Περι self-love

[megliore]

"Κανείς δεν θα σ' αγαπήσει αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου."
Αυτό είναι ίσως το χειρότερο πράγμα που μπορείς να πεις για να παρηγορήσεις κάποιον. Τις λίγες φορές που γκρινιάζω για τη μοναξιά που αισθάνομαι πάντα κάποιος θα πετάξει αυτήν την κοτσάνα. Έχω κουραστεί να το ακούω. Και τι πετυχαίνει αυτό εκτός από το να με κάνει να νιώθω ακόμα πιο σκατά; Δεν μπορώ να αγαπήσω μαγικά τον εαυτό μου. Προσπαθώ, δεν λέω, αλλά δεν πάει έτσι. Ίσως οι άνθρωποι σε αγαπούν μόνο αν αγαπάς τον εαυτό σου αλλά και πάλι πώς μπορείς να το λες; Rant γιατί υποθέτω ότι τρελαίνομαι λίγο όταν το ακούω αυτό. Τι πιστεύετε εσείς;

 

[Guest 881237]

"Κανείς δεν θα σ' αγαπήσει αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου."
Αυτό είναι ίσως το χειρότερο πράγμα που μπορείς να πεις για να παρηγορήσεις κάποιον. Τις λίγες φορές που γκρινιάζω για τη μοναξιά που αισθάνομαι πάντα κάποιος θα πετάξει αυτήν την κοτσάνα. Έχω κουραστεί να το ακούω. Και τι πετυχαίνει αυτό εκτός από το να με κάνει να νιώθω ακόμα πιο σκατά; Δεν μπορώ να αγαπήσω μαγικά τον εαυτό μου. Προσπαθώ, δεν λέω, αλλά δεν πάει έτσι. Ίσως οι άνθρωποι σε αγαπούν μόνο αν αγαπάς τον εαυτό σου αλλά και πάλι πώς μπορείς να το λες; Rant γιατί υποθέτω ότι τρελαίνομαι λίγο όταν το ακούω αυτό. Τι πιστεύετε εσείς;

Κι εγώ διαφωνώ στην φράση"αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου μην περιμένεις κανένας να το κάνει".
Αν ήταν έτσι τα πράγματα, τότε άξιοι αγάπης και αποδοχής θα ήταν μόνο όσοι τα έχουν βρει με τον εαυτό τους και έχουν την τέλεια αυτοπεποίθηση. Λίγοι το έχουν καταφέρει πραγματικά αυτό.
Ο δυναμισμός και η αυτοπεποίθηση μας κάνουν πιο ελκυστικούς, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αξίζουμε περισσότερο την αγάπη.
Αντίθετα, όταν κάποιος αγαπά τις ανασφάλειες σου τότε κι εσύ συμφιλιώνεσαι με αυτές...

 

[camil]

Φίλε σε μικρή ηλικία και σε καταστάσεις θυμού, θλίψης, απογοήτευσης πολλοί μπορεί να έχουμε φτάσει μέχρι και να μισούμε τον εαυτό μας.
Θα σου πρότεινα το εξής, βγες έξω από το αρνητικό συναίσθημα και παρατήρησε τον megliore από απόσταση. Αν τον γνώριζες πώς θα ένιωθες για εκείνον; Θα τον συμπαθουσες; Αν όχι γιατί, υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος; Αυτό το παιδί δεν είναι αξιόλογο, δεν έχει προτερήματα;
Σκέψου και μου απαντάς.

 

[Guest 528707]

"Κανείς δεν θα σ' αγαπήσει αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου."

Πως να σε αγαπησει καποιος οταν εσυ ο ιδιος προβαλεις ενα ευατο ¨μισητό¨?
Το ιδιο ειναι ?

Αυτό είναι ίσως το χειρότερο πράγμα που μπορείς να πεις για να παρηγορήσεις κάποιον.

Ειναι το ομορφοτερο πραγμα !
Αγαπα τον ευατο σου ,αφησε τον να ζησει ολα αυτα που ειβναι τριγυρω σου .
Αφησε τον να ερωτευθει να αγαπησει γιατι το αξιζει !

Αφησε τον ακομα και να πληγωθει μην τον προσταυεεις γιατι ακομα και μεσα απο τις πληγες μας ξαναγεννιομαστε ,ακομα πιο δυνατοι ...

Τις λίγες φορές που γκρινιάζω για τη μοναξιά που αισθάνομαι πάντα κάποιος θα πετάξει αυτήν την κοτσάνα.

Αρα δεν εισαι μονος σου ...
Ακομα και οταν γκρινιαζεις καποιος ειναι κοντα σου ..

Μαλλον εσυ δεν το εκτιμας αυτον οποτε τι παραπανω περιμενεις ?

Έχω κουραστεί να το ακούω.

Αρα ειναι πολλοι αυτο που στο λενε ?

Και τι πετυχαίνει αυτό εκτός από το να με κάνει να νιώθω ακόμα πιο σκατά;

Σκατα νιωθεις γιατι τον υποβιβαζεις (κοτσανα λεει ..)

Δεν μπορώ να αγαπήσω μαγικά τον εαυτό μου. Προσπαθώ, δεν λέω, αλλά δεν πάει έτσι.

Πως ?προς το παρον καμια φραση σου δεν το δειχνει αυτο ..

Ίσως οι άνθρωποι σε αγαπούν μόνο αν αγαπάς τον εαυτό σου αλλά και πάλι πώς μπορείς να το λες; Rant γιατί υποθέτω ότι τρελαίνομαι λίγο όταν το ακούω αυτό. Τι πιστεύετε εσείς;

Οι ανθρωποι αγαπουν τον αλλον περισσοτερο οταν τον βλεπουν να τυραννιεται και θελουν να τον βοηθησουν ..
Το οτι λενε καποια πραγματα που εσενα σου φαινονται κοτσανες ή σκληρα ,αυτο αυτοματα δεν τους κατατασσει στην κατηγορια που εσκεμενα τους εχεις τοποθετησει ....
Καλο μαξιλαρακι αυτο ετσι ?

 

[Backdrop]

Κι εμένα δε Μ αρέσει ως έκφραση.
Είναι μια έκφραση γεμάτη με άγχος και ένα τεράστιο "Πρέπει".
Στην πραγματικότητα καλώς ή κακώς δεν μπορούμε να αγαπάμε κάθε μέρα τον εαυτό μας... Είναι στιγμές μέσα στην καθημερινότητα μας που δεν μας αγαπάμε για να το πω πιο σωστά.
Κι αυτό συμβαίνει γιατί δεν είμαστε τέλειοι!
Μπορεί να μη μας αρέσουν τα κιλά μας, να μη μας αρέσουν τα νεύρα μας, η καλοσύνη μας εκεί που δεν πρέπει, η αφέλεια μας και πόσα πολλά πράγματα.

Πολλές φορές δεν μας αρέσουν πράγματα πάνω μας που ενώ μπορούμε να τα αλλάξουμε είναι δύσκολο για διάφορους λόγους, κι αυτό μας δημιουργεί ανασφάλειες κι έλλειψη αυτοπεποίθησης!
Κι είναι ανθρώπινο.
Χρησιμοποιώντας αυτήν την έκφραση, μου δημιουργούνται συναισθήματα ενοχής κι εκβιασμού ως προς εμένα το ότι δεν είμαι αρκετά καλη(σύμφωνα με τις απαιτήσεις που έχω εγώ για εμένα) οπότε ναι κάποιες φορές δεν με αγαπώ τόσο όσο πρέπει, άρα δεν αξίζω και την αγάπη από τους άλλους.
Μέγα λάθος.
Και αυτή η έκφραση χρησιμοποιείται πολύ συχνά και πολλές φορές τις πιο λάθος στιγμές!!!

Δεν ευπαρχει πιο όμορφο πράγμα από την αποδοχή του εγώ μας από τους οικείους μας, αλλά και από ανθρώπους καινούριους στη ζωή μας. Μας κάνει εν τέλει να αισθανόμαστε καλά και να αγαπάμε λιγο παραπάνω εμάς, καθώς τελικά όλα αυτά τα ελαττώματα που εμείς βλέπουμε ως μικρά τςρατακια να μας ακολουθούν, οι άλλοι πολλές φορές τα θεωρούν ίσως και τα καλύτερα στοιχεία του χαρακτήρα μας γιατί ακόμη κι αυτά μας κάνουν μοναδικούς!

 

[camil]

Θα σου δώσω μερικά παραδείγματα από την προσωπική μου εμπειρία (μοιραία), και αν και όταν θελήσεις μας λες και τα δικά σου.
Εγώ λοιπόν ήμουν ένα ήσυχο γλυκούλι ντροπαλό κοριτσάκι. Φυσικά και δε μου άρεσε ο εαυτός μου. Ήθελα άλλο χαρακτήρα να είμαι πολύ ζωηρή, πολύ δυναμική, μέσα σε όλα. Μάλλον και σε άλλο περιβάλλον να είχα μεγαλώσει δε θα ήμουν έτσι. Ο κόσμος με συμπαθούσε αλλά ακόμα και αυτό με ενοχλούσε. Γιατί τι ήμουν, γατί για να με συμπαθούν όλοι ; Ήταν κι αυτό ένα δείγμα ότι δεν είχα προσωπικότητα.
Στην ηλικία σου είχα ερωτευθεί τρελά και το αίσθημα ήταν αμοιβαίο. Αρκετές φορές όταν μου μιλούσε ο τύπος κοκκίνιζα και φυσικά ένιωθα άσχημα γιατί ήμουν μεγάλη κοπέλα και έπρεπε να ντρέπομαι για αυτό, ήμουν μια τιποτένια.
Πολλά χρόνια μετά σε ένα πάλι αμοιβαίο αίσθημα κάνω μια κίνηση πειραχτική και βλέπω ότι ο άλλος κατακομπλάρει. Ήταν ένας άνδρας πολύ πολύ πολύ μεγαλύτερος από σένα με πολλές εμπειρίες. Δεν τον χαρακτήρισα τιποτένιο, αντιθέτως το βρήκα πολύ γλυκό και ένδειξη αγνού αισθήματος.
Δε λέω, καλύτερα να είχα κι εγώ τότε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να μην κολλούσα, αλλά δε σημαίνει ότι όλοι περιφρονούν την αδεξιότητά μας επειδή εμείς κατά κάποιο τρόπο περιφρονούμε τον εαυτό μας.
Τώρα πια έχω αποδεχτεί πως τα δικά μου συν, είναι ότι δείχνω γλυκούλα και χαριτωμένη και δεν είναι κακό. Δε μου αρέσει να ακούω κορίτσια να λένε: "όλοι λένε ότι είμαι όμορφη, γιατί δε λένε για την εξυπνάδα και το χιούμορ μου;" Εκτίμησε αυτό που έχεις κοπελιά.
Δεν πειράζει που δεν είμαι τόσο δυναμική, Ζήνα the warrior princess σε άλλη ζωή .
Δεν είναι καθόλου αργά στα 24 να χτίσεις ωραίες εμπειρίες, να απευθυνθείς σε έναν ειδικό, έχεις πολύ χρόνο μπροστά σου, θα σε βοηθήσει.
Εμείς χαζοκουβεντούλα κάνουμε, δεν είναι κακό, ίσως να αναγνωρίζεις κάτι από τον εαυτό σου σε μένα.

 

[Guest 528707]

Όντως ακούγομαι σαν να μισώ πολύ τον εαυτό μου, αλλά δεν ήθελα να συμπεράνετε αυτό. Η camil έπεσε πιο κοντά. Δεν θέλω να αναφερθώ στα βιώματα μου, αλλά νταξ, δεν έχω σκοτώσει άνθρωπο. Απλά, ώρες ώρες, αντί να εκτιμώ τα καλά πράγματα που έρχονται σήμερα στη ζωή μου, κάθομαι και κλαίγομαι για ό,τι πήγε, στραβά στο παρελθόν... Δεν είναι ένα μόνο πράγμα δυστυχώς. Ίσως εάν εισέπραττα κάποιο acknowledgement της προκοπής, θα μπορούσα πιο εύκολα να αφήσω ορισμένες καταστάσεις πίσω μου. Σε αυτό το πλαίσιο θεωρώ το "δεν αγαπάς τον εαυτό σου" πολύ επιφανειακή διάγνωση, και ειδικά όταν το ακούω από άτομα που υποτίθεται με ξέρουν και με νοιάζονται, εκνευρίζομαι.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 25 Μαΐου 2022

Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός...

Να σου πω το αντίθετο?
Όταν δεν ήμουν καλά έλεγα ,γιατί να είναι κοντά μου όλοι αυτοί οι άνθρωποι?
Γιατί να μου τυχαινουν όλα τα καλά τώρα?

Αφου εγω είμαι οτι χειρότερο τους έχει συμβεί αφού τους συμπεριφερομαι έτσι..

δεν τα αξίζω?να φύγουν από κοντά μου και ας έρθουν και τα χειρότερα...

Βλέπεις λοιπόν ότι είμαστε τα δύο άκρα?
Εγώ κλαιγομουν για τα καλά που μου ερχόταν και ήθελα τα άσχημα γιατί πίστευα ότι αυτά μου άξιζαν..
Αυτοτιμωρία καθαρή...

Κάποιος όμως από κάπου εκεί ψηλά ή χαμηλά, ανάλογα τα πιστεύω του καθενός όλα αυτά μας τα στέλνει για κάποιο λόγο.
Μήπως να επικεντρωθουμε στον λόγο και στα αποτελέσματα αυτού?

 

[Εριφύλη]

"Κανείς δεν θα σ' αγαπήσει αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου."
Αυτό είναι ίσως το χειρότερο πράγμα που μπορείς να πεις για να παρηγορήσεις κάποιον. Τις λίγες φορές που γκρινιάζω για τη μοναξιά που αισθάνομαι πάντα κάποιος θα πετάξει αυτήν την κοτσάνα. Έχω κουραστεί να το ακούω. Και τι πετυχαίνει αυτό εκτός από το να με κάνει να νιώθω ακόμα πιο σκατά; Δεν μπορώ να αγαπήσω μαγικά τον εαυτό μου. Προσπαθώ, δεν λέω, αλλά δεν πάει έτσι. Ίσως οι άνθρωποι σε αγαπούν μόνο αν αγαπάς τον εαυτό σου αλλά και πάλι πώς μπορείς να το λες; Rant γιατί υποθέτω ότι τρελαίνομαι λίγο όταν το ακούω αυτό. Τι πιστεύετε εσείς;

Είναι ότι πιο κλισέ, όσοι το λέτε κόψτε το. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Ειδικά αν το λες σε έναν άνθρωπο πρώην καταθλιπτικό (για εμένα μιλάω)... Εγώ ποτέ δεν προσπάθησα να αγαπήσω τον εαυτό μου, ποτέ. Πάντα ήθελα να με πονάω, σαν να με μισώ ένα πράγμα. Οπότε το να έρχεται ο άλλος και να μου λέει: αν δεν αγαπάς εσύ η ίδια τον εαυτό σου δεν θα σε αγαπήσει κανείς νομίζω είναι ότι χειρότερο για εμένα

 

[Guest 528707]

Είναι ότι πιο κλισέ, όσοι το λέτε κόψτε το. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Ειδικά αν το λες σε έναν άνθρωπο πρώην καταθλιπτικό (για εμένα μιλάω)... Εγώ ποτέ δεν προσπάθησα να αγαπήσω τον εαυτό μου, ποτέ. Πάντα ήθελα να με πονάω, σαν να με μισώ ένα πράγμα. Οπότε το να έρχεται ο άλλος και να μου λέει: αν δεν αγαπάς εσύ η ίδια τον εαυτό σου δεν θα σε αγαπήσει κανείς νομίζω είναι ότι χειρότερο για εμένα

Τι σε ενοχλεί ότι ίσως λέει την αλήθεια ή οτι όντως συνειδητοποιεις τελικά ότι δεν τον αγαπάς?

 

[Nathanail22]

Έχετε ακούσει μητέρες που δεν πήραν την αγάπη από την μητέρα τους όμως σαν μητέρες έδωσαν άνευ όρων?

 

[camil]

Νομίζω αν γινόμουν μητέρα θα ήμουν μία από αυτές. Από τη μητέρα μου στην παιδική ηλικία πήρα οτιδήποτε άλλο εκτός από τρυφερότητα. Δεν είναι ότι δε μ' αγαπούσε αλλά το παιδί εισπράττει ό,τι του δίνεις.
Είμαι η εντελώς κλασσική χαζογκόμενα που τρελαίνεται για μωρά, που όταν δει ένα μικρό θα πάει να του μιλήσει και να το χαϊδέψει κ.λπ (προ κορωνοϊού φυσικά, τώρα δε θα ήθελα να ξαναδώ βλέμμα μάνας "η ψυχή μου πήγε και γύρισε").
Αν μου βγαίνει όλη αυτή η τρυφερότητα στα ξένα παιδιά, ούτε που μπορώ να φανταστώ πώς θα ήμουν με τα δικά μου. Θα τα είχα κατσιάσει τα καημένα !

 

[Guest 528707]

πολύ λυπάμαι που το ακούω και δεν θέλω να φανταστώ τι σε οδήγησε σε αυτό το σημείο. τελικά πώς βγήκες από τον κύκλο της αυτοτιμωρίας;

Να το πω ή θα βαρεσω καμπ νακι ?
Ψυχοθεραπεια και μονο αυτη ...ειδα ποια ειμαι τι στο καλο-κακο κουβαλαω και να σου πω κατι χυμα ?

Ποσο σφινομενη τυροπιτα ειχα στο μυαλο μου τοτε ωστε να νομιζω οτι δεν αξιζω να εχω αυτους τους ανθρωπους διπλα μου ..
Και στην τελικη γιατι να μην μας αξιζουν ?

ξερουμε ομως πλεον πως ολο αυτο μας αλοιωνει απιστευτα χωρις να το αντιλαμβανομαστε

Καλως ή κακως οτι μας προβληματιζει πρωτα απο εμας πρεπει να ξεκιναμε και οχι απο τι λενε οι αλλοι .Πιστεψε με τα χειροτερα να λενε οι αλλοι για εσενα οταν γυρνας στο δικο σου σπιτι και αντικριζεις αυτα που εχεις εκει ,τον καθρεπτη σου χωρις ιχνος λογοκρισιας (κοντος ,χοντρος ,με σπυρακια ,με κιλα και πολλα που βασσανιζουν τους ανθρωπους )κοιμασαι ηρεμα χωρις να σε βασανιζουν σκεψεις με το που κλεινεις τα ματια τοτε τι αλλο θες πεσμου για να εισαι καλα ..

Να αυτά δεν τα μπορώ.

Ουτε και εγω πιστεψε με ..

Δεν φανταζεσαι τι περασαν οι δικοι μου μαζι μου ,ηρωες

Δυστηχως δεν γινεται αλλιως ,αν οι πραγματικες λυσεις που θα μας βγαλουν απο ολο αυτο μας φαινονται και το κυριοτερο τις αντιμετωπιζουμε ετσι τοτε θα σε απογοητευσω ...δυσκολα θα βγει ο οποιοσδηποτε απο αυτο που τον βασσανιζει !

Το πιο δυσκολο πραγμα σε ολο αυτο ειναι να αλλαξεις τον τροπο που βλεπεις την κοσμοθεωρια σου και οχι αυτη που εχεις δημιουργησει ..Ποσο δυσκολο ειναι φαντασου να το κανεις ας που στα 35 σου που καπου εκει εγω ξεκινησα να το κανω και με μια οικογενεια πισω ετσι ?
Οχι μονη μου ,να σκεφτομαι μονο εμενα ..Εκει πιστευω ειναι πιο ευκολα τα πραγματα και σιγουρα πιστευω ηταν πιο ευκολο και για εμενα το γεγονος οτι ειχα πολυ καλη και γεματη παιδικη και εφηβικη ηλικια χωρις κατι να το κουβαλαω και να επισκιαζει το οτιδηποτε ..

Αυτο που λεω πλεον ειναι ,εφοσον το εκανα εγω που ημουν ακρως εγωιστικη πεισματαρα και αντιδραστικη πολλες φορες μπορει να το κανει ο οποιοσδηποτε

Οχι οτι τωρα αλλαξα και πολυ απλα ζυγίζω καταστασεις και καποια στοιχεια μου τα εκδηλωνω σε αναλογες περιπτωσεις ,αυτο κανουμε ,γιατι οποιος νομιζει οτι με την ψυχοθεραπεια ¨πεταει ¨πραγματα απο πανω του ειναι βαθια νυχτωμενος .
Απλα μαθαινει να τα αποδεχεται( να τα αγαπα ,ξερω σου την δινω )και να τα διαχειριζεται προς δικο του όφελος και φυσικα των ανθρωπων που νοιαζεται και εκτιμα ..

 

[Εριφύλη]

Τι σε ενοχλεί ότι ίσως λέει την αλήθεια ή οτι όντως συνειδητοποιεις τελικά ότι δεν τον αγαπάς?

Εγώ ξέρω ότι δεν με αγαπάω καθόλου. Και όταν έρχεται ο άλλος και μου λέει "αν δεν σε αγαπήσεις δεν θα σε αγαπήσει κανείς" δεν είναι και ότι καλύτερο για έναν άνθρωπο που δεν αγαπάει τον εαυτό του!

 

[Guest 528707]

Εγώ ξέρω ότι δεν με αγαπάω καθόλου. Και όταν έρχεται ο άλλος και μου λέει "αν δεν σε αγαπήσεις δεν θα σε αγαπήσει κανείς" δεν είναι και ότι καλύτερο για έναν άνθρωπο που δεν αγαπάει τον εαυτό του!

Ε τοτε αυτος που δεν αγαπα τον ευατο του να δουλεψει ΜΟΝΟ με αυτον και να γραψει στα παλια του τα παπουτσια τι λεει ο αλλος

 

[Joji]

Σκεφτόμαστε τα δυο άκρα συνήθως. Δηλαδή είτε αγαπώ τον εαυτό μου είτε τον μισώ. Νομίζω το ενδιάμεσο είναι πιο ρεαλιστικό και ωφέλιμο. Να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου, να σου αρέσει δηλαδή η εικόνα που βγάζεις προς τα έξω στους άλλους αλλά και σε εσένα τον ίδιο, αλλά να είσαι και επικριτής του που και που, να «βελτιώνεις» τα σημεία που μπορείς και επιθυμείς. Να μην είσαι στάσιμος, αλλά να εξελίσσεσαι.

 

[camil]

Σκεφτόμαστε τα δυο άκρα συνήθως. Δηλαδή είτε αγαπώ τον εαυτό μου είτε τον μισώ. Νομίζω το ενδιάμεσο είναι πιο ρεαλιστικό και ωφέλιμο. Να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου, να σου αρέσει δηλαδή η εικόνα που βγάζεις προς τα έξω στους άλλους αλλά και σε εσένα τον ίδιο, αλλά να είσαι και επικριτής του που και που, να «βελτιώνεις» τα σημεία που μπορείς και επιθυμείς. Να μην είσαι στάσιμος, αλλά να εξελίσσεσαι.

Πολύ λογικά τα λες αλλά κάποιες ψυχικές καταστάσεις έχουν τσακωθεί με τη λογική. Κι επειδή τα άτομα που έχουν ανάλογα προβλήματα συνήθως δεν έχουν ιδιαίτερα πλούσια ζωή το μυαλό δεν έχει να σκεφτεί "τι ωραία χθες που πήγαμε βόλτα με την κοπέλα μου και κρατιόμασταν χεράκι χεράκι" ή "μου έστειλε αυτό το μήνυμα τι γλυκό" ή "στο πάρτι πέρασα φανταστικά" και (κατρα)κυλά στο "γιατί τα πέρασα αυτά δεν υπάρχει άλλος πιο άτυχος από μένα και καταραμένος απ' το Θεό, όλα είναι ανιαρά, όλοι περνάνε καλύτερα και που ζω τι νόημα έχει έχει αφού δε μου συμβαίνει τίποτα καλό" κ.λπ.
Μεγαλοποιούν που μεγαλοποιούν τα πράγματα οι μικρές ηλικίες, φαντάσου λίγο πιο άτυχα να έχουν υπάρξει κάποια παιδιά τι γίνετε.
Το ξέρω ότι γίνομαι κουραστική και γραφική και υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω να μην το ξαναπώ. Είστε νέα παιδιά. Και 35 και 85 να είσαστε πάλι δε θα ήταν κακό να απευθυνθείτε σε ψυχολόγο, αλλά είναι πολύ πιο αποτελεσματική μια θεραπεία όταν το μαύρο δεν έχει παγιωθεί τόσο μέσα σου. Αν έχετε μια ευκαιρία να το κάνετε αρπάξτε την απ' τα μαλλιά, οι ευκαιρίες δεν έρχονται ανά δεκαπενθήμερο. Μπορεί να νιώθετε ότι είστε ήδη μεγάλοι, και όλα έχουν τελειώσει κι έχετε μείνει πίσω, σας το υπογράφω και με τα δύο μου τα χέρια και με τις πατούσες ότι δεν είναι έτσι. Κάποιοι μπορεί να εύχεστε να σας πατήσει μια νταλίκα αλλά πόσο πιθανό είναι να γίνει; Πώς θέλετε να είναι τα πολλά πολλά χρόνια που έχετε μπροστά σας; Μια προσπάθεια δεν αξίζει;

 

[Guest 528707]

Σκεφτόμαστε τα δυο άκρα συνήθως. Δηλαδή είτε αγαπώ τον εαυτό μου είτε τον μισώ. Νομίζω το ενδιάμεσο είναι πιο ρεαλιστικό και ωφέλιμο. Να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου, να σου αρέσει δηλαδή η εικόνα που βγάζεις προς τα έξω στους άλλους αλλά και σε εσένα τον ίδιο, αλλά να είσαι και επικριτής του που και που, να «βελτιώνεις» τα σημεία που μπορείς και επιθυμείς. Να μην είσαι στάσιμος, αλλά να εξελίσσεσαι.

Μονο οταν αγαπας τον ευατο σου τα κανεις αυτα !
Αποδεχεσαι το οτιδηποτε και αυτοματα το αγκλαιαζεις και ποιον συνήθως αγκαλιαζουμε ?
Αυτον που μας βγαζει ομορφα συναισθηματα !Τον νοιαζόμαστε ,θελουμε να τον βελπουμε καλα ακομα και οταν τον μαλωνουμε

Ολοι τα ιδια λεμε απλα αλλαζουμε τις λεξεις που ισως κάποιοι φοβουνται !
Η λεξη αγαπη-νοιαζομαι οπως και η λεξη μισος-μη αποδοχη σε καποιος προκαλουν ακριβως το ιδιο συναισθημα ..
Τον φοβο για συναισθηματα τοσο δυνατα

Οποτε ?Επιλέγει ο καθενας μας το πως θα διαχειριστει δυο απλες αλλα τοσο δυνατες λεξουλες !

 

[Joji]

@Margarita 00 @camil, επειδή μόλις άνοιξε το μάτι μου, θα απαντήσω και στις 2 σας σε λίγο ή αργότερα που θα έχω χρόνο. Τα διάβασα τα μηνύματα, δεν σας αγνοώ (ενημερωτικά).

 

[camil]

Σήμερα με έπιασα να θαυμάζω τον εαυτό μου. Αφορμή μου έδωσε μια "συζήτηση" της μάνας μου με τον πατέρα μου. Η μάνα μου είναι ένα φορτηγό τοξικών αποβλήτων, ο πατέρας μου αυτός που είναι, μεγάλωσα με αυτά τα δύο άτομα και συγγενείς που ήταν κοντά μας και ο ένας ήταν πιο κακός και πιο ανώμαλος από τον άλλον (υπάρχουν και καλοί στο σόι μας αλλά μακριά).
Την έβγαλα καθαρή μόνο με μια χρόνια κατάθλιψη που μου στέρησε πολλά, αλλά βλέπω ότι άνετα κάποιος άλλος χωρίς την καλοσύνη και το μυαλό μου θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί σε σίριαλ κίλερ.
Κοινωνικά είμαι αποτυχημένη γιατί θα "έπρεπε" να είχα σταθερή δουλειά και ίσως και σταθερό γάμο με δύο παιδιά, προσωπικά είμαι υπερεπιτυχημένη και μόνο που έχω επιβιώσει χωρίς να μου λασκάρει καμιά βίδα.
Άπειρη αγάπη και άπειρα ρισπέκτ σε μένα .

 

[Himela]

Αυτός που δεν ακολουθεί αυτά που προστάζει η κοινωνία δεν είναι αποτυχημένος καλέ! Ήρθαμε στην ζωή για να είμαστε καλά και να κάνουμε αυτά που θέλουμε!

Έχεις δίκιο πάντως, κάποιοι γονείς ως άνθρωποι και/ή ως γονείς είναι τόσο λάθος που τα παιδιά τους είναι ήρωες που τη γλίτωσαν με μικροψυχολογικά. Και πάλι καλά που εσύ το βρήκες και προσπαθείς - προσπάθησες να το λύσεις. Άλλοι θεωρούν ότι είναι οκ και ταλαιπωρούν άλλους γύρω τους αλλά και τον εαυτό τους..

Ρισπέκτ κι από μένα!