Κατέβασα πριν κάνα διβδομαδο app για τα macros και με αγχωσε πάρα πολύ. Έβλεπα ότι τρώω πολλά λιπαρά (καλά λιπαρά όμως, από ξηρούς καρπούς και παστέλια), προσπάθησα να τα μειώσω, μετά δεν έφτανα τις θερμίδες που ήθελα. Εν τέλει το ξαναπήρα το 1 κιλό που είχα χάσει στην Αθήνα (αυτός ήταν ο λόγος που κατέβασα το app εξαρχής) και το έσβησα, απλώς προσπαθώ να τρώω πιο πολλούς υδατάνθρακες γιατί η πρωτεΐνη μου ήταν τέλεια (γύρω στα 100 g/μέρα) κι έτσι υποτίθεται ότι θα πετύχω τη χρυσή τομή. Η εμμονή πιστεύω χρειάζεται μόνο όταν ο στόχος είναι πολύ δυσεπιτευκτος, όπως πχ αν θες να φαίνονται μέχρι κι οι φλέβες σου, αλλιώς πιστεύω αρκεί να φροντίζεις όλα τα σου τα γεύματα να περιλαμβάνουν λίγο απ όλα τα macros.
Θεωρώ πως χωρίς πρόθεση τσουβαλιάζεται λιγάκι το πράγμα γιατί συγκρίνονται έμμεσα τρεις διαφορετικοί στόχοι.
Μου μιλάς για σένα που έχεις μια άλλη αφετηρία και έναν άλλον στόχο (πχ μπορεί να θες απλά ωραία τόνωση και καλή ισορροπημένη διατροφή, αλλά μπορεί και όχι, μπορεί να θες κάτι άλλο), ενώ τα όσα είπα στο Dum dum boy τα είπα έχοντας υπόψιν τα λίγα δεδομένα που έδωσε για τον δικό του στόχο. Έχει σημασία αυτό, άλλο κάποιος που δεν επιθυμει να χάσει κιλά και άλλο ένας άνθρωπος που αναφέρει πως θέλει και απώλεια βάρους και έχει «κακές» συνήθειες που θέλει να αλλάξει. Συνήθως (όχι πάντα βέβαια) άτομα που έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο θέλουν λίγη καθοδήγηση (γι αυτό και ανέφερα και για διατροφολόγο και για εξετάσεις και δεν είπα καν ότι είναι αναγκαία η γυμναστική, αλλά ότι θα μπορούσε να βοηθησει σε περίπτωση που τον ψήνει) και στο να ποσοτικοποιήσουν τη τροφή τους (καλό θα ήταν να μεταδοθούν και «νεες καλες» συνήθειες) αλλά και στο να εξοικειωθούν με το τι αναλογίες βάζουν και τι χρειάζεται το σώμα του καθενός. Δηλαδή, δεν μπορούμε να γενικολογούμε γιατί συγκρίνουμε, έστω ασυνείδητα, το 1 κιλό με τα 15-20 ή και παραπάνω που πιθανόν να επιθυμεί να χάσει κάποιος. Ορισμένοι βέβαια το καταφέρνουν και μόνοι ή σου λένε «δεν βαριέσαι, με το μάτι και θα κόψω λίγο και κάτι θα γίνει», φυσικά και γίνεται και αυτό και δεν το κατακρίνω. Μια επιλογή είναι συνάρτηση στόχου, αντοχών και συνθηκών ζωής. Απλως θα συμβουλέψω κάτι το πιο «τεχνικό» συνήθως που δίνει έναν μπούσουλα, αν μιλαγαμε για φίλη μου που ήξερα καλά τα χούγια, συνήθειες κτλ θα άλλαζε η συζήτηση σε πιο συγκεκριμένες «συμβουλές». Και πάλι, όμως, δεν μπορώ να αντικαταστήσω έναν διατροφολόγο πέρα από το να στείλω κανα δυο καλά papers. Τα macros μπορούν να βοηθήσουν ή να φανούν άχρηστα στον οποιονδηποτε ο,τι στόχο και να έχει.
Τώρα γενικά για να φτάσει κάποιος κάπου δεν υπάρχει μόνο ένας δρόμος. Ωστόσο, οι πιο απαιτητικοί στόχοι απαιτούν μεγαλύτερες θυσίες. Αν κάποιος θέλει σημαντική υπερτροφία, δεν μιλάμε τώρα για ντουκια που πετάνε φλέβες και κουτάκια κοιλιακοί ή πολύ μυώδεις, αλλά για να το πω πιο περιγραφικά... αν σηκώνεις 120 κιλά σε απομονωτικές γλουτών και ο στόχος σου είναι να δουλέψεις υπερτροφία για την κωλαρα που έχουν οι 2/10 - αν η διατροφή δεν είναι προσεγμένη- εκεί θα μείνεις πίσω και δεν θα το δεις τον πρώτο χρόνο που ο,τι και να κάνει ένας αρχάριος θα δει διαφορά (σίγουρα όσο πιο καλή η δουλειά τόσο καλύτερη η διαφορα). Η απόκλιση στα macros και αυτή είναι σχετική, δηλαδή τι ορίζει ή πιστεύει ότι είναι κάποιος «μεγάλη» απόκλιση. Και αυτή η απόκλιση αλλιώς θα επηρεάσει κάποιον που το σώμα του δουλεύει σε ρυθμούς 4-5 χρόνια και αλλιώς κάποιον που ναι σε φάση χτισίματος ή απώλειας κιλών.
Προσωπικά πριν 4 χρόνια ξεκινώντας το μέτρημα με είχε βοηθησει να χάσω 3 κιλά λίπους άκοπα και χωρίς να σκέφτομαι. Μετά από ένα διάστημα το χέρι πάει αυτόματα, ανεβάζεις και ποσότητες γιατί αλλάζουν και οι ανάγκες σου. Προφανώς θα ξεφύγω στα macros ενίοτε, αλλά αυτές οι διάφορες δεν λένε τίποτα. Τι να πουν οι 40 μέρες σε σύνολο 365 ; Που ακόμη και τότε όταν είσαι μαθημένος από επιλογή και όχι από ανάγκη, αλλά επειδή το θες και δεν σου λειπει το φαγητό, δεν θα βγει το απωθημένο «να φάω 1 πιτσα και 1 σουβλάκι και 1 παγωτό και το τάδε αγαπημένο γλυκό που στερούμαι», δηλ θα ναι πχ η ποσότητα που θέλω να χορτάσω και θα ναι σε κάποια γεύματα. Γι αυτό δεν με εκφράζει και όλη η έννοια του cheat meal.
Και επεξεργασμένα θα φάω ενίοτε και γλυκά, αλλά όχι συνέχεια. Στις αρχές σίγουρα ήμουν πιο «προσεκτική» γιατί και δεν ήξερα το πόσο, το πως και δεν ήξερα εμένα και δεν είχα και την φυσική κατάσταση που έχω τώρα που απορροφά αλλιώς τους «κραδασμούς».
Δεν θεωρώ εμμονή το μέτρημα. Παρόλα αυτά, νομίζω κανένα δίμηνο μου είχε πάρει να εξοικειωθώ και πλέον τώρα μετράω μόνο πράγματα με τα οποια δεν το έχω καθόλου - απλώς και μόνο για να μην πετιούνται, πχ αλεύρι βρώμης για γλυκά, ρύζι που ποτε δεν μπορώ να το μετρήσω και βαριέμαι να το κάνω με φλιτζάνια κτλ.
Βέβαια είχα και άλλη ψυχολογία. Μήπως η πίεση και η εμμονή δεν έχει να κάνει με το αν μετρά κάτι κάποιος αλλά με τις σκέψεις;
Πχ και να μην μετριέται η ποσότητα αλλά αν ο άλλος το έχει έγνοια «μήπως έφαγα παραπάνω, μήπως δεν είναι η χρυσή τομή; Για να ζυγιστώ, για να μετρήσω ποντους, για για για...».
Μπορεί αυτό σε κάποιους να τροφοδοτείται από το ζύγισμα, άλλους να τους ηρεμεί. Το δοκιμάζει και πάει βλέποντας και κάνοντας. Παρόλα αυτά ένα ζύγισμα το να ταράζει τόσο, αν και το συναισθάνομαι, θεωρώ ότι μπορεί να κρύβει πίσω και άλλα πράγματα. Όπως το ότι κάποιος δεν έχει σταθμίσει καλά με τι διατροφή μπορεί να νιώθει όμορφα (να μην νιώθει στέρηση ή αγχος ) και τι απαιτεί το σώμα που φαντάζεται.
Δεν είναι όλα για όλους και κάποιοι δεν μπορούν και λόγω σωματοδομής με όσα και να φορτώσουν να φτάσουν στο σημείο που θα φτάσει ένας άλλος.
Αυτοί με τις φλέβες πάντως δεν είναι τύποι που απλά μετρανε macros. Είναι τύποι που τα τρώνε ολα στον ατμό και για κάποιες περιόδους παίρνουν υδατάνθρακες μόνο από φρούτα και λαχανικά συν του ότι παίζουν με απίθανα κιλά. Το αναφερω, όχι γιατί το ισχυρίστηκες, αλλά με αφορμή τη συζήτηση να ειπωθεί πως άλλο το τρώω ζυγισμενα και άλλο κάνω ακραία υπερτροφία. Το σώμα πάντως μιας bodybuilder δεν το φτάνει κάποιος μόνο με το να ισορροπεί τα macros.
Στην τελική αν δεν θέλει να ναι στα 2/10 που κάνουν τα 120 κιλά που λεγαμε πανω, δεν χρειάζεται ούτε και να πιεστεί με κιλά ούτε να μετριέται καν. Δηλαδή, αν το πάμε καθαρά στο «θέλω να έχω απλά καλύτερη φυσική κατάσταση και να βελτιώσω εικόνα και διατροφή» δεν καταλαβαίνω καν γιατί κάποιος να νοιάζεται για το αν ξεφεύγει κάπως στα macros, ειδικά αν είναι στα κιλά που επιθυμεί. Μπορεί κάλλιστα να επιτευχθεί και με γυμναστική 2 φόρων κάθε βδομάδα πχ και γυμναστική συντήρησης από ένα σημείο και μετά. Δεν υπάρχουν και «πρέπει». Τα πρέπει τα βαζουμε εμείς.
Άλλος μπορεί να θέλει να γυμνάζεται 5 φορές τη βδομάδα, να μετριέται από χόμπι επειδή τη βρίσκει και να μην έχει στόχο ή μπορεί να γυμνάζεται πολύ και να μην γουστάρει να κάνει διατροφή.
Ξεκινώντας, όμως, η γενική συμβουλή που θα του δώσει κάποιος «ξένος» θα ναι οι «τυποποιημένες», που πιθανόν να του είναι του ίδιου παντελώς άχρηστες. Απευθύνονται σε μέσες ανάγκες κυρίως ή τεσπα στο τι δείχνουν τα ποσοστά ζήτησης. Γι αυτό για μένα καλές συμβουλές παίρνει κάποιος είτε από διατροφολόγο, είτε από γυμναστή είτε από κοντινό του άτομο που τον ξέρει καλά και που τυχαίνει να έχει κάποιες χ γνώσεις ή εμπειρία.
