Να τον αφήσω; Παιδιά, παρανοειιιτεε. φταίω εγώ που δεν εδωσα αρκετες πληροφοριες μαλλον. Δεν είμαστε μαζί για να τον αφήσω. Εγώ τη ζωή μου τη συνεχίζω. βγαινω ραντεβού, γνωρίζω νέους ανθρώπους, φλερτάρω κτλ κτλ. Δεν αισθάνομαι δεσμευμένη απέναντι του. Δεν έχουμε σχέση. Μια φορά στο τόσο βρισκόμαστε πια. Είμαστε απ την ίδια περιοχή αλλά σπουδάζουμε σε διαφορετικές πόλεις. κάναμε παρέα για κάποιο διάστημα αλλά τώρα έχουμε χαθεί. ο καθένας έχει επιστρέψει στο πόστο του. Εγώ απλά εξακολουθώ να ζω με την προσδοκία ότι θα αναβιώσω κάποια ευχάριστα συναισθήματα όταν (αν) τον ξανασυναντήσω. Αυτό είναι όλο.
Δεν διαφωνώ. Αλλά στην περίπτωση μου δεν νομίζω ότι τέθηκε ποτέ τέτοιο θέμα. Προσωπικά είμαι και λίγο ντροπαλή και δεν κάνω ποτέ κίνηση άνευ λόγου και αιτίας. Βασικά, μου ήταν πάντα και πολύ ξενέρωτο να κάνω εγώ το πρώτο βήμα, για τον λεγάμενο έχω υπερβεί τα όρια μου.
Όσο για το τρίτο πρόσωπο, ενδεχομένως να υπάρχει. Αυτό υποστηρίζουν και οι φίλοι μου δηλαδή( κρίνοντας απ οοοολα όσα ανεβάζει στο ινστα τελευταία ) αλλά δυσκολεύομαι να αποδεχθώ ότι ήμουν μόνο μια καβάτζα. γιατί να μαι εγώ η καβάτζα κι όχι η άλλη δηλαδή;;; πφφτ
αυτό για τον εγωισμό παρά είναι τραβηγμένο, δεν φαίνεται μλκς, όχι ότι δεν μου έχει περάσει ποτέ απ το μυαλό…
υπάρχει γενικά μια αναντιστοιχία λόγων και εργων που με κανει να μην πολυξερω τι να πιστέψω . αλλά νομίζω καταλάβατε τι περναω.
στο σημείο που χούμε φτάσει, δεν ξέρω πως μπορεί να σωθεί η κατάσταση. δεν βλέπω φως στον ορίζοντα. αλλα προσωπικά, σε κάθε περίπτωση, ο,τι και να θέλει/ηθελε από μενα, εγώ θα ήθελα να έχω νέα του. Να ξέρω ότι είναι καλά. τόσα περάσαμε, τόσο χρόνο του αφιερωσα και μου αφιέρωσε…μαλλον.
Θα ήταν πολύ κρίμα να ξεχαστούμε έτσι, χωρίς μια κουβέντα ή ένα αντίο έστω…
αλλά υποθέτω πως έτσι αισθάνομαι εγώ μόνο…
Τέλος πάντων, αν ποτέ ξεκαθαριστούν τα πράγματα, θα σας ενημερώσω