Nαι γιατί συνήθως όσοι επιστρέφουν, το κάνουν με τη λογική ότι στο εξωτερικό δεν μπορούν να πουλήσουν τρελίτσα. Στην Ελλάδα καλώς ή κακώς, ότι δηλώνει κανείς είναι. Επειδή επικρατεί γενική χαζομάρα και ωχαδερφισμός, είναι λογικό στο εξωτερικό η διαμονή να μην είναι εύκολη γιατί εκεί όλοι αξιολογούνται. Βέβαια όσο υπάρχει η πατρική επιχορήγηση ακόμη ως δελεαστικό κίνητρο επιστροφής, κάποιες γενιές θα τρώνε από τα έτοιμα συνεχίζοντας το κοπρίτεμα και καμία κουτσά στραβά δουλίτσα για να περνάει η ώρα. Αυτή η κουλτούρα ζωής, καλώς ή κακώς διαμορφώνει μια κοινωνία στην οποία, όποιος θέλει να δουλέψει σοβαρά να μην έχει αυτή την επιλογή. Όταν τίθεται ως δίλημμα: γκόμενα ή εξωτερικό, φραπεδο-αραλίκι ή εξωτερικό, συγγνώμη αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε σοβαρή κουβέντα. Υπάρχει χάσμα σοβαρότητας καθώς αρκετοί νέοι ακόμη και ενήλικες του φάσματος 30-45, συμπεριφέρονται ως νήπια.