Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς εδώ. Αν
εσύ πας στο πάρτυ, τότε εσύ φταις που κόλλησες. Η λύση είναι απλή: μην πας
Αλλά επειδή μάλλον το διατύπωσες λάθος(αλλιώς σηκώνω τα χέρια ψηλά), θα υποθέσω πως εννοείς πως εξαιτίας αυτών των συνωστισμών στα πάρτυ, ο ιός μεταδίδεται στην κοινότητα και άρα εσύ κάποια στιγμή θα κολλήσεις, και θα αναγκαστείς να δουλέψεις 5 μέρες από το σπίτι.
Αυτό το επιχείρημα είναι -κατά τη γνώμη μου- ασυνάρτητο και από άποψη τυπικής λογικής και από καθαρά ωφελιμιστική/ηθική σκοπιά.
Από λογική: α) προϋποθέτεις πως τα πάρτυ είναι
conditio sine qua non της δικής σου μόλυνσης, το οποίο είναι φυσικά αυθαίρετο
β) αγνοείς πως οι επιστήμονες ξέρουν πως όλος ο πληθυσμός θα κολλήσει, πιθανότατα μέσα στο επόμενο εξάμηνο.
Από τη στιγμή που δε θα κλείσει η εστίαση, τα καταστήματα, τα γυμναστήρια κλπ για τους εμβολιασμένους, το χειμώνα η μετάδοση θα είναι ανεπανάληπτη και σαρωτική, κανείς δε θα μείνει αλώβητος. Συνεπώς
έτσι κι αλλιώς, και με πάρτυ και χωρίς πάρτυ, θα κολλήσεις. Αυτό ακριβώς άλλωστε είναι και το νόημα του εμβολίου: να κολλήσουμε χωρίς να πάθουμε κάτι σοβαρό. Το ότι θα κολλήσουμε είναι δεδομένο.
Οπότε η υπονοούμενη αποκλειστική αιτιώδης συνάφεια ανάμεσα στα πάρτυ και στη δική σου μόλυνση καταρρέει.
Από ηθική: οι 5 μέρες εργασία από σπίτι μου φαίνονται λίγο -αν μου επιτρέπεις- αστείες σαν επιχείρημα. Δε νομίζω πως μπορείς να απαιτείς από τους νέους να σταματήσουν τα πάρτυ για τα επόμενα 2, 4, 10(; ) χρόνια, όσο κρατήσει αυτή η κατάσταση(και θα κρατήσει πολύ) απλά για να μην δουλέψεις 5 μέρες από το σπίτι(το οποίο έτσι κι αλλιώς θα κάνεις, γιατί έτσι κι αλλιώς θα κολλήσεις κάποια στιγμή όπως είπα).
Όχι δεν υπάρχει.
Καταρχάς, επειδή εξήγησα παραπάνω πως και χωρίς πάρτυ το αποτέλεσμα ίδιο θα είναι.
Έπειτα, επειδή είναι νόμιμο. Και αν το νόμιμο δεν είναι απαραίτητα ηθικό, σίγουρα δημιουργεί τεκμήριο ότι είναι ηθικό(τουλάχιστον στην έκταση που δεχόμαστε ότι η δημοκρατία μας αντανακλά τις κρατούσες ηθικοπολιτικές αξίες). Γι’ αυτό άλλωστε θεωρώ τέρμα υποκριτικό το άρθρο του ΣΚΑΙ, που στοχοποιεί κάτι το οποίο όχι μόνο πλέον επιτρέπει η κυβέρνηση, αλλά και ενθάρρυνε δίνοντας 150 ευρώ για διακοπές και δραστηριότητες που διευκολύνουν τη δημιουργία συνωστισμών(δε θες να ξέρεις τι γινόταν φέτος στη Νάξο που πήγα).
Τρίτον, επειδή άλλο το πάω για καφέ/σινεμά με τους γνωστούς φίλους, και άλλο πάω σε πάρτυ/κλαμπ, σε μια τεράστια δεξαμενή συνομηλίκων στην οποία θα προκύψουν νέες γνωριμίες, νέοι έρωτες, ζωή. Δε θα εξηγήσω επίσης για ποιο λόγο χρησιμέυουν ως μέσα αποφόρτισης, ούτε γιατί τέτοιες μυστικιστικές τελετές(γιατί τι άλλο είναι; )μας γοητεύουν και εξιτάρουν από την απαρχή της ανθρωπότητας(σκέψου τις γιορτές/τελετές/μυστήρια των αρχαίων Ελλήνων και γενικά οποιασδήποτε κοινωνίας και πόσο σημαντικό, κεντρικό ρόλο έπαιζαν στη ζωή).
Η μουσική, το ξεφάντωμα, η τρέλα, ο έρωτας είναι η επιτομή της ζωής, η ουσία της, από πάντοτε. Αυτό χάθηκε για 2 χρόνια(και καλώς αν με ρωτάς) για να προστατευθούν κάποιοι άνθρωποι. Πλέον όμως όσοι δεν εμβολιάστηκαν, και αυτοδιακινδυνέυουν τη ζωή τους, έχουν χάσει το δικαίωμα να απαιτούν(και οι άλλοι να απαιτούν για χάρη αυτών) τη διαρκή τελμάτωση της ζωής με την ενεργητικότερη και ουσιωδέστερη μορφή της.
Εξάλλου, όπως είπα, αυτοί που αυτοδιακινδυνεύουν χωρίς εμβόλιο, θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες έτσι κι αλλιώς, μέσα στο επόμενο εξάμηνο. Αλλά ακόμα και στην κατασκευασμένη περίπτωση που θα κινδύνευαν να κολλήσουν μόνο εξαιτίας των παρτυ, και πάλι βάζω πιο πάνω τη ζωή, το είναι, από τη μηχανιστική διαιώνιση της υγείας(που έχει γίνει παράλογος αυτοσκοπός) κάποιων που οικειοθελώς αυτοκτονούν.
Οπότε τα αντικειμένικά λογικά άλματα και η άστοχη(κατά τη γνώμη μου) στάθμιση εννόμων αγαθών, πασπαλισμένα με λίγη αμήχανη ειρωνεία, όχι απλώς δε με πείθουν, αλλά με κάνουν να αισθάνομαι ότι έχω περισσότερο δίκιο.