρτζης Παρασκευάς