Ωραία ας ανεβάσουμε το επίπεδο των ποστ μιας και προσφέρεσαι να σιγοντάρεις.
Πρώτον, γενικά δεν σιγοντάρω άλλους. Είναι οι τσίχλες που πωλούνται δίπλα στο γεμάτο χρήματα ταμείο, δεν πωλείται το ταμείο δίπλα στις τσίχλες.
Δεύτερον, εαν ήξερα από πριν ότι θα προκαλέσω αυτό τον υπόκωφο -αλλά διακριτό για τους παρατηρητικούς- εκνευρισμό, δε θα απαντούσα ούτε πριν στο ποστ σου (που σου διέγραψαν).
Τρίτον δεν ήρθα για να πιάσουμε κουβέντα, όχι τόσο μεγάλη όσο την ποθείς και την έχεις συνηθίσει τέλος πάντων. Όχι γιατί δεν θέλω μόνο (εξάλλου αυτό που ήρθα να κάνω, το να στηλιτεύσω την άδικη και άστοχη τοποθέτησή σου, το έκανα ήδη, job's done, I'm gone.) αλλά και γιατί δεν πιστεύω πως είσαι ικανός να ανταπεξέλθεις σε μια τέτοια συζήτηση.
Ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται πως σε προσβάλλω με την τελευταία αυτή πρόταση, και εαν σε εκνευρίζω έτσι για δεύτερη φορά συνεχόμενη φορά με συγχωρείς, μα δεν είναι ο σκοπός μου αυτός. Τουλάχιστον όχι σε κάθε πόστ.
Πραγματικά πιστεύω ότι δεν είσαι όμως ικανός να ανταπεξέλθεις. Θέλεις, σου αρέσει, αλλά δεν είσαι ικανός.
Σαν το παράδειγμα που έφερες πιο πάνω με τον εαυτό σου με τον προγραμματιστή και τον χορευτή. Και κάπως έτσι παίρνεις την απάντησή σου ότι σε κάποια πράγματα πρέπει να καταλαβαίνεις να εκφέρεις απόψεις εκεί που είσαι ικανός.
Εντούτοις θα προσθέσω κάποια πραγματάκια για να μην θεωρήσεις ότι σε σνομπάρω (αν και η αλήθεια είναι ότι σε σνομπάρω, η τοξικότητα εδω μέσα έχει βαρέσει ζενίθ και δεν μου αρέσει καθόλου).
Να ξεκαθαρίσω λοιπόν πως δεν υπάρχουν θέσφατα. Μπορεί εσυ να θέλεις να γίνεις χορευτής ενω είσαι ικανός προγραμματιστής και να μην επηρεαστεί η ανθρωπότητα ούτε στο ελάχιστο από το σπαγγάτο σου επι πάγου. Ή από το τι ήθελες να φας για μεσημέρι (σούσι) παρόλο που είσαι ικανός να φας μισή κατσαρόλα φακές.
Όταν όμως μιλάμε για ιατρική, ή για γεωπολιτική, ή για τέχνες φερ ειπείν αλλάζει το πράγμα. Δεν μπορείς να συμπεριφέρεσαι στον Rimbaud για παράδειγμα σαν τη μαιμού που βαράει το βιβλίο κάτω γιατί δεν καταλαβαίνει το ποιήμα που προσπαθεί να πάρει τοις μετρητοίς, γιατί ο Rimbaud είναι σουρρεαλιστής.
Η κατα Maslow (τύποις) πυραμιδοποίηση των γνώσεων, μπορεί να είναι αληθοφανής και ίσως πολύ σωστά να αντικατοπτρίζει κάποιες ανθρώπινες ή και επιστημονικές εκφάνσεις, όπως για παράδειγμα ότι ένας επιστήμονας είναι πιο καταρτισμένος από έναν άλλο, αλλά αυτό ούτε ακύρωση των υπολοίπων επιφέρει, ούτε αποκλείει την καινοτόμο επίδραση μέχρι πρότινως λιγότερο ειδικών, και πολύ πιο σημαντικά σε καμία μα καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την a priori ενίσχυση ψεκασμένων αφηγημάτων.
Είμαι σίγουρος πως έχεις διαβάσει αρκετά βιβλία και έχεις μια κάποια γνώση της ανθρώπινης φύσης σε έναν βαθμό και δεν προσπαθώ να στο στερήσω.
Μα θα καταλάβεις ακριβώς γιατί αρνούμαι να υπεισέλθω σε πλήρη ανάλυση και συζήτηση και αμφισβητώ την ικανότητά σου, αναφέροντάς σου
το πιο απλό παράδειγμα γνωσιακής παρθενογέννεσης εκ των χαμηλών (μα όχι εκ των αδαών), μια μεταπτυχιακή/διδακτορική διατριβή σε οποιοδήποτε θέμα.
Έχεις γράψει-ερευνήσει, μια ώρα εργαστηρίου, ένα φύλλο Α4;
