Δηλαδή; Αν η Γερμανία είναι χώρα με το ζόρι, η Αλβανία τι είναι;
Το ερώτημα είναι απλό. Εφόσον ζούμε σε χώρα με συντεταγμένη δικαιοσύνη και με δικαιώματα όπως το τεκμήριο της αθωότητας αλλά και με υπαρκτά σενάρια όπως την δικαστική πλάνη, τα πιθανά λάθη σε μαρτυρίες καταθέσεων κτλ (ουκ ολίγες φορές έχουν συμβεί γελοία πράγματα σε ανακριτές) με ποιο δικαίωμα ο κόσμος συνδιαμορφώνει την δικαστική άποψη και απόφαση; Ο κόσμος αποτελεί δικαστικό στοιχείο για την έκδοση της απόφασης; Μήπως έχουμε οχλοκρατία; Τι γίνεται στην περίπτωση όπου μια υπόθεση έχει διαφορετική ιστορία από αυτή που ανακύκλωσαν τα ΜΜΕ;
Ποιος αναλαμβάνει το κοινωνικό κόστος της συκοφάντησης και πιθανής ζημιάς στην προσωπικότητα ενός "οχλο-καταδικασθέντα" όταν αποδειχθεί ότι η ιστορία δεν ήταν έτσι; Καλώς ή κακώς, η κοινωνία δεν χαρακτηρίζεται από αγνή ηθική. Το ξέρουμε όλοι αυτό. Και οι μωρές παρθένες που το παίζουν τιμητές ηθικής. Δεν αναφέρομαι στα συγκεκριμένα παραδείγματα αλλά η ερώτησή μου έχει πιο γενική μορφή. Πόσο ώριμη είναι η κοινωνία να το βουλώνει όταν πρόκειται για ένα θέμα που είναι ήδη ανοιχτό στην δικαιοσύνη;
Περισσότερο βλέπω ότι υπάρχει μια δίψα για αίμα παρά να δούμε τις αιτίες πίσω από τέτοιες παθογένειες. Μας ενδιαφέρει περισσότερο το κίτρινο κομμάτι για τον Λιγνάδη, τον Φιλιππίδη και όχι να δούμε την ιστορία όπως είναι και τι κάνουμε ως κοινωνία σε καθημερινό επίπεδο. Ποιο ήταν ακριβώς το πρόβλημα με αυτά που είπε ο Σάκης; Τον άκουσα. Ήταν πολύ σαφής σε ότι είπε.
E, αφού έχουμε πλεόνασμα, πανεπιστημιακή αστυνομία, όλα μπαίνουν σε τάξη και χτυπάμε άριστα. Τι σου κάνει εντύπωση;
