Πρώτον, θεωρώ άτοπη τη σύγκριση της Ελλάδας με την Τουρκία και την Ουγγαρία.
Ναι σίγουρα δε μιλάμε για όμοιες καταστάσεις. Απλώς το παράδειγμά τους δείχνει πως δεν υπάρχει κάποια συλλογική απόφαση πίσω απ την αποστολή υλικού, αλλά απλή πρωτοβουλία κρατών, διαπίστωση που λειτουργεί απλώς συμπληρωματικά με τα άλλα μου επιχειρήματα.
Ναι ο Πούτιν θα μπορούσε να στηρίξει στρατιωτικά τη Ρωσία λόγω της αποστολής όπλων της Ελλάδας στην Ουκρανία. Όπως θα μπορούσε να το κάνει λόγω της ισχύος της Τουρκίας και της καλής σχέσης Πούτιν-Ερντογάν.
Είναι μία απ τις παραμέτρους απλώς ναι. Επίσης αξίζει να γίνει διάκριση αιτίας-αφορμής. Η αποστολή υλικού μπορεί να γίνει η πραγματιστική αιτία ώστε η Ρωσία να αρχίζει να προωθεί τα συμφέροντα της Τουρκίας περισσότερο, αλλά ταυτόχρονα, ανεξάρτητα από αυτό, σίγουρα θα χρησιμοποιηθεί ως η αφορμή για να δικαιολογήσει τυχόν τέτοιες ενέργειες, που ίσως θα απορρέουν από άλλους λόγους. Πρόσεξε ότι ο Πούτιν είπε πως οι δυτικές κυρώσεις ισοδυναμούν με κήρυξη πολέμου. Προφανώς δε θα κηρύξει πόλεμο, αλλά μελλοντικά δε θα διστάσει να το χρησιμοποήσει ως δικαιολογία στο λαό για να επέμβει αμεσότερα σε τυχόν σύρραξη Ελλάδας-Τουρκίας. Και οι πλέον σκληροί τύραννοι ψάχνουν σήμερα ηθικοπολιτικές δικαιολογήσεις της διακυβέρνησής τους(έστω και με νοθευμένες εκλογές) και των ενεργειών τους(έστω και σε απλές αφορμές), που είναι ενδεικτικό της ισχύος του φαίνεσθαι. Αν πχ σήμερα η Τουρκία κήρυσσε πόλεμο στην Ελλάδα, θα ήταν πιθανό ο Πούτιν να στήριζε πιο άμεσα την πρώτη, με δικαιολογία στο λαό πως η αποστολή ελληνικού υλικού στην Ουκρανία ισοδυναμούσε με κήρυξη πολέμου στη Ρωσία και απλώς τώρα ανταποδίδουμε.
Από την άλλη, ούτε η Ελλάδα μπορεί να προσμένει στρατιωτική βοήθεια με πολεμικό υλικό από τη Δύση όταν αυτή δε στέλνει στις σύμμαχες χώρες.
Εδώ διαφωνώ τελείως, γιατί συγκρίνουμε άλλα πράματα. Η Ουκρανία είναι πρώην μέλος της ΕΣΣΔ, που καμία σχέση δεν έχει με το ΝΑΤΟ, ούτε μέλος της ΕΕ είναι. Εμείς όχι μόνο είμαστε μέλη και των δύο(και με βάση το περίφημο άρθρο 5 κήρυξη πολέμου εναντίον μας ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου εναντίον όλων των μελών του πρώτου), αλλά είμαστε οιονεί αμερικανική αποικία με τις βάσεις που παρέχουμε + έχουμε ένα τεράστιο χρέος και οι Δυτικοί δεν πρόκειται να μας αφήσουν να ξεψυχήσουμε πριν το αποπληρώσουμε. Έχουμε πολλά παρόμοια ιστορικά παραδείγματα. Συνεπώς νομίζω είναι υπεραπλούστευση και κινδυνολογία να νομίζουμε πως η μη στήριξη της Ουκρανίας απλώς συμβολικά με πολέμικό υλικό, που δεν απορρέει καν από απόφαση της συμμαχίας, θα δώσει πάτημα ώστε οι Δυτικοί να παραβιάσουν τον καταστατικό χάρτη τού ΝΑΤΟ και να παραβλέψουν τα μεγάλα και πραγματιστικά τους στρατιωτικά και οικονομικά συμφέροντα.
Επομένως, αναρωτιέμαι: αναβαθμίζει κάπως τη θέση της Ελλάδας μέσα στη συμμαχία η καθαρά πολιτική(δλδ για τις εντυπώσεις στο λαό) απόφαση αυτή, όταν ήδη είμαστε νευραλγικό στρατιωτικό κομμάτι των Αμερικανών και οικονομικά απαραίτητοι για την αποπληρωμη τών χρεών μας; Όχι. Δίνεται αιτία στον Πούτιν, ή έστω αφορμή, να στηρίξει άμεσα την Τουρκία σε τυχόν σύρραξη, όπως πριν 100 χρόνια, που χρησιμοποιήθηκε παρόμοια αφορμή(εκστρατεία της Κριμαίας); Σίγουρα, απ τις διδασκαλίες της Ιστορίας και την προσεκτική διατύπωση του Πούτιν. Η Ελλάδα χάλασε κάμποσα εκατομμύρια για τον εξοπλισμό που έστειλε, ενώ ήδη είναι καταχρεωμένη και ακόμα και το τελευταίο ευρώ μετράει; Ναι.
Όπως και να χει, αναγνωρίζω πως οι διαφωνίες μας είναι κάπως οριακές και εν τέλει οι διαφορετικές απαντήσεις στηρίζονται σε διαφορετικές υποκειμενικές αξιολογήσεις ως προς το πώς θα αντιδράσουν οι Ρώσοι και οι Δυτικοί, κάτι που ούτε εγώ ούτε εσύ το ξέρουμε, αλλά πιθανολογούμε. Γι αυτό εκτιμώ αυτά που λες και χαίρομαι που κάποιος με επιχειρήματα έχει μια άλλη άποψη, που μάλιστα στηρίζεται σε κυνική ανάγνωση της κατάστασης και όχι στο απλοϊκό συναισθηματικό δίπολο ορισμένων εδώ τύπου "ρωσία κακή - αμερική καλή".
