Εγώ πάλι λέω να μη λέμε καμιά γυναίκα και γενικά κανέναν άνθρωπο "εύκολο", επειδή επιλέγει να κοιμάται με πολλούς διαφορετικούς συντρόφους...
Και ναι, τελικά, συμφωνώ με τον θεματοθέτη, δεν πάμε καλά, καθόλου καλά!
Με σεβασμό θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω.
Δεν είναι θέμα ευκολίας αυτό, ενώνεις δυο διαφορετικές έννοιες χωρίς να χρειάζεται.
Η ευκολία είναι αυτό που λέμε "η ύαινα" που τρώει ακόμα και από τα αποφάγια, η απελπισία και δεν έχει να κάνει με τον αριθμό ερωτικών συντρόφων.
Εκείνο που ΕΧΕΙ να κάνει με την πλειάδα ερωτικών συντρόφων και στο λέω ΟΧΙ ως άντρας που κρίνει γυναίκες, αλλά ως άνθρωπος που βάζει και τον εαυτό του μέσα, είναι το εξής:
Όταν δίνεσαι σε πολλούς συντρόφους, στην αρχή δεν το καταλαβαίνεις. Στην αρχή είναι στόχος, μετά βραβείο, μετά εθισμός και μετά αυτοσκοπός, ένεκα κάποιας εσωτερικής διεργασίας που πήγε στραβά.
Πουλάς ένα κομμάτι της ψυχής σου κάθε φορά που δίνεις το κορμί σου σαν άνθρωπος ανεξαρτητως φύλου, χωρίς να έχει προηγηθεί ένας υγιής, σταθερός και χρονικά ευρύς συναισθηματικός δεσμός, και μοιραία ύστερα έρχεται η απώλεια της ικανότητας να μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να συνάψει υγιείς συναισθηματικούς δεσμούς.
Δεν είναι θεμα ευκολίας λοιπόν, αλλά ψυχισμού. Τόσο αρχικού, όσο και του τελικού, όπως αυτός έχει επηρεαστεί από αυτές τις εμπειρίες.
Είμαι από εκείνους τους άντρες που δεν θα πουν τον αριθμό τους, που μετέστρεψαν το βραχυχρόνιο σε μακροχρόνιο και βρήκαν την υγεία τους.
Δεν υπάρχει κανένα νόημα να δίνεσαι χωρίς λόγο, βραχυχρόνια. Καλύτερα να διατηρείς τον εαυτό σου για ότι αξίζει. Για ότι θα προσφέρει μια συνολική, ψυχικά υγιή και όμορφη εμπειρία.
Υπάρχει περιορισμένη Ψυχή για να τη σκίζεις και να την πετάς μαζί με το κορμί και να νιώθεις άδειος μετά από το οτιδήποτε.
Μπορει να ακουγομαι συντηρητικός, πουριτανός ακόμα. Δεν με ενδιαφέρει. Αυτο με κάνει ευτυχισμένο. Αυτο δουλεύει για μένα. Και αυτό πιστεύω. Οι πράξεις μας, μας χαρακτηρίζουν όσο κι αν θέλουμε να ειμαστε αδιάτρητοι από την κριτική.
Χωρίς πρόθεση ασέβειας προς την άποψή σου, απλά μια διαφωνία.